Wspominałam o moim, naszym problemie ze szkołą w ostatnim newsletterze (jeśli nie jesteś zapisana, to możesz to zrobić TUTAJ>>> lub przez formularz obok wpisu). Od września Starszak powinien iść do szkoły podstawowej. I pójdzie, a jakie perypetie mieliśmy po drodze, opiszę poniżej 😉. Już wcześniej pisałam, że nasz starszy syn potrzebuje trochę innej opieki niż…
Dziś z bardziej tematów „maminych” ;). Temat przyszedł do mnie sam z siebie. Nawet wcześniej się nad tym nie głowiłam, nie dostrzegałam sprzeczności. Oczywiste niedorzeczności wręcz biją po oczach, ale jakoś ciężko było mi je dostrzec. Dotąd.
Każdym kolejnym członkiem rodziny nasze utarte rytuały poranne i wieczorne ulegają zmianie. Siłą rzeczy, dopasowują się do nowej sytuacji. Właściwie niewiele pisałam, jak to u nas wygląda teraz. Jeden duży plus to fakt, że nie muszę jeszcze pracować, bo szczerze mówiąc, trochę z czasem byłoby krucho.
Jestem po kolejnej rehabilitacji i, co najważniejsze, po badaniu Starszaka. Z nadzieją i werwą patrzę w przyszłość, bo już wiem. Właśnie tak: już WIEM. I opracowuję plan działania.
Każda kobieta czasem lubi pójść na ploty albo ponarzekać. Łatwiej wtedy złapać się za bary z życiem, prawda?
Nie masz chwili spokoju? Nie dojadasz, nie dosypiasz? Twoja codzienność wydaje się ciągiem płaskich rutynowych czynności. Myślisz sobie: „ot, proza życia”.
Są rzeczy ważne i ważne… Trzeba nauczyć się wybierać, które rzeczy są tak naprawdę ważne. Ale nie ważne, bo jest to przyjęte przez ogół. Ważne dla nas. 🙂
Jeszcze nie tak dawno, bo tydzień temu smażyliśmy się w cieple letniego słońca. Marzyliśmy o chwili wytchnienia od niego. Doczekaliśmy się, A jakże.
Nowe życie, początek nowej historii… Wszystkie nadzieje, obawy i marzenia … Jeszcze w pełni nie uświadomione, ale już zbliżające się do tej kruszynki.
Chciałoby się wzbić na wyżyny, ale ciągnie „coś” w dół… Najgorsze z tego wszystkiego jest to, że nie znamy tego „coś”. Nie potrafimy mu zaradzić.
