Życie bez celu jest pozbawione sensu. Czujemy to podskórnie. Wiemy, że jeśli jego brak to … jesteśmy jakby rozmazani, wstrzymani w stop-klatce. Zawsze musimy określić sobie jakiś cel. Nawet najbardziej absurdalny. Potrzebujemy „króliczka” do gonienia.
Terminy gonią, coraz więcej masz na głowie. Zegar tyka, jakby chciał Ci przypomnieć, że nie wyrabiasz. „A daj sobie spokój z tym wszystkim.” – tak sobie myślisz po raz czterdziesty w ciągu ostatnich trzydziestu minut – „I tak nie zdążysz … Czytaj więcej
Szkoda, że krainę szczęśliwości musimy sami sobie stworzyć. Nikt tego za nas nie zrobi.
Jeszcze nie tak dawno, bo tydzień temu smażyliśmy się w cieple letniego słońca. Marzyliśmy o chwili wytchnienia od niego. Doczekaliśmy się, A jakże.
Upał odbiera dech. Wszyscy nerwowi chodzą, marudni… niech już spadnie ten deszcz…. Nikt nie odprawił indiańskiego tańca deszczu? Co za zaniedbanie. Hańba! Kolejny dzień, kolejna walka o chwilę spokoju i kroplę gorącej kawy.
Dzieci już śpią. Po raz kolejny uzmysławiam sobie sprawę, że daje radę ogarnąć tę sytuację. Fakt czasami jest bardzo nerwowo i nieprzyjemnie. Zwłaszcza gdy wszyscy uważają się za ekspertów od wychowania TWOICH dzieci.
Za oknem ponuro i szaro. Gdzie ta wiosna. Humor chyba nikomu nie dopisuje… Większość z nas, gdyby tylko mogła, nie wychylałaby nosa z domu, a co dopiero spod kołdry.
Ile razy na swojej drodze do celu się zatrzymywałaś? Albo ktoś stawał Ci na drodze i nie pozwalał dążyć dalej?
Każdy z nas inaczej definiuje szczęście. Zdarza się nawet, że to, co my uważamy za pełnie szczęścia, dla innych jest bezmiarem tragedii.
Zniechęcenie dopada nas wszystkich. Wcześniej czy później je odczuwamy. Czujemy się z tym źle… Co zrobić?