Te 30 minut przed snem to moja oaza.

Latem czytam inaczej niż zimą. Latem mózg jest zmęczony upałem, dziećmi bez przedszkola, próbą balansowania pracy i wakacji. Zimą mogę czytać ciężkie pozycje rozwojowe. Latem potrzebuję mix: coś lekkiego na rozładowanie, coś inspirującego ale nie przytłaczającego, coś co wciąga ale nie wymaga 100% koncentracji.

Dziś dzielę się letnią listą książkową – 15 pozycji które czytam/przeczytałam tego lata. Od beach reads (lekkich, wciągających powieści) po książki rozwojowe które da się czytać nawet gdy mózg odmawia współpracy. Plus audiobooki na spacery z dzieckiem i pozycje typu „zbuduj swój drugi mózg”.

Rekomendacje książek na lato dla zapracowanych mam, freelancerek i każdego kto potrzebuje ucieczki albo inspiracji – lub jedno i drugie.

Kategoria 1: Beach Reads – lekkie, wciągające, relaksujące (5 pozycji)

1. „Siedmiu mężów Evelyn Hugo” – Taylor Jenkins Reid

O czym: Historia Hollywood star Evelyn Hugo, która w wieku 79 lat decyduje się opowiedzieć prawdę o swoim życiu młodej dziennikarce. Siedmiu mężów, tajemnice, skandale, miłość której nikt nie znał.

Dlaczego na lato:

• Wciąga od pierwszej strony (przeczytałam w 3 dni)
• Emocjonalnie angażująca ale nie przytłaczająca
• Idealna dla wieczorów na balkonie
• Historia która zostaje z Tobą

Dla kogo:
Fanka Hollywood glamour
Lubisz sekrety i plot twists
Potrzebujesz „page-turner” (nie możesz odłożyć)

Moja ocena: 9/10

Format: Książka papierowa (480 stron) lub audiobook (12h 10min)

Gdzie kupić: Empik, TaniaKsiazka.pl ~40 zł

2. „Beach Read. Wakacyjny romans” – Emily Henry

O czym: Dwie osoby piszące książki – jedna romans, druga literaturę faktu – zakładają się że zamienią gatunki na lato. Rom-com z głębią.

Dlaczego na lato:

• Tytuł dosłownie „Beach Read” – stworzona na plażę/balkon
• Lekka, zabawna, ale z emocjami
• Romans bez wzdrygania się (inteligentnie napisana)
• Szybka lektura (przeczytasz w weekend)

Dla kogo:
Lubisz rom-comy
Chcesz odprężenia po ciężkim dniu
Nie wstydzisz się „guilty pleasure” czytadła

Moja ocena: 8/10

Ciekawostka: Autorka ma jeszcze „Ludzie, których spotykamy na wakacjach” – też świetna na lato.

Format: papierowa (384 strony) lub ebook

3. „The Midnight Library” – Matt Haig (po polsku: „Biblioteka o Północy”)

O czym: Nora trafia do biblioteki gdzie każda książka to życie które mogłaby przeżyć gdyby podjęła inne decyzje. Może „przymierzyć” różne wersje siebie.

Dlaczego na lato:

• Filozoficzna ale lekka (nie wymaga notatek)
• Krótkie rozdziały (można przerwać w każdej chwili)
• Daje do myślenia ale nie przygnębia
• Pięknie napisana

Dla kogo:
Zastanawiasz się „co by było gdyby…”
Lubisz metafory i symbolikę
Potrzebujesz przypomnienia że życie ma sens

Moja ocena: 9/10

Uwaga: Jest po polsku! „Biblioteka o Północy” – wydawnictwo Czarna Owca.

Format: papierowa lub ebook (304 strony)

4. „Projekt Hail Mary” – Andy Weir

O czym: Facet budzi się na statku kosmicznym. Nie pamięta kim jest ani czemu tam jest. Musi uratować Ziemię. Hard sci-fi z humorem.

Dlaczego na lato:

• Wciąga jak „Marsjanin” (ten sam autor)
• Humor nawet w dramatycznych momentach
• Naukowe ale przystępne (nie musisz być fizykiem)
• Akcja, suspens, emocje

Dla kogo:
Fan sci-fi
Czytałeś „Marsjanina” i pokochałeś
Lubisz bohaterów którzy rozwiązują problemy (nie narzekają)

Moja ocena: 10/10 (najlepsza książka którą przeczytałam w 2026)

Format: papierowa (476 stron) lub audiobook (16h) – audiobook GENIALNY, narrator świetny

5. „The Flatshare” – Beth O’Leary (po polsku: „Współlokatorzy”)

O czym: Tiffy i Leon współdzielą mieszkanie ale nigdy się nie spotykają – ona pracuje w dzień, śpi w nocy; on pracuje w nocy, śpi w dzień. Zostawiają sobie notatki. Rom-com gold.

Dlaczego na lato:

• Urocza, ciepła, czuć się dobrze
• Krótkie rozdziały (idealne na przeczytanie przed snem)
• Humor brytyjski (subtelny, sprytny)
• Gwarantowane szczęśliwe zakończenie (czasem tego potrzebujesz)

Dla kogo:
Lubisz rom-comy
Potrzebujesz wholesome content
Chcesz się uśmiechać podczas czytania

Moja ocena: 8/10

Format: papierowa(352 strony)

Bonus: Autorka ma też „The Switch” – równie urocza.

Kategoria 2: Rozwojowe ale strawne – kiedy chcesz się rozwijać ale mózg mówi „nie za dużo” (5 pozycji)

6. „Zbuduj swój drugi mózg” (Building a Second Brain) – Tiago Forte

O czym: System zarządzania wiedzą. Jak przechwytywać pomysły, organizować notatki i faktycznie z nich korzystać (nie tylko zbierać).

Dlaczego na lato:

• Praktyczna (od razu implementujesz)
• Rozdziały niezależne (możesz czytać w dowolnej kolejności)
• Nie wymaga intensywnej koncentracji
• Widzisz efekty szybko (motivating!)

Dla kogo:
Masz 1000 notatek i nie wiesz co z nimi zrobić
Używasz Notion/Obsidian/Evernote ale chaotycznie
Chcesz system „zewnętrznego mózgu”

Co wdrożyłam:

• System PARA (Projects, Areas, Resources, Archives)
• Notatki progresywne podsumowanie (wyróżnij → pogrubienie → podsumowanie)
• Nawyk przechwytywania (wszystko zapisuję w Notion)

Moja ocena: 9/10

Format: Książka lub audiobook (9h)

Link: Empik ~50 zł (polskie wydanie)

7. „Four Thousand Weeks” – Oliver Burkeman (po polsku: „Cztery tysiące tygodni”)

O czym: Masz ~4000 tygodni życia (jeśli dożyjesz 80 lat). Jak wykorzystać ten czas mądrze? Filozofia produktywności przez akceptację ograniczeń.

Dlaczego na lato:

• Krótka (288 stron)
• Zmienia perspektywę (bez wywoływanie poczucia winy)
• Rozdziały po 15-20 stron (można przeczytać jeden i pomyśleć)
• Kultura anty-pośpiechu (orzeźwiające!)

Kluczowa lekcja:
„Nie zrobisz wszystkiego. Akceptuj to. Wybieraj co naprawdę ważne.”

Dla kogo:
Czujesz się przytłoczona ilością zadań
Książki o produktywności Cię nie satysfakcjonują
Potrzebujesz filozoficznego podejścia do czasu

Moja ocena: 8/10

Format: papierowa lub ebook

8. „Dopamine Nation” – Anna Lembke (po polsku: „Naród dopaminy”)

O czym: Dlaczego wszyscy jesteśmy uzależnieni (social media, jedzenie, Netflix, telefon). Jak to działa neurobiologicznie. Jak się uwolnić.

Dlaczego na lato:

• Krótkie rozdziały case studies (czytasz jak opowieści)
• Praktyczne porady (post dopaminowy, równowaga)
• Naukowe ale przystępne
• Motywujący do zmiany (ale bez presji)

Co wdrożyłam:

• Pierwszy tydzień lipca:7-dniowy post dopaminowy (zero social media)
• Efekt: Więcej czytałam, lepiej spałam, mniej lęku

Dla kogo:
Scrollujesz Instagram godzinami
Czujesz że „nic Cię nie cieszy”
Chcesz zrozumieć uzależnienia (swoje lub bliskich)

Moja ocena: 9/10

Format: papierowa (304 strony) lub audiobook

9. „Show Your Work” – Austin Kleon (po polsku: „Pokaż swoją pracę”)

O czym: Jak dzielić się swoją pracą online (blog, social media) bez bycia spamem. Dla twórców, freelancerów, każdego kto chce „być widzialny”.

Dlaczego na lato:

• KRÓTKA (160 stron – przeczytasz w 2h)
• Ilustrowana (dużo grafik, łatwo strawna)
• Inspirująca (chcesz od razu działać)
• Praktyczna (konkretne porady)

Co wdrożyłam:

• Zaczęłam pisać Learning Logs (pokazuję proces nauki Java)

Dla kogo:
Freelancer, który nie promuje się
Uczysz się czegoś (programowanie, design) i chcesz pokazać
Czujesz że „autopromocja to zło” (książka to zmieni)

Moja ocena: 10/10

Format: papierowa (ilustrowana) – must-have w formie papierowej

10. „The Creative Act” – Rick Rubin (po polsku: „Akt twórczy”)

O czym: Rozważania legendy muzyki (wyprodukował Adele, Red Hot Chili Peppers) o procesie twórczym. Filozofia tworzenia.

Dlaczego na lato:

• Krótkie eseje (2-3 strony każdy)
• Można czytać losowo (nie trzeba po kolei)
• Inspirująca bez bycia „motywacyjną sieczką”
• Piękna książka (projekt, typografia)

Kluczowa lekcja:
„Nie tworzysz dla innych. Tworzysz bo musisz.”

Dla kogo:
Każdy kto tworzy (kod, tekst, design, muzyka)
Blokada pisarska / blokada twórcza
Lubisz filozoficzne podejście do kreatywności

Moja ocena: 8/10

Format: papierowa/twarda oprawa (preferowane – piękna edycja) lub ebook

Kategoria 3: Audiobooki – na spacery, dojazdy, gotowanie (3 pozycje)

11. „Educated” – Tara Westover (po polsku: „Wykształcona”)

O czym: Kobieta wyrosła w izolacji (bez szkoły, lekarzy, książek) kończy na doktoracie z Cambridge. Brutalna, inspirująca historia.

Dlaczego audiobook:

• Narrator świetny (wciąga!)
• 12 godzin = tydzień spacerów z dzieckiem
• Historia tak dobra że nie zauważasz że słuchasz

Dla kogo:
Inspiracja do nauki/rozwoju
Chcesz docenić swoją edukację
Lubisz memuary

Moja ocena: 10/10

Format: Audiobook (12h) – bardzo polecane

Uwaga: Zawiera opisy przemocy, może być wyzwalaczem.

12. „Atomic Habits” – James Clear (audiobook)/ „Atomowe nawyki”

O czym: Małe nawyki → duże zmiany. Praktyczne porady budowania nawyków.

Dlaczego audiobook:

• Możesz słuchać wielokrotnie (za każdym razem coś nowego)
• 5h 35min = tydzień dojazdów/spacerów
• Praktyczne przykłady (łatwo zapamiętać)

Co wdrożyłam:

• Kumulacja nawyków (po kawie → 10 min nauki)
• Zasada 2 minut (jeśli <2min → rób od razu)

Dla kogo:
Chcesz zmienić nawyki
Próbujesz wprowadzić rutynę
„Wielkie postanowienia” nie działają

Moja ocena: 9/10

Format: Audiobook (5h 35min)

13. „The Psychology of Money” – Morgan Housel („Psychologia pieniędzy”)

O czym: Psychologia pieniędzy. Dlaczego racjonalność ≠ jak zarządzamy finansami. Historie, lekcje, perspektywa.

Dlaczego audiobook:

• Krótkie rozdziały (możesz słuchać po kawałku)
• Narator dobry
• 5h 48min = dwa tygodnie spacerów
• Interesujące nawet jeśli „nie lubisz finansów”

Kluczowa lekcja:
„Być bogatym ≠ wyglądać bogato. Prawdziwe bogactwo to to czego nie widzisz.”

Dla kogo:
Freelancer (nieprzewidywalne dochody)
Chcesz lepiej zarządzać pieniędzmi
Ciekawią Cię behavioral economics

Moja ocena: 8/10

Format: Audiobook (5h 48min) lub papierowa

Kategoria 4: Dla zmęczonego mózgu – gdy nie możesz się skupić (2 pozycje)

14. „Dziewczyna z konbini” – Sayaka Murata

O czym: Japońska kobieta pracująca w sklepie 24h przez 18 lat. Nie rozumie „normalnych” relacji społecznych. Czuje się dobrze tylko w strukturze convenience store.

Dlaczego dla zmęczonego mózgu:

• KRÓTKA (163 strony – 2-3h czytania)
• Prosta narracja (łatwo śledzić)
• Dziwna, ale w dobry sposób (odświeżająca perspektywa)
• Zostaje z Tobą

Dla kogo:
Czujesz się „nie pasująca do normy”
Lubisz japońską literaturę
Potrzebujesz krótkiej lektury która daje do myślenia

Moja ocena: 7/10

Format: papierowa (krótka, warto papierowa)

15. „Chłopiec, kret, lis i koń” – Charlie Mackesy

O czym: Ilustrowana książka o przyjaźni, dobroci, lekcje życia. Prawie bez fabuły – dialogi + piękne ilustracje.

Dlaczego dla zmęczonego mózgu:

• 128 stron ILUSTRACJI (przeczytasz w 30 minut)
• Zero wysiłku mentalnego
• Ciepła, przyjemna
• Można wracać do ulubionych cytatów

Cytaty które kocham:

• „Kim chcesz zostać, jak dorośniesz?” „Miłym.”
• „Czy twoja szklanka jest do połowy pusta, czy do połowy pełna?” „Myślę, że jestem wdzięczny, że mam szklankę.”

Dla kogo:
Potrzebujesz pociesz przed snem
Lubisz ilustrowane książki (dla dorosłych też!)

Moja ocena: 9/10 (za ilustracje i ciepło)

Format: twarda oprawa (MUST – ilustracje w pełnej krasie)

Jak czytam 15 książek latem przy dzieciach i pracy?

Moja strategia czytania:

1. Mix formatów

• Papierowe: Wieczory (22:00-22:30) – lektury na plażę, prozdrowotne
• Ebooki: Gdy dzieci bawią się obok -to wybieram książki o rozwoju
• Audiobooki: Spacery, gotowanie – samopomoc

2. Cel realistyczny

NIE: „Przeczytam 30 książek tego lata”
TAK: „Czytam 30 minut dziennie”

Efekt: Przeczytam ile przeczytam. Zero presji.

3. DNF is OK (Did Not Finish)(DNF jest OK (nie ukończyłem)

Jeśli książka nie wciąga po 50 stronach → to odkładam bez żalu. Życie za krótkie na nudne książki.

4. Zawsze miej przy sobie 3 książki

• 1 papierowa (wieczory)
• 1 audiobook (spacery)
• 1 ebook (telefon – zawsze przy mnie)

Zależnie od nastroju/sytuacji wybieram którą.

5. LubieCzytać.pl tracking

• Dodaję każdą przeczytaną książkę
• Widzę progres (motywujące!)
• Cele: „15 książek w 2026” (realistycznie)

Książki które KUPIŁAM, ale jeszcze nie przeczytałam (TBR – To Be Read)

Na liście oczekujących:

• „Jutro, jutro i znów jutro” – Gabrielle Zevin (gra, przyjaźń)
• „Lekcje chemii” – Bonnie Garmus (1960s, kobieta chemik)
• „Dom nad błękitnym morzem” – TJ Klune (fantazja, uzdrawiająca)
• „Sapiens” – Yuval Noah Harari (historia ludzkości – ciężka, zostawiam na zimę)
• „Deep Work” – Cal Newport (przeczytać ponownie, implementacja)

Problem: Kupuję szybciej niż czytam. TBR pile = 23 książki.

Akceptuję: Przyjemność kupowania książek ≠ muszę wszystkie przeczytać.

Gdzie kupuję/wypożyczam książki?

Kupuję:

• Empik (nowe, pełna cena) – gdy chcę mieć teraz, choć rzadko – pilnuję się , aby nie kupować zbyt często.
• TaniaKsiazka.pl (nowe, tańsze) – gdy mogę poczekać 3-5 dni
• Allegro/OLX (używane) – klasyki, nie przeszkadza mi used
• BookDepository (angielskie) – czasem tańsze niż polskie

Wypożyczam:

• Biblioteka miejska (Jest darmowe!), w której znajdziesz również nowe bestsellery mają kolejki, ale czekam. Czasem odgrzebuję klasyki, a te trzeba czytać papierowe.
• Legimi (ebooki subskrypcja) – 39.90 zł/mies, unlimited ebooki i audiobooki)

Audiobooki:

• Audioteka (subskrypcja) – 34.90 zł/mies, kupuję gdy wiem że posłucham >1 książki/mies
• Empik Go -to tam też znajdziesz audiobooki
• Storytel – 34.99 zł/mies
• Bookbeat – 34,99/miesiąc

Jak wybieram:

Beach reads → Tanią książkę/biblioteka (czytam raz)
Rozwojowe → Kupuję (wracam, notatki, zakreślam)
Audiobooki → Subskrypcja (dużo słucham)

FAQ – letnia lista książkowa

Czy naprawdę przeczytasz 15 książek latem?

Pewnie nie.

To lista rekomendacji (co czytam/czytałam), nie „to przeczytam do września”.

Realnie: 6-8 książek przeczytam do końca sierpnia. I to jest OK.

Skąd bierzesz rekomendacje?

• Goodreads (recommendations based on co czytałam)
• Bookstagram (Instagram hashtag #bookstagram)
• YouTube – BookTube (kanały o książkach)
• Znajome (co czytają)
• Empik bestsellery (czasem tam są perełki)
• Lubięczytać.pl

Jak motywujesz się do czytania?

Nie muszę. Czytanie = moja ulubiona rzecz.

Ale jeśli bym musiała, to:

• Wyzwanie czytelnicze (Goodreads – „15 książek w 2026 roku”)
• Klub książki (nawet online – motywuje do czytania)
• System nagród (przeczytam 5 książek → kupuję nową)

Papierowe vs ebooki – co lepsze?

Zależy:

Papierowe zalety:

• Przyjemność trzymania
• Pachnie
• Łatwiej zapamiętać
• Nie świeci (lepszy sen)
• Można pożyczyć znajomym

Papierowe wady:

• Zajmują miejsce
• Droższe
• Ciężkie (podróże)

Ebooki zalety:

• Zawsze w telefonie (nieoczekiwane czekanie = czytam)
• Tańsze
• Natychmiastowa gratyfikacja (kupuję i mam)
• Dostosuj rozmiar czcionki (wiek robi swoje )

Ebooki wady:

• Mniej „romantyczne”
• Łatwiej przełączyć na Instagram (rozpraszacz)
• Nie czuję „posiadania”

Moja preferencja: 70% papierowe, 30% ebook.

Czy audiobooki to „prawdziwe czytanie”?

TAK.

Słuchanie książki = absorbowanie treści = czytanie.

Bonus: Możesz „czytać” podczas spaceru, gotowania, sprzątania.

Minus: Łatwiej się rozkojarzyć (musisz przewinąć).

Podsumowanie – moja letnia lista książkowa

Beach reads (5):

1. Siedmiu mężów Evelyn Hugo – Hollywood glamour
2. Beach Read. Wakacyjny romans – Rom-com
3. Biblioteka o Północy – Filozoficzna fikcja
4. Project Hail Mary – Sci-fi
5. Współlokatorzy – Uzdrawiająca rom-com

Rozwojowe (5):
6. Zbuduj swój drugi mózg – Zarządzanie wiedzą
7. Cztery tysiące tygodni – filozofia czasu
8. Naród dopaminy – Neurobiologia uzależnień
9. Pokaż swoją pracę – dzielenie się twórczą pracą
10. Akt twórczy – filozofia tworzenia

Audiobooki (3):
11. Wykształcona – Wspomnienia
12. Atomic Habits – Nawyki
13.Psychologia pieniądza – psychologia finansów

Dla zmęczonego mózgu (2):
14. Dziewczyna z konbini- Krótka, dziwna, dobra
15. Chłopiec, kret, lis i koń- Ilustrowana, uzdrawiająca

Total: 15 rekomendacji książek na lato

Cel: Nie przeczytać wszystkich. Znaleźć 2-3 które pokochasz.

Letnie czytanie to nie maraton. To przyjemność. 30 minut przed snem, audiobook na spacerze, papierowa książka na balkonie.

Nie musisz czytać dużo. Wystarczy czytać z radością.

PS: Co Ty czytasz tego lata? Masz jakieś rekomendacje książek które powinam dodać do listy? Zostaw w komentarzu – zawsze szukam kolejnych perełek!

Artykuł Letnia lista książkowa – 15 pozycji które czytam na długie wieczory (i nie tylko) pochodzi z serwisu To co najważniejsze.

Jest 22:15. Dzieci w końcu śpią. Dom wygląda jak po przejściu tornada. W zlew jest sterta naczyń. Ale ja sięgam po książkę.

Bo te 30 minut przed snem to moja terapia. Moje okienko na świat poza szkołą, terapiami i walką z systemem. Moje przypomnienie, że jeszcze istnieję jako osoba, nie tylko jako „mama”.

Książki dla zapracowanych mam nie mogą być nudne. Nie mogą wymagać 100% koncentracji. Muszą wciągać od pierwszej strony – bo jeśli nie, zasnę po dwóch akapitach.

Dziś podzielę się pięcioma książkami które pomogły mi przetrwać najtrudniejszy rok mojego życia. Rok batalii o orzeczenie, nauki programowania i freelancingu z niepełnosprawnymi dziećmi w tle.

1. „Atomic Habits” – James Clear (Nawyki, które się opłacają)

Dlaczego ta książka teraz: Gdy czułam że tonę w codzienności i nic nie idzie do przodu

O czym jest?

Atomic Habits to książka o budowaniu małych nawyków które prowadzą do dużych zmian. Główna teza: nie musisz robić rewolucji – wystarczy 1% lepiej każdego dnia.

Co wyniosłam dla siebie:

1. Habit stacking (łączenie nawyków)

Clear proponuje: dodawaj nowe nawyki do istniejących. „Po [istniejący nawyk] zrobię [nowy nawyk]”.

Moja wersja:

• Po ułożeniu dzieci do snu → 30 min czytania
• Po włączeniu kawy → 10 min nauki Java (powtórka notatek)
• Po obiedzie → 5 min medytacji/oddychania

2. „Make it easy” (ułatw sobie)

Nie musisz mieć siły woli tytana. Musisz tak zorganizować środowisko żeby zły wybór był trudniejszy.

Moja implementacja:

• Książka leży NA łóżku (nie w szafie) – widzę ją wieczorem
• Laptop z otwartym IDE przy stole (nie trzeba szukać, uruchamiać)
• Ubrania sportowe przygotowane wieczorem (rano łatwiej wstać na ruch)

3. Nie przegap dwa razy z rzędu

Jeden dzień bez nauki Java? OK. Dwa dni? Problem. Trzeci? Nawyk się rozpada.

Ta zasada pomogła mi wrócić do nauki po chorobie dziecka.

Dla kogo?

Dla mam które czują, że dni lecą a nic nie robią Dla osób zaczynających naukę/rozwój (programowanie, język, sport) Dla każdego kto chce zmiany, ale nie ma energii na „wielkie postanowienia”

Czas czytania: 2-3 tygodnie po 30 min/dzień Ocena: 9/10 – praktyczna, konkretna, od razu implementujesz

2. „Educated” – Tara Westover (Uwolniona. Jak wykształcenie odmieniło moje życie)

Dlaczego ta książka teraz: Gdy potrzebowałam przypomnienia, że edukacja może zmienić życie

O czym jest?

Autobiografia kobiety która wyrosła w izolacji od świata (bez szkoły, bez lekarzy), a skończyła z doktoratem z Cambridge.

To nie jest książka motywacyjna. To jest surowa, brutalna historia o przemocy, manipulacji i kosztach wybicia się.

Co wyniosłam dla siebie:

1. Edukacja to wolność

Tara uczy się programowania komputerów i matematyki w wieku 17 lat – rzeczy których nigdy nie widziała. Bo CHCE.

Czytając to, gdy sama uczyłam się Java myślałam: „Jeśli ona mogła nauczyć się trygonometrii nie znając mnożenia – ja mogę nauczyć się OOP”.

2. Nie musisz mieć idealnych warunków, żeby się uczyć

Tara uczyła się w chaosie, w toksycznym domu, bez wsparcia. I dała radę.

Ja narzekałam że „nie mam czasu” bo dziecko wymaga uwagi. Po przeczytaniu tej książki – przestałam narzekać i zaczęłam działać.

3. Twoja przeszłość nie definiuje Twojej przyszłości

To co było – było. Możesz zmienić kto jesteś.

Dla kogo?

Dla każdego, kto myśli „nie mam warunków do nauki” Dla osób, które czują że „jest już za późno” Dla mam, które zapomniały, że są czymś więcej niż mamą

Czas czytania: 1 tydzień (czytasz non-stop bo nie możesz oderwać) Ocena: 10/10 – zmieniła sposób w jaki myślę o edukacji

UWAGA: Książka zawiera opisy przemocy. Może być wyzwalanie.

3. „The Midnight Library” – Matt Haig (Biblioteka o Północy)

Dlaczego ta książka teraz: Gdy zastanawiałam się „co by było gdyby…”

O czym jest?

Nora znajduje się w bibliotece gdzie każda książka to życie które mogłaby przeżyć gdyby podjęła inne decyzje. Może „przymierzyć” różne wersje siebie.

To fikcja, nie rozwojówka. Ale dała mi więcej niż połowa książek o sposobie myślenia.

Co wyniosłam dla siebie:

1. Każdy wybór to rezygnacja z czegoś innego

Wybrałam dzieci – zrezygnowałam z kariery korporacyjnej. Freelancing – zrezygnowałam z stabilności etatu. Wybrałam naukę Java – rezygnuję z wolnych wieczorów.

I to OK. Nie ma „idealnego życia” gdzie mam wszystko.

2. „Co by było gdyby” to pułapka

Mogłam nie mieć dzieci – może miałabym karierę. Nie musiałam nie walczyć o orzeczenie – może miałabym mniej stresu. Mogłam nie zaczynać programowania – może miałabym więcej czasu.

Ale wtedy nie miałabym tego co mam teraz. A to co mam – mimo trudności – jest dobre.

3. Tutaj i teraz

Przestałam myśleć o życiu które „mogłam mieć” i skupiłam się na tym które mam.

Dla kogo?

Dla mam, które żałują wyborów Dla osób, które tkwią w „co by było gdyby” Dla każdego, kto potrzebuje lekkiej lektury z głębokim przesłaniem

Czas czytania: 3-4 dni (wciąga!) Ocena: 8/10 – piękna, wzruszająca, dająca do myślenia

4. „Deep Work” – Cal Newport (Praca głęboka)

Dlaczego ta książka teraz: Gdy czułam, że siedzę przy laptopie 5h a robię tylko 1h realnej pracy

O czym jest?

Deep Work to umiejętność koncentracji bez rozpraszaczy. Newport argumentuje, że w świecie ciągłych notyfikacji to jest super-power.

Co wyniosłam dla siebie:

1. Shallow work ≠ Productive work („Praca płytka to nie to samo, co praca produktywna”)

Mogę spędzić 3h „pracując”:

• Odpowiadając na maile
• Scrollując LinkedIn
• Czytając o programowaniu (ale nie programując)

I nic nie zrobić.

1h Deep Work (100% focus na kod) = więcej niż 5h płytka praca.

2. Time blocking

Newport proponuje: zaplanuj każdą godzinę dnia. Nie spontanicznie „teraz popracuję”, ale „14:00-15:00 = nauka Java, moduł X”.

Moja wersja (uproszczona):

• 14:00-15:00 – Deep work (Java albo projekt dla klienta)
• 15:00-16:00 – płytka praca (maile, social media)
• 21:30-22:00 – Czytanie

3. Rezygnacja z social media (częściowo)

Nie muszę całkiem rezygnować. Ale:

• Instagram: tylko 15 min tygodniowo
• Facebook: tylko grupy zawodowe, nie feed
• LinkedIn: 1x dziennie, 10 min

Efekt: +2h czasu dziennie. Serio.

4. Rytuały

Mój rytuał Deep Work:

1. Kawa ✓
2. Słuchawki ✓
3. Telefon face-down ✓
4. Timer 50 min ✓
5. GO!

Dla kogo?

Dla freelancerów, którzy „pracują cały dzień” a mało robią Dla osób uczących się programowania/języka/nowych umiejętności Dla każdego kto czuje że ciągle jest zajęty ale nic nie osiąga

Czas czytania: 2 tygodnie Ocena: 9/10 – zmienia podejście do pracy

UWAGA: Newport jest maxymalistą. Nie musisz robić wszystkiego co proponuje. Wybierz co pasuje.

5. „Maybe You Should Talk to Someone” – Lori Gottlieb („Czy chcesz o tym porozmawiać?”)

Dlaczego ta książka teraz: Gdy czułam, że się rozpadam

O czym jest?

Terapeutka idzie na terapię. Pokazuje jak wygląda proces terapeutyczny od środka – i z perspektywy klienta, i terapeuty.

To nie jest self-help. To są prawdziwe historie ludzi w terapii (anonimizowane).

Co wyniosłam dla siebie:

1. Terapia to nie „bycie słabym”

Przez rok walczyłam z systemem o orzeczenie. Uczyłam się programowania. Pracowałam. Opiekowałam się dziećmi.

I czułam że tonę.

Ta książka pokazała mi, że pójście do terapeuty to nie przyznanie się do porażki. To dbanie o siebie.

Poszłam. I pomogło.

2. Każdy ma swoją walkę

Gottlieb pokazuje klientów: CEO z depresją, młodą kobietę po utracie partnera, nastolatka z trudnościami.

Każdy ma swoje. Nie jesteś sama.

3. Nie musisz mieć „poważnego problemu”, żeby iść do terapeuty

Nie musisz być „dość zła”, żeby zasługiwać na pomoc. Jeśli czujesz, że coś jest nie tak – wystarczy.

Dla kogo?

Dla każdego, kto rozważa terapię, ale się waha Dla mam, które czują, że muszą być silne „dla dzieci” Dla osób, które są ciekawe jak wygląda terapia

Czas czytania: 1 tydzień Ocena: 10/10 – jedna z najważniejszych książek, które przeczytałam

Książki dla zapracowanych mam. Jak czytam z dwójką dzieci?

Moja strategia czytania:

1. Zawsze mam książkę przy łóżku Widzę ją wieczorem → przypomina mi → czytam

2. Cel: 30 min dziennie Nie „1 książka tygodniowo” (stresujące). Tylko 30 min. Czasem to 5 stron, czasem 50. Obie opcje OK.

3. Mix: rozwojówka + fikcja Po „Deep Work” czytam „Biblioteka o Północy”. Po ciężkim – lekkie.

4. Audiobooki w aucie/na spacerach „Uwolniona” przesłuchałam jadąc na terapie dziecka.

5. Akceptacja, że czasem tydzień bez czytania Dziecko chore? Deadline w pracy? Nie czytam. I to OK. Wrócę.

Ile książek przeczytałam w 2025?

24 książek. Czyli 1 miesięcznie.

Brzmi mało? Przed dziećmi czytałam 50-60 rocznie.

Ale 24 to 24 więcej niż 0. To 24 okienek na świat poza codziennością. To 24 perspektyw, które ukształtowały jak myślę.

Inne książki, które polecam (krótko)

Dla mam:

• „Jak prowadzić dom, kiedy toniesz” – KC Davis – o tym że dom nie musi być idealny
• “Dużo radości, mniej przyjemności. Paradoks nowoczesnego rodzicielstwa” – Jennifer Senior – o rodzicielstwie bez lukru

Uczących się programowania:

• „Pragmatyczny programista. Od czeladnika do mistrza” – Andy Hunt – must-read dla programistów
• „Kod doskonały. Jak tworzyć oprogramowanie pozbawione błędów” – Steve McConnell – biblia dobrego kodu

Dla freelancerów:

• „Firma, czyli Ty” – Paul Jarvis – o tym że nie musisz rosnąć w nieskończoność
• „The Freelance Manifesto” – Joey Korenman – praktyczne porady

Ucieczka od fikcji:

• „Projekt Hail Mary” – Andy Weir – sci-fi, wciąga totalnie
• „Dom nad błękitnym morzem” – TJ Klune – ciepła, urocza, aby poczuć się dobrze

Książki dla zapracowanych mam – FAQ

Jak znajdować czas na czytanie?

Moje sposoby:

• 30 min przed snem (priorytet!)
• Audiobooki w aucie/na spacerach
• 10 min przy śniadaniu (czasem)
• Telefon face-down = czytam zamiast scrollować

Papier czy ebook?

Ja: Mix.

• Papier wieczorem (nie świeci, lepiej śpię)
• Ebook w telefonie (zawsze przy sobie)
• Audiobook w aucie

Najlepsze rozwiązanie: to, które sprawia, że czytasz.

Co jeśli zasnę po 2 stronach?

TO OK. Czasem jestem tak zmęczona, że czytam jeden akapit i wyłączam się.

Ale te 2 strony to 2 strony więcej niż 0. Progress.

Skąd brać rekomendacje?

• Goodreads – oceny, recenzje
• Lubimy Czytać – oceny, recenzje, wirtualna biblioteczka
• Blogi czytelnicze
• Instagram – #bookstagram
• YouTube – booktube
• Znajomi – pytam co czytają

Podsumowanie – dlaczego czytanie pomaga

Czytanie książek rozwojowych dało mi:

• Narzędzia do radzenia sobie (Atomic Habits, Deep Work)
• Perspektywę (Uwolniona, Czy chcesz o tym porozmawiać?)
• Przypomnienie, że rozwój jest możliwy przy dzieciach

Czytanie fikcji dało mi:

• Ucieczkę od codzienności
• 30 minut dla siebie
• Przypomnienie, że jestem osobą, nie tylko mamą

Razem: Pomogły mi przetrwać najtrudniejszy rok. I nadal pomagają.

PS: Co ostatnio czytasz? Szukasz rekomendacji w konkretnym temacie? Zostaw komentarz – chętnie podzielę się więcej tytułów. A jeśli też czytasz 30 min przed snem – daj znać, nie jesteśmy sami w tej nocnej rutynie!

Artykuł 5 książek które pomogły mi przetrwać najtrudniejszy rok – recenzje dla zapracowanych mam pochodzi z serwisu To co najważniejsze.

Podsumowanie 2020 roku

W wielkim skrócie to czytałam więcej poradników niż zwykłej beletrystyki. Jakie książki mnie ujęły? Zdecydowanie biografia pióra Waltera Isaacsona – ”Steve Jobs”. Wielka cegła, którą wchłonęłam. Choć minęły dwa lata – nadal ją pamiętam, a niektóre cytaty mam zanotowane. Polecam! Z poradników zdecydowanie warte uwagi są:

• “Sztuka prostoty” Dominique Loreau,
• ”Narratologia” Paweł Tkaczyk,
• “Jak pisać? Podręcznik rzemieślnika” Stephen King

Jak to wyglądało procentowo? Zobacz wykres.

Jak wyglądało to pod względem formy publikacji? Zobacz na wykresie.

Podsumowanie 2021 roku

Kolejny rok pandemiczny obrodził w jedynie 40 przeczytanych pozycji.

Jakie pozycje mnie poruszyły? Jakie mi się spodobały najbardziej? Zdecydowanie “Zaginione wojowniczki” Anne Fortier. Fikcja z tematem przewodnim Amazonek. “Marlin na Manhattanie” Elizabeth Winder – powieść o MM…. hmmm kolejne spojrzenie na Marlin Monroe. Z poradników gorąco polecam “Esencjalista” Grega McKeowna – otwiera oczy na wiele spraw.

Jak to wygląda na wykresach? Zobacz.

Ha! Pół na pół poradników i beletrystyki.

A jak forma publikacji? Najwięcej było ebooków, co nie dziwi – Legimi działało sprawnie, a biblioteka niestety przez pewien czas była zamknięta dla czytelników … wiadomo dlaczego.

Podsumowanie 2022 rok

Co prawda ten rok jeszcze się nie skończył, ale już widać jego koniec. Zwłaszcza ten czytelniczy. W tym roku wróciłam do portalu Lubimy czytać.

Jak obecnie wygląda moja biblioteczka?

Kogo polecam?

• Robin Sharma “Manifest codziennego bohatera”
• James Clear “Atomowe nawyki”
• Powieści Jakuba Małeckiego
• i ostatnia, która mnie bardzo poruszyła – Elena Ferrante “Czas porzucenia”

Moje zestawienia na wykresach:

Zdecydowanie więcej papierowych książek .

A jak wygląda twój czytelniczy rok? Jak to wyglądało w pandemicznym czasie? Chcesz wyrobić sobie nawyk czytania i nie wiesz jak? Zajrzyj do mojego ostatniego wpisu na blogu.

Artykuł Wyzwanie czytelnicze pochodzi z serwisu To co najważniejsze.

Trafiłam na “Cyfrowy minimalizm. Jak zachować skupienie w hałaśliwym świecie” szukając nowych pozycji do przeczytania na Legimi. Apkę do Legimi mam za darmo dzięki mojej miejskiej bibliotece. Jeśli Ty też szukasz darmowej opcji czytania najświeższych ebooków koniecznie zapytaj się w swojej bibliotece o to. Wystarczy jeden kod dostępowy, a radochy… no wiesz – w bród!

Nadmiar

Z pewnością zdajesz sobie sprawę, że obecnie mamy wszystkiego … dosyć sporo. I dotyczy to praktycznie każdej z naszych sfer życiowych.

Nie wierzysz? Zajrzyj do swojej szafy! Albo jeszcze gorzej…. do schowka bądź piwnicy. Przerazisz się ile tam… różnych różności. Swego czasu pisałam kiedyś jak “odchudzałam” swoją fizyczną biblioteczkę. Udało się – ograniczyłam mocno swój księgozbiór. Obecnie bardzo się pilnuję przed kolejnym zakupem książki – zwłaszcza, kiedy ma darmową alternatywę.

Czy zdajesz sobie sprawę, że również nadmierny konsumpcjonizm i “zbieractwo” może odnosić się również do sfery cyfrowej?

Zastanów się z ilu usług, aplikacji, urządzeń korzystasz? Obecnie jest zatrzęsienia takich produktów oraz usług, które ciągle zabiegają o naszą uwagę lub powodują uczucie, że czegoś nam może zabraknąć. I wszystko z każdej strony internetu i social mediów krzyczy: kup!

To nagromadzenie się bodźców nie jest dla nas ani dobre ani zdrowe. Kiedy ostatnio po prostu siedziałaś bezczynnie w ciszy? Robiąc wielkie NIC?

Cyfrowy minimalizm wg.Cala Newporta

Zaobserwował on na trzy najistotniejsze sprawy dotyczące cyfrowego minimalizmu.

#1 Bałagan jest kosztowny.

Przez bałagan nie wiemy co dokładnie posiadamy. Zużywamy dużo energii aby coś znaleźć w bałaganie. Bałagan zajmuje naszą uwagę, rozprasza. Zbyt wiele aplikacji, usług i urządzeń zajmuje nasz czas, który moglibyśmy zużyć na coś bardziej produktywnego. Najsmutniejsze jest to, że nie zdajemy sobie sprawy, ile nas kosztuje bałagan w urządzeniach, w sieci.

#2 Optymalizacja jest ważna.

Ale o co chodzi? Nikt nie twierdzi, że mamy całkowicie wyrzec się nowych technologii i przejść na tryb analogowy. Nie umiałabym szczerze mówiąc oraz nie wyobrażam sobie innej pracy niż teraz, a bez dostępu do sieci nie byłoby to możliwe. Więc co? Musimy pamiętać, że użycie technologii może być dobre lub …nie. To jak z niej korzystamy powinno nas wspierać. Być zgodne z wyznawanymi przez nas wartościami. Czyli korzystajmy z technologii, ale na naszych własnych zasadach. To ona jest dla nas, a nie odwrotnie.

#3 Zamiar przynosi satysfakcję.

Czujemy się dobrze, kiedy będziemy używać nowych technologii w zgodzie z naszymi własnymi celami i intencją. Chodzi o to, aby nas one w pełni nie pochłonęły. Kiedy np. planujemy popracować w sieci, określamy sobie konkretne cele tej pracy np. wyszukanie informacji potrzebnych do napisania artykułu. Mamy konkretny cel. Po jego osiągnięciu poczujemy satysfakcję, że mimo wszystko nie spędziliśmy połowy tego czasu na klikanie w filmiki z kotami na YT.

Świetne zasady, które można od razu wdrożyć w życie. Odgracanie swojej przestrzeni cyfrowej przyniesie nam satysfakcję, a i z pewnością pozwoli nam zaoszczędzić trochę grosza. Może okazać się, że płacimy za jakąś aplikację lub subskrypcję, a nawet z niej nie korzystamy! Czas na porządki – zwłaszcza teraz, gdy inflacja depcze nas po piętach i wszystko wokół drożeje w zastraszającym tempie. Szukaj oszczędności.

Odgracanie cyfrowego świata

Cal Newport podał przepis na takie porządki i zasady jak wprowadzać z powrotem niektóre technologie. A wszystko po to, aby bardziej świadomie z nich korzystać.

#1 Zdefiniuj zasady dla technologii

Spisz wszystkie technologie, z których korzystasz lub które są dostępne dla Ciebie. Taka lista pozwoli na spojrzenie z góry na tą cyfrową sferę życia. Co zaliczyć do tej listy? Urządzenia: xboxy, tablety, komórki, czytniki itp; aplikacje: IG,FB, TikTok, YouTube, wszelakie gierki online; usługi: np. Netflix, itd… Wszystko co jest cyfrowe. Pamiętaj o sprawdzeniu dysków – chmur -danych.

Ustal, które pozycje z tej listy są “opcjonalne”. Zastanów się, z czego możesz zrezygnować nie narażając swojego życia zawodowego lub osobistego. Raczej nie zrezygnujesz z Facebooka jeśli zarabiasz ustawiając tam np. reklamy dla klientów, prawda? Z pewnością też problemem może być odinstalowanie apki WhatsUP, jeśli w ten sposób komunikujesz się z klientami lub członkami rodziny. Z czego możesz spokojnie zrezygnować i … nic wielkiego się nie stanie?

Punkt trzeci to ustalenie, kiedy można korzystać z danej technologii. Każda taka procedura działania (wyjątki szczególne) pomogą nam trzymać na wodzi te technologie.

Osiągamy wtedy listę “zakazanych” technologii oraz procedury operacyjne. Zrezygnowaliśmy z niektórych technologii i pozostały te, które możesz nazwać “opcjonalne”, potrzebne np. do pracy. Te, które pozostały zostały sklasyfikowane i uporządkowane w procedurach mówiących jak, i w jakich sytuacjach można z nich korzystać.

#2 30-dniowa przerwa!

Ciężka przeprawa, bo trzeba teraz odgracanie wdrożyć. Usuń z swojego otoczenia technologie, które wytypować w punkcie pierwszym. Na 30 dni. To wyzwanie i wiedz, że łatwo nie będzie. Przez pierwsze dwa tygodnie będziesz się łapać na tym, aby jednak korzystać z “zakazanych” technologii. Według Cal Newporta to kluczowy czas – później powinno być już łatwiej. I wskazuje co może pomóc w wytrwaniu w tym wyzwaniu. Nalega, aby szukać intensywnie pożyteczne czynności offline. Zaznacza też, że zakończenie takiego odgracania napełni nas satysfakcją oraz umożliwi przebudowanie naszego życia … na lepszy wzór.

#3 Ponowne wprowadzanie technologii.

Tak jak wspomniałam wyżej sama technologia nie jest zła ani dobra. Nie można też obecnie całkiem się od niej odciąć. Jest to nielogiczne oraz nierozsądne. Technologia jest wszędzie wokół nas i nie mamy na to wpływu, ale możemy decydować co z nią robimy.

Działamy? Wybierz te technologie, które zgadzają się z Twoimi wartościami. Jeśli cenisz sobie minimalizm – wybierz te, które to wspierają. Pozostaw tylko te technologie, które w oczywisty sposób i faktycznie mają dla Ciebie wartość. Jak to zrobić? Cal podaje kilka pytań, na które warto sobie odpowiedzieć w stosunku do poszczególnych technologii.

• “Czy dana technologia wspiera bezpośrednio coś, co głęboko sobie cenię?”
• “Czy ta technologia jest najlepszym sposobem na wspieranie danej wartości?”
• “Jak będę teraz tej technologii używał, by zmaksymalizować jej wartość i zminimalizować szkody?”

Jeśli dla Ciebie cenną wartością jest rodzina to musisz zadać sobie pytanie, czy dana technologia będzie ją wspierać? Te WhatsUp może wspierać, prawda? Dzięki niej utrzymujemy więzi z członkami rodziny. Czy jest to najlepszy z możliwych sposobów wsparcia naszej wartości? Pewnie znalazło by się wiele innych komunikatorów, ale może ta właśnie aplikacja jest prosta w obsłudze dla starszych członków mojej rodziny? I dlatego właśnie jej używamy? Zasady użycia technologii. Na przykład co tygodniowe połączenie wideo z babcią. Wyciszenie wszelkich powiadomień aplikacji. Wiesz, o co chodzi.

Jak eliminować technologie – tryb minimalizmu

Czym się kierować, kiedy będziemy po kolei eliminować technologie? Z pewnością domyślasz się, że jednym z kluczowym czynnikiem będzie czy dana technologia nam służy, czy też nie.

Wypisałam sobie z książki kilka wskazówek, jak podejść do selekcji technologii.
Poniżej wskazówki Cala, jak się do tego zabrać.

Technologia musi:

1. Służyć temu, co ma dla nas wielką wartość
2. Musi być najlepszym sposobem do wspierania naszej wartości
3. Odgrywać w naszej codzienności jedynie rolę, którą zdefiniujemy za pomocą procedur : jak i kiedy korzystamy z niej.

Co myślisz o takim odgracaniu? Widzisz tu jakieś niebezpieczeństwa? A może masz własne TIP-y na to jak sobie poradzić z coraz bardziej agresywną technologią wokół nas? Napisz komentarz lub wiadomość do mnie (tutaj).

Artykuł Korzyści z cyfrowego minimalizmu pochodzi z serwisu To co najważniejsze.

O co tyle hałasu? Podsumowuję ten rok pod kątem czytelniczym. Będzie dość krótko. Załączam plik, w którym zapisuję tytuły (choć mam też swój tajny notesik )

Po co czytać i o co tyle rabanu robię?
Może to się wydawać bardzo dziwne, ale lubię poznawać nowe rzeczy, uczyć się.
Tak, ktoś pewnie już się stuka w głowę na te słowa.

Czytając, poszerzamy własne horyzonty, ale też nabieramy dużo większego dystansu do siebie i innych. Z natury działam przekornie. Nie ogólnie przyjętych terminach i co innego. Zawsze pod prąd i … jak na razie nic mi nie zaszkodziło. Raczej podjęłam dosyć niepopularne decyzje.

Ale o czytaniu miało być. W pliku poniżej możecie coś dziwnego zauważyć. Mianowicie dosyć dużo czytam poradników. Hmm… w przyszłym roku chcę to zmienić . Będzie więcej beletrystyki.

podsumowanie 2017 roku

W skrócie: tego roku przeczytałam tylko 37 pozycji. Dlaczego? Hmm… to roku, w którym pojawił się Maluszek u nas. Miałam trochę więcej na głowie. I to cała tajemnica. Pamiętam, że też nie miałam zbyt wiele siły na końcówce ciąży i tylko przysypiałam. Męczyły mnie skoki hormonów…

Co jeszcze? Przeczytałam tylko dwie książki popularnonaukowe: Sekretne życie drzew i JavaScript dla dzieci. Obie były bardzo fajne.
Poradników zaliczyłam 11. Reszta to beletrystyka.

Na szczególną uwagę zasługuje oczywiście książka Oli Budzyńskiej „Jak zostać panią swojego czasu (poz. 14) oraz „Insight” Michała Pasterskiego (poz.25)

podsumowanie 2018 roku

W tym roku było już lepiej. Przeczytałam w sumie 61 pozycji, o 24 więcej niż rok wcześniej. Więcej było też poradników, ale też i beletrystyki.

Poniżej całe zestawienie.

Na co zwrócić tym razem uwagę? Oczywiście e-booki Oli Budzyńskiej: „CZAS NA BIZNES ONLINE. JAK WYSTARTOWAĆ I NIE SPLAJTOWAĆ ” oraz „PROMOCJA I SPRZEDAŻ W BIZNESIE ONLINE”.

Poza tym w tym roku poznałam pozytywną dyscyplinę ( poz. 40 i 47).

Myślą przewodnią był jedna minimalizm, co widać po ilości poradników w tej tematyce

podsumowanie roku 2019

To będzie bardziej określenie trendu. Mamy jeszcze cały miesiąc do końca roku. A to oznacza minimum 4 przeczytane książki. A jedną z nich będzie z pewnością coś, na co czekam.

Teraz przebieram nóżkami, bo za parę dni odbiorę zamówioną książkę w bibliotece Radka Koterskiego „Włam się do mózgu”. Najpierw bardzo chorowałam na tę książkę, aby kupić… ale byłam twarda. Aż w mojej bibliotece się pojawiła. Niestety rezerwacje na kilka miesięcy. Teraz, już niedługo się do niej dobiorę.

Co się zdarzyło w tym roku? Tabela poniżej.

Jak to wygląda obecnie? Mianowicie na liczniku jest 52 pozycje, więc spokojnie przekroczę zeszłoroczny wynik. Tendencja zwyżkowa.
Poradników 16, popularnonaukowych – 3.

Tendencja wygląda tak: mniej poradników na rzecz beletrystyki.

A kogo polecam? Justynę Sańską/ Italianę (poz.51) i Kasię Grządkę (poz.13)

po co te zestawienia

Ostatnio natykam się dosyć często, że kobiety „skarżą się”, że nie mają czasu na czytanie. Uwaga! Mam dwóch chłopaków, z czego z jednym latam praktycznie co dzień na inne zajęcia i terapie. Piszę bloga i rozwijam własny biznes. Zajmuję się zleceniami od klientek. Uczę się programowania i jeszcze kilku innych rzeczy… i mam czas na czytanie.

Jeśli uważasz, że siedzenie z czytnikiem e-booków lub książką to jednak trochę strata czasu, to proponuję wykorzystać audobooki. Tak, Ola Budzyńska też ma audiobooki, spokojnie .
Kiedy sprzątam lub gotuję słucham audiobooków na Audiotece. Długo myślałam nad subskrypcją u nich. Ale przekalkulowałam. Policzyłam, ile bym teoretycznie wydała, kupując audiobooki „normalnie”, a ile mogę pobrać za 19,90 zł miesięcznie. I zdecydowanie twarda matematyka wygrywa. Subskrypcja zdecydowanie daje radę.

Czas chyba uwolnić się od wymówek, prawda? Każde 15 minut z literaturą przed snem zwróci Ci się z nawiązką.

Artykuł To ile przeczytanych?? pochodzi z serwisu To co najważniejsze.

ja też byłam telemaniaczką

To nie jest tak, że teraz będę agitować, że TV to zło. Absolutnie. Swego czasu też przesiadywałam dużo czasu przed szklanym ekranem.

Było to pod koniec pierwszej ciąży. Czytanie książek wymagało jakąkolwiek aktywność, czyli skupienia się nad tym, co się czyta. A telewizja tego nie wymagała.
Pod koniec siódmego miesiąca poszłam na zwolnienie. Gdyby nie przekonała mnie do tego moja ginekolożka, to pewnie do końca by biegała do pracy.
Z perspektywy czasu wiem, że na zwolnieniu powinnam się znaleźć już dużo szybciej. Moje samopoczucie po śmierci taty nie było najlepsze, praca mnie coraz bardziej stresowała, a brzuch się coraz częściej „stawiał” (dla niebyłych ciężarnych: mięśnie się napinały i brzuch po prostu bolał, podobnie jak pachwiny. Ogólnie nieprzyjemne uczucie).

Tak jak wspomniałam wyżej, nie byłam w stanie za bardzo czytać, miałam całe dnie spokoju w domu. Pan Mąż chodził do pracy, a ja … nudziłam się. Tak po prostu…
Wtedy włączałam telewizor, hurtowo oglądałam jakieś głupie programy o gotowaniu, reality show, trudne sprawy i inne niskich lotów … programy. Sieczka prawie przez pół dnia leciała z TV. Nie zamierzam się wybielać, że oglądałam jakieś filmy z wyższej półki lub teatr telewizyjny (choć i to się zdarzało).

Zwłaszcza lubiłam położyć się z jakąś przegryzką na tapczanie wieczorem i oglądać filmy akcji do późna. Wychodziłam z założenia, że teraz nie potrzebuję wstawać co rano wcześnie do pracy i korzystałam z tego.
To było najgłupsze działanie, jakie mogłam sobie wymyślić. W ten sposób nie dość, że zaczęłam cierpieć na bezsenność, bo telewizor nie pomagał zasnąć, to jeszcze rozregulowałam sobie organizm. Rano byłam bardziej nieprzytomna, niż kiedy chodziłam do pracy i wstawałam dzień w dzień o 6!

Wiesz, że wystawianie się na niebieskie światło przed porą spania źle wpływa na zasypianie i jakość snu? Unikaj tego. Godzinę przed porą zasypiania wybierz książkę zamiast serialu w TV.

co wybrałam?

Po porodzie nie oszukujmy się, nie miałam czasu na nic, a tym bardziej no oglądanie telewizji.
Pory karmienia zaczęłam wykorzystywać na czytanie. Zawsze lubiłam czytać i poza chwilowymi kryzysami, to się nie zmieniło.

Teraz jak młody jadł (czasem nawet z 2-3 godziny) miałam szansę na skupienie się na książce. Jeszcze nigdy tak wiele nie przeczytałam, jak w tym okresie .

Kiedy przeszedł ten pierwszy szok bycia mamą i ciągłego obsługiwania „Bardzo Ważnego Szefa”, nie zatęskniłam za telewizją. Ale brakowało mi fajnego, wartościowych filmów. Rzadko kiedy trafiałam na takie, ale były. Wtedy też zaczęłam częściej włączać program TVP Kultura.

Lecz zdecydowanie postawiłam na książki, które czytałam w ilościach hurtowych. Nałogowo czytałam wszystko, co tylko można było. Zostało tak do dziś. Nie wyobrażam sobie dnia bez przeczytania, choć paru stron.

Standardowe wyposażenie książkoholika to czytnik e-booków, aplikacja Legimi, dostęp do publicznej biblioteki.
Ograniczam do minimum zakup książek papierowych. Jest tak z dwóch powodów: bardziej ekologicznie mi to wychodzi, a drugi powód to przestrzeń w domu, która bardzo się zmniejsza.

wszystko z umiarem.

A później trafiłam na Netflix. Pisałam o tym w tym wpisie między innymi i tutaj.

Zaczęło się od „Gilmore Girls”, później była „Królowa” i dalej już poleciało. Podobało mi się, że faktycznie, kiedy chciałam, mogłam zrobić sobie maraton serialowy, a kiedy indziej czekałam tylko na konkretny sezon serialu. Teraz czekam na nową „Królową” i „Wiedźmina”. Z pewnością na grudzień uaktywnię znowu konto i polecę serialami.

Co nie oznacza oczywiście zaprzestania czytania, oj nie!

Zalecam jak zawsze umiar we wszystkim. Raczej telewizja jako taka już do mnie nie wróci. Nie oglądam jej. Nieciekawi mnie już. Z najmniej programy informacyjne. Co będę musiała wiedzieć i tak się dowiem. Od znajomych lub od Pana Męża. Nie chcę słuchać jedynie o tragediach (a to jest najczęstszy temat niestety), bo moje usposobienie niestety wtedy jeszcze bardziej mnie nakręca.

Czy u nas w domu ogląda się telewizję? Tak. Pan Mąż wręcz masochistycznie śledzi programy informacyjne, a dzieciaki oglądają TVP ABC i filmy animowane. Ostatnio nawet na tapecie była (po raz milionowy) „Epoka Lodowcowa” i „Zwierzogród”.

Ale wszystko z umiarem. Na Pana Męża w tym zakresie mam minimalny wpływ, w końcu to dorosły facet. Jeśli chodzi o chłopców, to jestem wrednym klawiszem. Po dwóch godzinach oglądania (co czasem wydaje mi się i tak zbyt długim czasem) wyłączam tę imprezę.
Jest łatwo? Absolutnie nie. Są krzyki i płacze. Ale z wiekiem coraz mniejsze.

Wszystko jest dla ludzi i tylko od nas samych zależy, na co poświęcimy swój czas. Mamy własne indywidualne priorytety i wybieramy, co dla nas jest najkorzystniejsze, najlepsze w danym momencie. Nigdy nie zgodzę się na to, aby ktoś zabraniał tego lub innego sposobu spędzania czasu. Ta decyzja jest autonomiczna. Tylko ja, jako ja mogę o czymś takim zadecydować.

W tygodniu, gdy biegam ze starszakiem po terapiach i dodatkowych zajęciach, nie mam wiele czasu w ogóle. Ale rano, zanim zacznę dzień mam godzinę na jogę i medytację, a wieczorem, jak dzieciaki już zasypiają, ja czytam. Czasem uda mi się ukraść chwilę na czytanie w ciągu dnia. W weekend bezczelnie wykorzystuję to, że nie muszę… niczego nie muszę, tylko mogę… i czytam, sporadycznie obejrzę jakiś serial, czy wieczorem film (taka namiastka randki z Panem Mężem).

A Ty jesteś team książka czy TV? Netflix? A może miks?

Artykuł TV konta cała reszta. pochodzi z serwisu To co najważniejsze.

czego oczekujesz?

Mamy takie magiczne myślenie, że tylko przez przypadek może spotkać nas nieoczekiwany zwrot sytuacji na lepsze (inne lub gorsze). Oczekujemy przysłowiowej „gwiazdki z nieba”.

A co to tak naprawdę oznacza? Jak Ty rozumiesz to powiedzenie?
Czy jest to coś, na co nie zasłużyłaś? Z czym nie czujesz się dobrze, bo masz wrażenie, że „ktoś” się pomylił. I tylko czekasz, aż prawda wyjdzie na jaw. Dlatego nie cieszysz się tą rzeczą lub sytuacją. Bo być może będzie Ci odebrana.

Dla mnie zawsze „gwiazdka z nieba” była miłą rzeczą, nieoczekiwaną, ale całkowicie niezasłużoną. Taka prawda. Już dawno przestałam wierzyć, że będzie mi się przytrafiać. Zamiast tego zaczęłam działać. Systematyczne działanie w określonym kierunku, nawet jeśli oznaczało to minimalny postęp, zawsze skutkowało efektem, który mnie () czasem zaskakiwał. Zaskakiwał w pozytywnym wymiarze.

Dlatego nie znoszę jałowego gadania. Dla mnie rozmowa ma jeden kluczowy cel: ustalenie planu, pozyskanie informacji na podstawie których działamy.

obserwacje

Zdarzają się „gaduły”, które uwielbiają 'small talk”. Dla mnie to istna tortura. Gadanie o niczym .
Co zabawniejsze, uczę się wyciągać jakiekolwiek korzyści z takich „rozmów”. Jedną z nich jest … poznawanie ekspresji mimiki. OK, już czuję, że nie za bardzo rozumiesz.

Wyobraź sobie taka sytuację.
Rozmawiasz z taką „gadułą”, która, żeby przejść do konkretów, lubi sobie kogoś obgadywać lub powspominać swoje największe (nie zawsze prawdziwe) sukcesy.

Po pierwsze dowiadujesz się co to za osoba, jeśli „ściemnia” ze swoimi sukcesami, ale tak na maksa to … no cóż „fantasta” ma bogatą wyobraźnię, poobserwuj jej twarz, jakie emocje się pojawiają? A jakich na nie nie ma? Jak ta bogata wyobraźnia może się przydać? Wam, Tobie?
Po drugie, jeśli obgaduje Ci nieznane osoby, to po prostu lubi zauważać pewne sytuacje, czy rzeczy. Nie masz stosunku emocjonalnego do osoby na celowniku, więc nie przyjmujesz tych informacji jakoś mocno. Kiedy obgadywaną osobą jest znajoma, wtedy warto się zastanowić, dlaczego jest się adresatem takich informacji. Co to ma na celu? Jak według Twojego rozmówcy masz się poczuć, co zrobić?

Takie sytuacje wbrew pozorom są dosyć częste, ale przechodzimy nad nimi do porządku dziennego. Nie zatrzymujemy się przy nich. Wymagałoby od nas podjęcia jakichś działań czy decyzji co do dalszych relacji, działań.

wartości

Co według Ciebie jest najważniejsze w życiu? Święty spokój, czy zgoda z własnymi przekonaniami? A może można to połączyć?

Bardzo wielu ludzi twierdzi, że rodzina jest dla nich najważniejsza. To jedna z najczęściej wymienianych wartości, które zajmują w naszym życiu wysoką pozycję.
Co z tym jest nie tak? Ano to, że równie mocno twierdzimy, że pieniądze, czy sukces zawodowy nie jest tak bardzo ważne. A jak to w rzeczywistości wygląda?
Siedzimy po całych dniach w pracy, aby zarabiać jak najwięcej, aby móc co wydawać. W konsekwencji, jeśli czas spędzamy w pracy, to nie spędzamy go w takim samym wymiarze z rodziną. A kiedy wracamy do domu z pracy, co robimy? Zajmujemy się tzw.”domem”. Sprzątanie, gotowanie, pranie itd. I zaraz okazuje się, że jest wieczór i padamy na Twarz ze zmęczenia. Ile czasu poświęciliśmy, aby być z rodziną, która według nas to najważniejsza wartość w naszym życiu.

Nie twierdzę, że tak jest wszędzie i zawsze. Ale czasem warto na prawdę zapytać siebie, co jest dla mnie ważne. I nie bójmy się twierdzić coś, co może być nieprzychylnie przyjęte przez otoczenie.

Dla mnie nie są ważne atrybuty sukcesu według społeczeństwa.
Nie, nie chcę posiadać własnego mieszkania/domu.
Nie, nie potrzebuję samochodu.
Nie, nie potrzebuję wakacji na egzotycznych wyspach za milin monet.
Nie, nie potrzebuję fury ekstra ciuchów, butów, kosmetyków.
Nie potrzebuję bywać na mieście i być znaną.

Dla mnie ważne jest:
Niezależność i poczucie bezpieczeństwa. Rodzina. Książki (). Czas na własne pasje. Bycie pomocną, użyteczną.
Nie czekam, że spadnie gwiazdka z nieba, ale działam właśnie w kierunku, by zachować to, co dla mnie jest ważne. A dzięki planowaniu mogę spędzać czas tak jak mi wygodnie.

Czas rodzinny wyklucza pracę. Dlatego codziennie po południu i wieczorem – nie ma mnie. Ta zasada jest rzadko naginana.

Czas na pasje (zazwyczaj godzina dziennie) wiążę z pracą lub czytaniem.

Nagrodą dla mnie jest to, że mogłam pomóc, czy to w pracy, czy na łonie rodziny. Empatia jest dobrym wyznacznikiem tej mojej działalności.

Dzięki umiejętności nawiązywania kompromisów buduję poczucie bezpieczeństwa.

A niezależność? Myślę samodzielnie, podejmuję samodzielne decyzje. Ponoszę odpowiedzialność za swoje działania. To wszystko stanowi o niezależności. Poza tym mam wewnętrzne przekonanie, że jakiekolwiek przeciwności losu pojawią się na mojej drodze to dzięki mojemu uporowi i optymizmowi zawsze dam radę. Zwłaszcza gdy ma się jeszcze wsparcie w najbliższych osobach.

Jak to jest u Ciebie? Masz spisaną własną filozofię życiową? Zasady według których się kierujesz?

Wbrew pozorom zapisanie takiej deklaracji jest bardzo pomocne. Pozwala na zastanowienie się nad swoim życiem, celem jego. Odpowiedzeniem sobie na konkretne pytania.
Jeśli twierdzisz, że jest to Tobie niepotrzebne, to OK. Ale chociaż spróbuj. Przekonasz się, że myśl zapisana ma większą moc niż ta w głowie. Staje się bardziej realna. Spróbuj.

Artykuł Gwiazdka z nieba pochodzi z serwisu To co najważniejsze.

Półrocze jest zawsze dla mnie takim czasem podsumowania. Wiąże się z tym data moich urodzin. Co już zrealizowałam, co zmieniłam w międzyczasie i z czego zrezygnowałam?

Na początku stycznia wypisałam wszystko to, co bym chciała osiągnąć w tym roku. Były to luźne słowa klucze, które później przekuwałam w konkretne plany osadzone w czasie. Podzieliłam je na dwie grupy: prywatne i te bardziej związane z rozwojem.

Cele zawodowo/blogowe

Tu mieści się praktycznie wszystko związane z programowaniem, pracą jako Wirtualna Asystentka, blogowaniem, copywritingiem.

Blogowanie

Tu cel był bardzo jasny: co tydzień ma się ukazywać nowy wpis na blogu. I tak właśnie jest. Do końca czerwca powstało ich 33. Miałam więcej pisać na tematy związane z front-endem, kodowaniem. I tak też powstały: Siatka czy Elastic is fantastic. Ale były też całkiem zwykłe wpisy jak: Miara kobiecości, czy Demotywacja.

Większa regularność w postach na FB również dało się zauważyć. Zapoczątkowałam cykl cytatów z książki „Tak to robią wspaniali rodzice”. Na Instagramie pojawiają się codziennie tematyczne publikacje…

Jeśli chodzi o działalność blogową, raczej jestem i ugruntowuję to, co jest, niż raczej zmieniam całkowicie koncepcję. Choć kilka razy miałam ochotę to wszystko zaorać i odciąć się od neta, ale … chyba za bardzo tego potrzebuję .

Do blogowych rzeczy wrzucam również przejście kursów Jasona Hunta 1′ i 2′. Pojawił się też kurs SEO i Google Analytics. Pojawił się również kurs od Joanny Ceplin dotyczący Listy mailingowej. Poznałam również Italianę , czyli Justynę Stańską zajmującą się podobną tematyką (newsletter). Pojawiła się również Kasia Pszonicka i Ela Krokosz i jej podcasty.

Programowanie

Tu znalazło się masa kursów, wyzwanie z Deep Learning oraz kodowanie własnych stron.

Kursy: GIT’a od Macika Aniserowicza, Flexbox i Grid-CSS od Wesa Bos, Bootstrap 4 z Strefy Kursów oraz oczywiście naczelna FreeCodeCamp (Responsive Web Design Certification ).
W maju na FCC zaczęłam Javascript Algorithms And Data Structures Certification.

Wyzwania z DL #5dwChellenge były już dwa, a na jesieni będzie kolejne, w którym będę brała udział.

Własne strony, jakie zakodowałam, znajdują się na moim GitHubie .

Czemu nie podołałam? Nadal piętrzą się przede mną kursy kupione kiedyś tam i czekające na swoją kolejkę. Mam szlaban na kupno nowych do momentu wyczyszczenia „konta”.

I niestety nie mam regularności w nauce kodowania. Ciągle mam zrywy i momenty stagnacji, kiedy nie chce mi się ruszyć kodu.

Zawodowe

Nieoczekiwanie stały się dwie rzeczy. Zaczęłam współpracować z dwoma klientkami. Najzabawniejsze, że odsuwałam od siebie moment poszukiwania ich. Skończyłam kurs Poli Sobczyk dla Wirtualnych Asystentek i … chciałam się skupić na tworzeniu mojej strony wizytówkowej – Asystentka Biznesu . Strona stanęła jeszcze w styczniu. Miałam ją tylko dopieszczać. A teraz podejmuję coraz to inne zadania, które pomagają mi przełamać jakieś wewnętrzne obawy i blokady. Działam!

Czemu nie podołałam?
Miałam plan regularnie działać na Textbookers i pisanie minimum trzech tekstów dziennie. Nie wiem, w czym rzecz, ale nawet tak malutki krok nie jest w stanie mnie zmobilizować do pisania. Czasem zastanawiam się co mnie tak naprawdę tu blokuje.

Cele prywatne

W prywatnym życiu stanęło na to, co najważniejsze: zdrowie, rodzina i książki .

Zdrowie

Regularnie jak w zegarku trenuję codziennie. Z uporem maniaka, bo wiem, że właśnie ten wysiłek łagodzi wszystkie niemiłe objawy Hashi. To dla mnie raczej stały punkt dnia niż fanaberia, bo wypadałoby schudnąć. Trenuję z Kasią Grządką i jej Wirtualnym Studiem. Poza tym pojawiła się Angelika Pióro i jej treningi dedykowane, Ola Pierończyk z jej ekstra wulkanem energii. Na sam koniec przeprosiłam się z jogą i ćwiczę z Natalią z Simplife

Ćwiczę się w cierpliwości, aby nie wybuchać złością, co często się zdarza, niestety. Tu pomaga medytacja.

Dieta, którą trzymam to „niedieta”. Nieprzetworzone jedzenie i kontrolowanie porcji.

Tarczyca jak na razie osiągnęła chyba constans. Hormony nieznacznie tylko co trzy miesiące zmieniają swój poziom.

Rodzina

Ciągle pracuję nad naszymi relacjami, nad sobą. Poszerzam wiedzę na temat wychowania. Pozytywna Dyscyplina zdobyła moje serce i tu upatruję swój styl(?) wychowania.

Miało być nowe, większe mieszkanie. Zostaje to samo, ale gruntownie przemeblowane. Co związane było również z selekcją rzeczy, jakie posiadamy. Poszły do śmieci, w drugie ręce lub zostały sprzedane. Oczyściliśmy przestrzeń, ale jeszcze zostało tutaj do popracowania.

Książki

Oh! Ciężki temat. Postanowiłam sobie, że w końcu przeczytam te pozycje ze stosiku wstydu. I już widzę koniec. Po przeczytaniu następuje selekcja – które idą do sprzedaży, a co zostaje. Jest osobna półka na te, które mnie opuszczą.

Kolejne postanowienie to: kupię max 4 szt. papierowych książek. I trzymam się dzielnie. Jak na razie kupiłam #kursoksiążkę od Oli Budzyńskiej „Asertywność i Pewność Siebie”.

Kolejne to więcej książek z biblioteki i przeczytać wszystkie ebooki, które też czekają na swoją kolej. Dzięki Legimi już nie kupuję ebooków.

Ostatnie postanowienie to w sumie żadne wyzwanie, ale co roku sobie je stawiam. Mianowicie do przeczytania przez cały rok mam minimum 52 książki, czyli jedna na tydzień. Do końca czerwca było ich już 32, więc spokojnie to obrobię.

Co dalej?

W mojej głowie pojawia się bardzo wiele pomysłów dotyczących blogowania, moich stron www oraz ogólnie pomysłu na siebie. Część nich nie przetrzymuje próby czasu, a inne inkubują się długi czas, aby w końcu pojawić się jako skondensowany konkret.

Jak na razie chcę nadal trzymać się tego, co zaplanowałam. Będę dalej blogować, będę dalej uczyć się robić biznesy online i nadal będę dbać o zdrowie, bo bez niego nie za wiele zdziałam.

Według wszelkich znaków na ziemi i niebie zostało i jeszcze tyle samo czasu na ziemi ile już przeżyłam (według statystyk). Wolałabym jednak przeżyć ten czas w miarę zdrowa i sprawna. Nie wyobrażam sobie, abym musiała się non stop komuś naprzykrzać, bo nie mogę ogarnąć własnej codzienności. To mnie najbardziej przeraża w starości.

W grudniu lub w styczniu następnego roku pojawi się kolejne podsumowanie. Ale największymi sukcesami jak na razie są: własna strona www, dwóch klientów dla WA oraz stabilne zdrowie.

I tak wiele pomysłów w głowie…

Artykuł Podsumowania pochodzi z serwisu To co najważniejsze.

Rytuały.

Czytanie to nałóg. Ha! Właśnie tak, czytanie uzależnia tak samo, jak papierosy, kawa i inne używki (rozrywki?).

Kiedy zaczęłam nałogowo czytać, był to jakiś sposób na poradzenie sobie z przygnębiającą rzeczywistością. Książki były moją ucieczką, odskocznią od szkoły, rodziny i domu, w którym czułam, że nie ma dla mnie miejsca. Piąte koło u wozu. Tak odbierałam swoje bliskie otoczenie. Nierozumiana, bez wsparcia w swoich poszukiwaniach swojego „ja”, zagłębiałam się w lekturze. Moimi ulubionymi miejscami były biblioteki oraz księgarnie. A wieczorami lubiłam przesiadywać w knajpce, która już nie istnieje. Tam nikt nie pytał ile mam lat i pozwalał sączyć piwo godzinami. A przy piwie odbywały się (serio) ożywione dyskusje o książkach, literaturze… Rzadko kiedy się odzywałam … za to lubiłam słuchać zażartych nieraz kłótni. W takich chwilach żałowałam, że nie mieszkam w Krakowie czy innym ośrodku kulturalnym, literackim…

Z czym łączę czytanie? Różnie, bardzo różnie, bo to bardziej czytanie towarzyszy wszystkiemu innemu. Kawiusia? Jasne, a do niej przeczytać parę zdań, które zapadają w pamięć i myśli się o nich przez kolejną godzinę. Obracasz takimi słowami w myślach na wszystkie strony, wywlekasz je na lewą stronę, miętolisz i na powrót wyprostowujesz. I w końcu łapiesz ich sens. Zapewne coś całkowicie odmiennego co autor chciał przekazać…

Kiedyś przy czytaniu lubiłam ćmić papieroska… Bardzo długo niektóre powieści kojarzyły mi się z dymem papierosowym. Do dziś nawet czasem, gdy poczuję lekki zapach waniliowych papierosów (nie pamiętam już nawet nazwy tej marki. Były takie. Serio :)) przypomina mi się fabuła „Diuny” Franka Herberta. 

Może to dziwnie zabrzmi, ale podobne skojarzenia mam z muzyką. Kiedyś (bardzo dawno, dawno temu) słuchałam muzyki na magnetofonie kasetowym(!). Był taki zespół trzech raperek Salt’n’Pepa. Do ich piosenek czytałam … jakiś horror. Do dziś nie mogę sobie przypomnieć tytuł ani autora, ale cała fabuła nadal jest we mnie. Stary szpital psychiatryczny i coś wychodziło nocą z rur kanalizacyjnych … zżerało pensjonariusz…

Kiedy jestem smutna … czytam. Zaskoczę Cię, bo nie wcale jakieś komedie lub zabawne historie. Działają wtedy na mnie … popularnonaukowe lub podręczniki akademickie. Ha! Nadal czasami sięgam do „Historii myśli socjologicznej”(Jerzy Szacki).
Te sztywne, suche wręcz trzeszczące między zębami zdania. Twarde w swej formie wyrazy bez nadmiernych upiększeń, uspakajają i powodują, że zyskuję inną perspektywę na moją obecną sytuację. Wystarczy parę zdań. Głęboki wdech i wydech … zmienia się moja optyka i już raźniej patrzę na wszystko. Światełko w tunelu – tak o tym myślę. 

Mam już wyrobiony taki nawyk, że przed snem muszę przeczytać parę zdań. Aczkolwiek nigdy nie kończy się na paru, to tak jak w tym słynnym memie … jeszcze tylko jeden rozdział

Ale po co?

Bo co daje czytanie? Poza oczywistymi sprawami, jak poznawanie nowych rzeczy, poszerzanie horyzontów i to nie tylko myślowych, są jeszcze takie fizyczne sprawy jak uspokojenie oddechu czy obniżenie ciśnienia krwi. Mam wrażenie, że czytanie można na pewnym poziomie porównać do medytacji… Czytamy, aby rozwijać siebie, swój umysł, ale też duchowość. Odczarowujemy nasze lęki, bo wiedza doskonale niweluje. Doświadczamy, przynajmniej pośrednio, innego życia, możemy wypróbować wszelkie scenariusze bez ryzyka. 

Dla mnie to przede wszystkim relaks. Inni odpoczywają, robiąc na szydełku i takie tam, a czytam. Choć pewnie dałoby się robić na drutach i czytać audiobooki.

Ale kiedy?

Kiedy to wszystko czytać? Wszyscy się tylko chwalą, ile już w tym roku przeczytało książek. A, że tak wiele ich jest, nie oznacza to ich poziomu.  Można przeczytać sto parę książek, a wszystkie one będą, no cóż, powiedzmy poziomu harlequinów. To absolutnie nie jest powód do dumy, tylko bezsensowne spędzanie czasu. No, chyba że zależy nam tylko na głupawym oderwaniu się od rzeczywistości. Nigdy tego nie popierałam, ale nie neguję samego faktu istnienia tych romansideł. Rozumie, że ktoś to lubi (rany bosz….). Trudno. Nie wszystko jest dla wszystkich, dlatego to takie piękne, że możemy wybrać. Mamy wybór i nikomu do tego, co czytamy. Ja mogę co najwyżej przytoczyć swój pogląd na to. 

Kiedy czytać? Jak dla mnie to możemy zawsze, kiedy tylko mamy do tego okazję. Wszelkie chwile, gdy musimy na coś poczekać (poczekalnia u lekarza) to doskonała okazja na przeczytanie parę akapitów. Obecnie mamy czytniki ebooków. Już nie musimy taszczyć ze sobą olbrzymich tomów. 

Ileż to razy do plecaka szkolnego wkładało się książkę całkowicie niebędącą podręcznikiem. Każda pięciominutowa przerwa była wykorzystana, aby skoczyć do innego świata niż kolejny sprawdzian z matematyki czy nauczyciel fizyki z przerostem ego.

Rano, zanim zerwiemy się do biegu. Zdarza się, że budzę się jeszcze przed chłopcami, a wtedy mam czas na parę stron. Tak rozpoczęty dzień wydaje się dużo lepszy już na starcie. 

Wszystkie spacery w parku warto wykorzystać na audiobooki. Zwłaszcza kiedy młody drzemie w wózku, jest to ta chwila. Korzystam z Audioteki, ale każde źródło jest dobre.

Zdarza się, że moje aktualnie czytane książki wędrują ze mną po mieszkaniu. Od sypialni, gdzie mam stosik z biblioteki i obecnych na tapecie pozycji, przez kuchnię, gdzie łapię akapitów przy kawie, do dużego pokoju, z regałem z książkami, aby na macie, obecnie pod włączonym kaloryferem, oddać się rozpuście czytelniczej. Później wracamy do sypialni na wieczorny spoczynek.

Ale co?

Co ja czytam? Już wiesz, że nie jestem wielbicielką harlequinów. Czytam kryminały, klasykę (zwłaszcza polską), fakt, publicystykę … fantastykę i SF kiedyś, a obecnie wracam jedynie do tych ulubionych. Poza tym? Książki o programowaniu, socjologii, psychologii społecznej (polecam profesora Zimbardo – poczytaj o tym panu na Wiki) oraz poradniki dotyczące blogowania i obecności w internecie. Dodatkowo inne poradniki około biznesowe.

Gdzie znaleźć ciekawe tytuły? Sprawdź na LubimyCzytać.pl lub „Książki. Magazyn do Czytania”.

A Ty, co czytasz i kiedy?

Artykuł Jak czytać więcej… pochodzi z serwisu To co najważniejsze.

Możemy wyżyć się kreatywnie, wybrać jakąś znośną paletę barw. Mamy mnóstwo miejsc, gdzie można się zainspirować.

CSS.

Co to jest ten cały CSS? Są to kaskadowe arkusze stylu (z ang. Cascading Style Sheets), więcej na ten temat znajdziecie w Wiki. Tak w wielkim skrócie chodzi o poprawienie atrakcyjności strony www. W CSS-e tworzymy reguły, które kontrolują wygląd naszej strony. To właśnie tu ustalamy, jakie będzie tło poszczególnych elementów strony, jakie fonty (nie czcionki – bo to całkiem co innego wbrew pozorom – link). W arkuszach tych będziemy też deklarować właściwe pozycje, sposób wyświetlania elementów. Godna uwagi jest strona w3schools – zawiera podstawowe wiadomości oraz dobre praktyki stosowania i pisania deklaracji.

Istotne jest, aby style strony, czyli właśnie deklaracje dotyczące wyglądu, nie wpisywać w pliku .html. Według dobrych praktyk powinno się je wpisywać w oddzielnym pliku o rozszerzeniu .css. 

CSS jest o tyle fajną sprawą, że można za jego pomocą robić wiele bardzo nietypowych rzeczy. Na przykład animacje czy przejścia, podświetlenia, domniemany ruch… i wiele innych cudów.

Wiele bardziej zaawansowanych deklaracji znajdziecie na blogu CSS-Tricks. O właściwościach CSS poczytacie również na CSS Properties. Fonty znajdziecie na Google Fonts. Ikonki wstawiamy za pomocą strony Font Awesome.

Kod z Avocode.

Dzięki aplikacji Avocode możemy również wstawić od razu podstawowe deklaracje w pliku CSS. Wystarczy zaznaczyć właściwy element na projekcie, a w okienku po prawej pojawi się kod. Kopiujemy go tak jak zwykły tekst i wklejamy do swojego pliku Style.css. W ten sam sposób możemy zaimportować zdjęcia z projektu. 
Trzeba jednak pamiętać, że Avocode nie zakoduje za na strony. Wiele jeszcze musimy dopisać właściwych parametrów i wartości, aby strona prezentowała się tak jak w projekcie.

Paleta barw.

Zakładając bloga lub tworząc stronę www, zastanawiamy się skąd brać inspirację. Zwłaszcza jeśli nie czujemy się najsilniej w dopasowywaniu kolorów, stylów fontu i innych elementów.
Jest cały ogrom miejsc, które mogą nas zainspirować lub ugruntować własny styl. Gdzie szukać? Zacznijcie od Pinterest, Instagram i przykładowe strony mające w nazwie – design. Istnieją rankingi stron dotyczące właśnie ich wyglądu. Możecie poszperać w wyszukiwarce. Kilka stron dla Was:

• https://www.awwwards.com/
• https://codepen.io/patterns
• https://symu.co/freebies/templates-4/

Gdzie sprawdzić jakie barwy będą do siebie pasować?

• http://paletton.com
• https://flatuicolors.com/
• https://webaim.org/

Skąd zdjęcia?

Mamy dwie drogi w zależności, czy korzystamy z gotowego projektu i „tniemy” go, czy też projektujemy stronę od tzw. „zera”.

Pierwsze podejście pozwala nam za pomocą programu (Avocode) zaimportować wszystkie zdjęcia (jak również wszystkie kolory) do odpowiedniego folderu (np. Images) w naszym projekcie. I właśnie stamtąd będziemy podpinać odpowiednie zdjęcia do naszego pliku Style.css.

A co jeśli chcemy wszystko zrobić samemu? Nic skomplikowanego, lecz bardziej pracochłonne. Przede wszystkim musimy określić, co na tych zdjęciach chcemy, aby się znajdowało. Dlatego, jeśli robimy projekt strony sami, faza koncepcyjna jest bardzo istotna. Musimy mieć wszystko bardzo dobrze przemyślane, bo inaczej zagłębimy się w ogrom fajnych zdjęć, „mieszadeł” kolorów i innych narzędzi na bardzo długi czas. To wciąga i to bardzo.  

Poniżej podaję kilka adresów, pod którymi znajdziecie zdjęcia do publicznego użytku (jeśli chcecie poczytać o licencjach zdjęć to tu).

• https://www.pexels.com/
• https://unsplash.com/
• https://stocksnap.io/
• https://pixabay.com/pl/

Sass to las?

Słyszeliście kiedyś o Sass? To preprocesor CSS. OK. Nadal nic Wam to nie mówi. Prościej: to takie ustrojstwo, które ułatwia pracę z CSS, usprawnia ją i sprawia, że pracujemy wydajniej. Mniej zbędnego kodu w pliku to efekt działania Sass-a. Ten temat chciałabym zgłębić w osobnym poście. Dziś tylko wspomnę, że coś takiego istnieje, a poczytać o nim możecie o tu.  Strona domowe tego narzędzia to sass-lang.com. A tu jeszcze polska strona o Sass – link. 

Po co wspominam o tym preprocesorze? Pisząc (tworząc) stronę możemy zrobić wszystko „na piechotkę” i „od zera”. To jest jak najbardziej w porządku, bo uczymy się podstaw. Ale na późniejszym etapie warto poznawać narzędzia, dzięki którym pracujemy tak, aby mądrzej wykorzystywać własny czas. Czas również innych, którzy będą być może później pracować na waszym kodzie. Dlatego warto dbać o porządek i sprawność w pisaniu kodu. Jeśli od początku będziemy pilnować szczegółów i składni kodu, inni będą nam wdzięczni, a my nabędziemy dobrych nawyków.  

Jak się uczyć?

Tak jak przy HTML, skarbnicą wiedzy jest sam internet. Kilka stron już przytoczyłam powyżej. Gdzie jeszcze szukać informacji?
Skarbnicą wiedzy może być również developer.mozilla.org. 
Dobrym pomysłem jest też poszukanie darmowych ebooków wydawnictwa O’Reilly.
Wspomniany w poście o HTML-u Jon Duckett też daje radę. Mam wrażenie, że jego książki są pomału traktowane jak biblie web-devolopera.

Pamiętajcie też o kursach na Udemy (zdarzają się darmowe, warto polować na promocje), FreeCodeCamp, Strefa Kursów czy Codecademy.
Poza tym przeszukanie YouTuba też przyniesie nam wiele wyników. 

Artykuł Pomaluj stronę… pochodzi z serwisu To co najważniejsze.