Dla wszystkich pracujących rodziców poranek jest najbardziej newralgicznym i stresującym momentem całego dnia. Dlaczego? Bo {wydaje nam się } nie panujemy nad sytuacją. Zazwyczaj się śpieszymy, a nasze maleństwo … no cóż ma swoje priorytety o tej porze dnia. Na … Czytaj więcej
Wiele planów poszło w łeb. Masę się poprzesuwało, a jeszcze więcej wypadło w ogóle. Jak to się przedstawia teraz? Nie najlepiej. Ale trzeba jakoś dopasować się do rzeczywistości.
Sama sobie sterem, okrętem i kapitanem… Wiecie jak to jest? Trochę niepokoi mnie to co ostatnio dzieje się w mojej głowie. Spoko – psychiatry jeszcze (chyba) nie potrzebuje. Po prostu coraz bardziej zaczyna mi ciążyć praca. Tak, wiem chciałam pracować … Czytaj więcej
Dziś Dzień Dziecka. Niestety nie tak wyobrażałam sobie, że będę go spędzać. [icon icon=icon-frown size=14px color=#000 ] Prezenty były dawno kupione. Miałam mieć pierwszą zmianę, więc odprowadzała bym małego i przyprowadzała z przedszkola… miał być po drodze plac zabaw i sklep, … Czytaj więcej
A gdyby tak stanąć na zewnątrz i spojrzeć. Całkowicie inne spojrzenie na to co nas spotyka, co nas otacza, czego doświadczamy.
Padamy na twarz. Ostatkiem sił próbujemy dobrnąć do końca tygodnia, aby złapać oddech przez dwa dni. A już w niedzielny wieczór głowa zajęta czarnymi myślami… znowu muszę tam iść. Racjonalizujemy sobie powody – bo człowiek potrafi wszystko sobie wytłumaczyć jeśli … Czytaj więcej
Zawrzałam. Wzburzyłam się bardzo. Nie często piszę o aktualnych wydarzeniach w naszym …hhhmmmm… patriarchalnym państwie. Ale po przeczytaniu kolejnego artykułu, który ma jeszcze bardziej uzależnić kobiety … no nie wytrzymałam.
Jak często zapominamy o innych wokół. Zwłaszcza, gdy zmęczenie bierze górę i padamy na przysłowiowy „pysk”? Zastanawialiście się kiedyś jak się czują osoby właśnie w ten sposób odstawione na boczny tor? Zwłaszcza dzieci są wyjątkowo czułe na takie sytuacje.
Ile to razy człowiek obraca się z boku na bok… miotając się wewnętrznie jak i zewnętrznie… Nie możemy znaleźć swojego „punktu”, o którym powiemy – Tak, to jest to.
Czy Ty krzywdzisz swoje dziecko? Świadomie lub nieświadomie doprowadzasz, aby było niepełnosprawne? Pewne spotkanie spowodowało, że zaczęłam zastanawiać się nad niepełnosprawnością ludzi w naszym otoczeniu. I doszłam do dosyć {chyba} kontrowersyjnej – całkowicie autorskiej – teorii.