Tworzę plik: index.html. Potem script.js. Nie .java.

Zaczynam naukę JavaScript.

Po 6 miesiącach z Javą (styczeń-czerwiec 2026) postanowiłam dodać drugi język. Dlaczego JavaScript? Dlaczego teraz? Czy Java mi pomoże czy przeszkodzi?

Trzy tygodnie później (dziś) mogę powiedzieć: nauka drugiego języka programowania jest ZUPEŁNIE inna niż nauki pierwszego. Masz fundamenty (zmienne, pętle, funkcje), ale szczegóły są diametralnie różne. To jak uczyć się francuskiego po hiszpańskim – podobne, ale gwarantowany chaos w głowie.

Dziś w Learning Log #6 opowiem Wam dlaczego wybrałam JavaScript, jak zaczynałam, co jest podobne do Javy (więcej niż myślałam!), co kompletnie inne (WTF momenty!), i jakie zasoby do nauki wykorzystuję.

Dlaczego JavaScript? Decyzja strategiczna

Opcje, które rozważałam po zakończeniu podstaw Java:

1: Spring Framework (kontynuacja Java)

• Zalety: Naturalna progresja, rozwój zaplecza, rynek pracy
• Wady: Ciężkie przy dzieciach, wymaga dużo czasu

2: Python

• Zalety: Łatwy, wszechstronny, data science, automatyzacja
• Wady: Zero synergii z WordPressem

3: JavaScript

• Zalety: OGROMNA synergia z WordPress, umiejętności front-endowe, natychmiastowe wykorzystanie, lżejszy niż Spring
• Wady: „Dziwny język” (słyszałam), może mylące po Javie

Wybrałam JavaScript. Dlaczego:

1. Synergia z WordPressem

Aktualnie: Robię strony WordPress z page builderami (Elementor)

• Mało custom kodu
• Ograniczone możliwości
• Nie mogę zrobić custom funkcjonalności, które bym chciała

Z JavaScriptem: Mogę dodawać:

• Niestandardowe interakcje (animacje, efekty)
• Formularze zaawansowane (walidacja, multi-step)
• Kalkulatory (cenniki dynamiczne)
• Niestandardowa funkcjonalność (cokolwiek wymyślę)

2. Natychmiastowe praktyczne zastosowanie

Java projekt: Therapy Manager – używam tylko ja
JavaScript: Mogę użyć w KAŻDYM projekcie dla każdego od jutra

Motywacja: Widzę natychmiastowy rezultat = łatwiej się uczyć

3. Łatwiejszy balans życie/nauka niż Spring

Spring: Wymaga 20-30h tygodniowo, żeby ogarnąć (backend, bazy danych, API, deployment)
JavaScript: Mogę uczyć się 1h dziennie i widzieć progres

Z dziećmi: JavaScript = realistyczne, Spring = przytłaczający

4. Umiejętności frontendowe można sprzedać

Backend (Java/Spring): Duża konkurencja, wymaga doświadczenia
Frontend (JS/React): Też konkurencja, ale łatwiej pokazać portfolio (strony działają w przeglądarce)

Perspektywa freelancera: Frontend łatwiej „sprzedać” klientom (widzą efekt natychmiast)

Pierwsze kroki – od czego zaczęłam

Tydzień 1 (1-7 lipca): Setup i podstawy składni

Narzędzia, które zainstalowałam:

1. VS Code (zamiast IntelliJ)

• Lekki, szybki
• Rozszerzenia: ESLint, Prettier, Live Server
• Czas setup: 30 minut

2. Node.js

• Do uruchamiania JS poza przeglądarką
• Package manager (npm) – jak Maven dla Javy
• Instalacja: 10 minut

3. Chrome DevTools

• Już miałam (przeglądarka)
• Konsola do testowania kodu
• Debugger

Total setup: 1 godzina (vs Java było 3 godziny – IntelliJ, JDK, Maven)

Pierwszy program – Hello World:

Java (dla porównania):

java

`public class HelloWorld {
    public static void main(String[] args) {
        System.out.println("Hello World");
    }
}`

JavaScript:

javascript

console.log("Hello World");

Reakcja: „WAIT, to wszystko?! Gdzie klasa? Gdzie main?”

Welcome to JavaScript – język bez szablonów.

Mój plan nauki JavaScript:

1. Fundamenty (lipiec):

• Składnia (zmienne, typy, operatory)
• Funkcje i scope
• Tablice i obiekty
• DOM manipulation (zmiana HTML/CSS przez JS)

2. Średniozaawansowany (sierpień):

• ES6+ funkcje (funkcje strzałkowe, destrukturyzacja, promises)
• Asynchroniczność (async/await, fetch API)
• Events i event handling

3. Framework (wrzesień – może):

• React basics
• Albo zostać przy vanilla JS (czystym JS) i opanować dobrze

Źródła nauki:

• FreeCodeCamp (darmowy kurs online) – główne
• JavaScript.info (dokumentacja) – odniesienie
• YouTube: Traversy Media, Web Dev Simplified
• Praktyka: Projekty WordPress

Czas: 1h dziennie (vs Java było 1.5h) = lżejsze podejście

Co jest PODOBNE do Javy – zaskakujący!

1. Fundamenty programowania (koncepcje)

Zmienne:

Java:

java

int age = 30; 
String name = "Anna"; 
boolean isActive = true;

JavaScript:

javascript

let age = 30; 
let name = "Anna"; 
let isActive = true;

Podobne: Koncept zmiennej, przechowywanie wartości
Różne: let zamiast typu (int, String), JS = dynamicznie typowane

Pętle:

Java:

java

`for (int i = 0; i < 5; i++) {
    System.out.println(i);
}`

JavaScript:

javascript

`for (let i = 0; i < 5; i++) {
    console.log(i);
}`

Identyczne! (prawie – let zamiast int)

Warunki:

Java:

java

`if (age > 18) {
    System.out.println("Adult");
} else {
    System.out.println("Minor");
}`

JavaScript:

javascript

`if (age > 18) {
    console.log("Adult");
} else {
    console.log("Minor");
}`

Identyczne! (prawie – console.log zamiast System.out.println)

Spostrzeżenia: Fundamenty są takie same. Java nauczyła mnie myślenia programistycznego – to przenosi się 1:1 do JS.

2. Funkcje (podobne, ale…)

Java (metoda):

java

`public int add(int a, int b) {
    return a + b;
}`

JavaScript (funkcja):

javascript

`function add(a, b) {
    return a + b;
}`

Podobne:

• Słowo kluczowe function (vs public int w Javie)
• Instrukcja: Return
• Parametry

Różne:

• Brak typów (a, b – nie wiesz czy int, string, object)
• Brak modyfikatory dostępu (public, private)

3. Tablice (arrays)

Java:

java

`int[] numbers = {1, 2, 3, 4, 5};
System.out.println(numbers[0]); // 1`

JavaScript:

javascript

`let numbers = [1, 2, 3, 4, 5];
console.log(numbers[0]); // 1`

Prawie identyczne!

Różnica: JS arrays są bardziej elastyczne (możesz mix typów)

javascript

`let mixed = [1, "two", true, {name: "Anna"}]; // OK w JS
// W Javie: BŁĄD (tablica musi mieć jeden typ)`

4. Obiekty vs Klasy

Java (klasa):

java

`public class Person {
private String name;
private int age;

public Person(String name, int age) {
    this.name = name;
    this.age = age;
}

public String getName() {
    return name;
}

}

Person person = new Person("Anna", 30);`

JavaScript (obiekt):

javascript

`const person = {
    name: "Anna",
    age: 30,
    getName: function() {
        return this.name;
    }
};`

Podobne: Koncept „obiektu” (dane + metody)
Różne: JS nie wymaga klasy! (można tworzyć obiekty dosłownie)

JavaScript ma też klasy (ES6):

javascript

`class Person {
constructor(name, age) {
this.name = name;
this.age = age;
}

getName() {
    return this.name;
}

}

const person = new Person("Anna", 30);`

To wygląda prawie jak Java! Ale pod spodem JS działa inaczej (prototypy, nie prawdziwe klasy).

Co jest KOMPLETNIE RÓŻNE – WTF momenty

1. Typy dynamiczne (loosely typed)

Java: Statycznie typowane

java

`int number = 5;
number = "Hello"; // BŁĄD kompilacji!`

JavaScript: Dynamicznie typowane

javascript

`let number = 5;
number = "Hello"; // OK! 😱
console.log(number); // "Hello"`

WTF moment #1: „Czekaj, mogę zmienić typ zmiennej w trakcie?!”

Plusy Elastyczność, mniej kodu
Minusy: Błędy runtime (nie kompilacji), trudniejszy debugging

Moja reakcja: Początkowo mylące. Teraz doceniam elastyczność, ale brakuje bezpieczeństwa typu Java.

2. == vs === (porównywanie)

Java:

java

`int a = 5;
int b = 5;
if (a == b) { } // true`

JavaScript:

javascript

`let a = 5;
let b = "5";

console.log(a == b); // true 😱 (porównuje wartość, konwertuje typy)
console.log(a === b); // false (porównuje wartość I typ)`

WTF moment #2: „Czemu jest DWA operatory porównania?!”

Zasada: W JS ZAWSZE używaj === (ścisła równość), nigdy == (luźna równość)

Przykład dlaczego:

javascript

`console.log(0 == false);  // true 😱
console.log(0 === false); // false (poprawnie!)`

3. var vs let vs const (szaleństwo zakresów)

Java: Wszystko ma zakres bloku

java

`{
    int x = 5;
}
System.out.println(x); // BŁĄD - x nie istnieje poza blokiem`

JavaScript: var ma zakres funkcji (WTF), let/const mają zakres bloku

javascript

`// VAR (stary sposób - unikaj!)
function test() {
if (true) {
var x = 5;
}
console.log(x); // 5 😱 (x istnieje poza if!)
}

// LET (nowy sposób - używaj!)
function test() {
if (true) {
let y = 5;
}
console.log(y); // ERROR (jak w Javie - dobrze!)
}`

WTF moment #3: „Czemu var działa inaczej niż w normalnym języku?!”

Zasada: Nigdy nie używaj var. Zawsze let (zmienne) lub const (stałe).

4. Hoisting (podnoszenie deklaracji)

Java: Musisz zadeklarować zmienną PRZED użyciem

java

`System.out.println(x); // BŁĄD - x nie istnieje
int x = 5;`

JavaScript: Deklaracje są „podnoszone” na górę

javascript

`console.log(x); // undefined (nie błąd!) 😱
var x = 5;`

Co się dzieje:

javascript

`// JS interpretuje to jako:
var x; // deklaracja "podniesiona"
console.log(x); // undefined
x = 5; // przypisanie`

WTF moment #4: „Jak to możliwe, że kod działa, ale źle?!”

Z let jest lepiej:

javascript

console.log(y); // ERROR (jak w Javie) 
let y = 5;

Zasada: Używaj let/const, unikaj var = unikasz problemy z podnoszeniem.

5. Funkcje są „first-class citizens” (obiekty pierwszej klasy)

Java: Funkcje (metody) należą do klas. Nie możesz przekazać metody jak zmienną.

JavaScript: Funkcje można przypisać do zmiennej, przekazać jako argument, zwrócić z funkcji

javascript

`// Funkcja w zmiennej
const sayHello = function() {
console.log("Hello");
};

// Przekazanie funkcji jako argument
function greet(name, callback) {
console.log("Hi " + name);
callback();
}

greet("Anna", sayHello);
// Output:
// Hi Anna
// Hello`

WTF moment #5: „Funkcja w zmiennej?! Funkcja jako parametr?!”

Java odpowiednik (rodzaj):

java

`// Java 8+ lambda
Runnable sayHello = () -> System.out.println("Hello");
sayHello.run();`

Podobne: Java lambdy, ale w JS to jest główna funkcja, w Javie dodane później.

6. undefined vs null (dwa „nic”)

Java: null (tylko jeden „brak wartości”)

JavaScript: undefined I null (dwa różne „nic”)

javascript

`let a; // zadeklarowana, nie przypisana
console.log(a); // undefined

let b = null; // explicite "brak wartości"
console.log(b); // null

console.log(typeof a); // "undefined"
console.log(typeof b); // "object" 😱 (JS bug od początku języka)`

WTF moment #6: „Czemu DWA rodzaje 'nic’?! I czemu typeof null to 'object’?!”

Zasada:

• undefined = JS default (zmienna istnieje, nie ma wartości)
• null = programista wyraźnie mówi „tutaj jest nic”

7. Brak TypeScript (ale mogę użyć później)

Java: Kompilator sprawdza typy PRZED uruchomieniem

java

int x = "Hello"; // BŁĄD kompilacji

JavaScript: Błędy widoczne DOPIERO w runtime

javascript

let x = 5; 
x.toUpperCase(); // ERROR runtime! (number nie ma toUpperCase)

Problem: Łatwo zrobić błąd, który widzisz dopiero, gdy uruchamiasz.

Rozwiązanie: TypeScript (JavaScript + typy)

typescript

let x: number = 5; 
x = "Hello"; // BŁĄD kompilacji (jak Java!)

Mój plan: Najpierw opanuję vanilla JS, potem może TypeScript (wrzesień-październik).

Pierwszy mini-projekt w JavaScript – Kalkulator interaktywny

Po tygodniu nauki (7.07) zrobiłam pierwszy mini-projekt.

Co: Kalkulator terapii – użytkownik wpisuje liczbę sesji i koszt, dostaje podsumowanie

Technologie:

• HTML (struktura)
• CSS (wygląd)
• JavaScript (logika)

HTML:

html

`<!DOCTYPE html>
<html>
<head>
<title>Therapy Cost Calculator</title>
<link rel="stylesheet" href="style.css">
</head>
<body>
<div class="calculator">
<h1>Kalkulator Kosztów Terapii</h1>

    <label>Liczba sesji miesięcznie:</label>
    <input type="number" id="sessions" placeholder="np. 8">
    
    <label>Koszt jednej sesji (zł):</label>
    <input type="number" id="costPerSession" placeholder="np. 75">
    
    <button onclick="calculateTotal()">Oblicz</button>
    
    <div id="result"></div>
</div>

<script src="script.js"></script>

</body>
</html>`

JavaScript (script.js):

javascript

`function calculateTotal() {
// Pobierz wartości z inputów
const sessions = document.getElementById('sessions').value;
const costPerSession = document.getElementById('costPerSession').value;

// Walidacja
if (!sessions || !costPerSession) {
    alert('Wypełnij oba pola!');
    return;
}

if (sessions <= 0 || costPerSession <= 0) {
    alert('Liczby muszą być większe od zera!');
    return;
}

// Kalkulacja
const total = sessions * costPerSession;

// Wyświetl wynik
const resultDiv = document.getElementById('result');
resultDiv.innerHTML = `
    <h2>Wynik:</h2>
    <p><strong>Sesji:</strong> ${sessions}</p>
    <p><strong>Koszt sesji:</strong> ${costPerSession} zł</p>
    <p class="total"><strong>TOTAL:</strong> ${total} zł/miesiąc</p>
`;
}

Co się nauczyłam:

Manipulacja DOM – `document.getElementById()`
Obsługa zdarzeń – `onclick=”calculateTotal()”`
Walidacja danych wejściowych – sprawdzanie czy pola wypełnione
Szablony literałów – „ `${variable}` „ (lepsze niż konkatenacja)
Debugging – Chrome DevTools console

Czas: 2 godziny od zera do działającego projektu

Porównanie z Javą:
– Java projekt (Therapy Manager): 55 godzin
– JS projekt (Kalkulator): 2 godziny

Różnica: JS =natychmiastowa gratyfikacja (widzisz w przeglądarce od razu), Java = długi proces, ale solidniejszy fundament.

Zasoby nauki JavaScript – co NAPRAWDĘ używam

1. FreeCodeCamp (★★★★★)

Link: freecodecamp.org

Co: Darmowy kurs "JavaScript Algorithms and Data Structures"

Format: 
- Krótkie lekcje (5-10 min)
- Wyzwania (zadania do rozwiązania)
- Projekty na końcu sekcji

Dlaczego działa:
- Interaktywny (piszesz kod w przeglądarce)
- Natychmiastowa informacja zwrotna(widzisz czy poprawnie)
- Darmowe (100%)

Mój progres: 30% kursu (3 tygodnie)

Czas: 1h dziennie

2. JavaScript.info (★★★★★)

Link: javascript.info

Co: Dokumentacja/tutorial JavaScript - od podstaw do zaawansowanych

Format:
- Artykuły (szczegółowe wyjaśnienia)
- Przykłady kodu
- Zadania na końcu rozdziałów

Dlaczego używam:
- Wyczerpujący (wszystko w jednym miejscu)
- Dobrze wyjaśnia "dlaczego", nie tylko "jak"
- Darmowe

Jak używam: Odniesienie, gdy czegoś nie rozumiem z FreeCodeCamp

3. YouTube – Traversy Media (★★★★☆)

Kanał: Traversy Media

Co: Tutoriale JavaScript, projekty, web development

Format: Video tutorials (30-60 min)

Ulubione video:
- "JavaScript Crash Course For Beginners" - 1h 40min
- "Build a Calculator with JavaScript" - projekt
- "DOM Crash Course" - manipulation HTML/CSS

Dlaczego: Widzę jak ktoś pisze kod (łatwiej zapamiętać)

Jak używam: Wieczory (21:00-22:00,) gdy dzieci śpią

4. MDN Web Docs (★★★★☆)

Link: developer.mozilla.org

Co: Oficjalna dokumentacja webowe technologie(HTML, CSS, JS)

Format: Dokumentacja referencyjna

Jak używam: 
- Gdy potrzebuję szczegółów konkretnej funkcji/metody
- "JavaScript Array methods" - pełna lista
- Przykłady użycia

Nie dla początkujących: Sucha dokumentacja, lepsze jako odniesienie niż zasób edukacyjny.

5. ChatGPT (★★★★★)

Jak używam:

Wyjaśnianie pojęć:

Ja: "Wyjaśnij mi hoisting w JavaScript jak dla 5-latka"
ChatGPT: [proste wyjaśnienie z przykładami]


Debugging:

Ja: "Czemu ten kod nie działa? [wklejam kod]"
ChatGPT: "Błąd w linii 5 - używasz var zamiast let, to powoduje..."


Code review:

Ja: "Czy ten kod jest OK? Jak mogę go ulepszyć?"
ChatGPT: [sugestie, najlepsze praktyki]

Zalety: Natychmiastowe odpowiedzi, nieograniczone pytania, dostępne 24/7
Wady: Czasem się myli, trzeba weryfikować

Java vs JavaScript – podsumowanie pierwszych 3 tygodni

Co jest ŁATWIEJSZE w JS niż w Javie:

Setup – 1h vs 3h (Java)
Szablon – prawie zero (vs dużo w Javie)
Natychmiastowa informacja zwrotna – odświeżenie przeglądarki vs kompilacja
Krzywa uczenia się – szybszy start (widzisz efekty od razu)
Projekty – 2h mini-projekt vs 55h w Javie

Co jest TRUDNIEJSZE w JS niż w Javie:

Typ bezpieczeństwa – brak (łatwo zrobić błąd)
Dziwactwa języka – == vs ===, podnoszenie, var zakres
Debugging – błędy run-time (nie czas kompilacji)
Konsekwencja – wiele sposobów na to samo (mylące!)
Asynchroniczność – callbacks, promises, async/await (jeszcze przed mną, ale słyszałam że trudne)

Co się przenosi z Javy 1:1:

Pętle (for, while)
Warunki (if/else, switch)
Funkcje (koncept)
Tablice (koncept, podobna składnia)
Obiekty/klasy (trochę inne, ale koncept ten sam)
Myślenie programistyczne – algorytmy, rozwiązywanie problemów

Czy Java pomogła w nauce JS?

TAK, ogromnie.

Bez Javy:

• Musiałabym uczyć się fundamentów (pętle, warunki, funkcje) od zera
• Nie rozumiałabym OOP
• Nie wiedziałabym jak projektować kod

Z Javą:

• Fundamenty mam (przeskoczyłam 50% kursu JS)
• Rozumiem klasy w JS (bo znam z Javy)
• Myślę algorytmicznie (transfer skill)

Ale:

• Java-owe nawyki czasem przeszkadzają (próbuję deklarować typy, których JS nie ma)
• Muszę „oduczyć się” od Java ścisłość

Werdykt: Java była świetnym pierwszym językiem. JavaScript jako drugi = łatwiejszy, niż gdyby był pierwszy.

Plany na sierpień – co dalej z JS

Tydzień 1-2 sierpnia:

• Dokończenie FreeCodeCamp „Basic JavaScript” (50% pozostało)
• Praktyka: 3-4 mini-projekty (todo list, quiz, countdown timer)

Tydzień 3-4 sierpnia:

• ES6 funkcje (arrow functions, destructuring, spread operator)
• Zaawansowana manipulacja DOM
• Pierwszy projekt dla klienta WordPress (walidacja formularza niestandardowego)

Wrzesień:

• Asynchronous JS (promises, async/await, fetch API)
• Może React basics (jeśli czuję się ready)
• Większy projekt (może blog z fetch API)

Cel: Do końca sierpnia czuć się komfortowo z vanilla JavaScript.

Realistycznie: Nie zostanę ekspertem w miesiąc. Ale będę mogła używać JS w projektach klientów.

FAQ – nauka drugiego języka programowania

Czy powinnam kończyć Java całkowicie przed JS?

NIE.

Nie musisz być ekspertem Javy, żeby zacząć JS.

Wystarczy:

• Rozumieć podstawy (zmienne, pętle, funkcje, obiekty)
• Zbudować 1-2 projekty

Reszta: Nauczysz się w trakcie lub później.

Jak nie pomieszać Java i JS w głowie?

Początkowo: Mieszam. Piszę System.out.println zamiast console.log.

Pomaga:

• Używanie różnych IDE (IntelliJ dla Java, VS Code dla JS)
• Projekty w jednym języku naraz (nie przełączać co godzinę)
• Praktyka (mózg się przyzwyczaja)

Po 3 tygodniach: Już rzadziej mieszam.

Czy TypeScript zamiast JavaScriptu?

TypeScript = JavaScript + typy (jak Java)

Argument ZA: Jeśli znasz Javę, TypeScript będzie bardziej podobny

Argument PRZECIW: Nauka TypeScriptu = nauka JS + nauka TypeScript w działaniu (więcej naraz)

Moja decyzja: Vanilla JS najpierw. TypeScript może później (wrzesień-październik).

Ile czasu dziennie poświęcam?

JavaScript: 1h dziennie (vs Java było 1.5h)

Rozłożenie:

• Rano: 30 min (FreeCodeCamp wyzwania)
• Wieczór: 30 min (projekt/praktyka)

Weekendy: 2-3h (większe projekty)

Dlaczego mniej niż Java: Wakacje, dzieci, jestem zmęczona. 1h = zrównoważony.

Czy warto uczyć się wielu języków naraz?

Moim zdaniem: NIE.

1 język na raz. Opanuj podstawy, potem dodaj drugi.

Dlaczego:

• Mylące (mieszasz składnie)
• Przytłaczający (dwa razy więcej nauki)
• Powolny postęp (rozmywasz czas)

Lepiej:

• 6 miesięcy Java (solidnie)
• Potem JavaScript (z fundamentami z Javy)

Podsumowanie – Learning Log #6

Nauka drugiego języka programowania:

• Łatwiejsza niż pierwszego (fundamenty mam)
• Trudniejsza niż myślałam (dziwactwa, różnice, mieszanie)
• Wartościowe – widzę konkretny benefit (projekty WordPress)

Java vs JavaScript:

• Podobne: Fundamenty (pętle, warunki, funkcje)
• Różne: Typy, scope, dziwactwa, filozofia języka
• Werdykt: Java pomogła ogromnie, ale JS wymaga „oduczyć się” od ścisłość

Progres po 3 tygodniach:

• 30% FreeCodeCamp kursu
• 1 mini-projekt (calculator)
• Rozumiem podstawy
• Czuję się komfortowo z kodem

Cel sierpień:

• 80% FreeCodeCamp
• 5-7 mini-projektów
• Pierwszy większy projekt (custom JS w WordPress)

Najważniejsza lekcja:

„Drugi język ≠ zaczynać od zera. Masz fundamenty. Użyj ich.”

Java nauczyła mnie programowania. JavaScript uczy mnie praktyczności i elastyczności.

Oba są potrzebne. Oba mają miejsce w moim portfolio.

Od osoby, która się uczy do osoby, która buduje – teraz w DWÓCH językach.

PS: Też uczysz się drugiego języka programowania? Z czego na co przeszłaś/przeszedłeś? Co było najtrudniejsze? Zostaw komentarz – ciekawa jestem Waszych doświadczeń!

Artykuł Learning Log #6: Java vs JavaScript – zaczynam drugi język programowania pochodzi z serwisu To co najważniejsze.

Najlepiej by było uczyć się „na żywym organizmie”. Ale w moim przypadku to odpada, nie mam tyle wolnej przestrzeni czasowej.

metoda małych kroczków

Zaczniemy od „jak”.
Z pewnością musisz mieć plan nauki, zwłaszcza gdy każda minuta w ciągu dnia jest na wagę złota.

Z pewnością słyszałaś już o:

• zjadaniu słonia
• lub zjadaniu żaby,
• małych kroczkach.

Kiedy powiemy sobie: „nauka JavaScript”, to … robimy wielkie oczy. Rany, przecież tego jest tak dużo… Tutaj przychodzi z pomocą „zjadanie wielkiego słonia”.

Projekt pod tytułem „Nauka JS” zamieniamy na malutkie, strawne dla naszego umysłu „kawałeczki”.

A co z tą żabą? Najobrzydliwsze i ogromniaste żaby zjada się zawsze jako pierwsze, na początku dnia, aby mieć to jak najszybciej z głowy.

Jeśli zaplanujemy sobie 15-minutową sesję z kodem codziennie o 8 rano, to ze spokojem (i bez wyrzutów sumienia!) będziemy mogły się zająć innymi rzeczami.
Przecież to na czym nam zależało mamy już odhaczone na ten dzień, prawda?
Taka metoda sprawdza się zwłaszcza kiedy zaczynamy.

Kiedy wprowadzałam nawyk codziennej praktyki jogi i medytacji, to właśnie rano, zaraz po obudzeniu się rozkładałam matę. Dlaczego? Mój nawyk nie był na tyle jeszcze mocny, aby ryzykować niewykonanie zaplanowanego zadania na dany dzień.
Dziś spokojnie mogę przenieść medytację na wieczór, a jogę na popołudnie, aby podładować się trochę. Zmienił się też rodzaj praktyki jogi. Teraz częściej ćwiczę bardziej energiczną odmianę .
Wcześniej bazowałam na bardzo bezpiecznych i spokojnych asanach.

A wracając do kodowania. Małe kroczki i zaplanowane bloki czasowe. To mój wybór. Siadam do laptopa, kiedy mam to w harmonogramie dnia. Odfajkowuję kolejne kroczki.

Koniecznie zapisuj swoje postępy. Dlaczego? Aby czuć zadowolenie z tego, co robisz i … no cóż, nie oszukujmy się… aby trochę dowartościować swoje EGO. Zrozumiesz, kiedy zobaczysz śliczny rządek odfajkowanych dni.

Czy czasami się nie chce? Powiedziałabym, że zazwyczaj się nie chce. Mój sposób na to: „tylko ten fragment” lub „tylko minutka”, „tylko zerknę”. Działa cudownie, bo jak już zerknęliśmy do kursu, książki, kodu, to trochę trudno to zostawić w spokoju…

javascript na tapet

JavaScript to mój jedyny temat na ten rok, który dotyczy kodowania. Dlaczego? W zeszłym roku trochę się rozpraszałam na rzecz WordPressa, CSS i innych rzeczy, co skutkowało tym, że SJ schodził na plan dalszy.

Od kogo będę się uczyć JS? Tak jak już pisałam we wcześniejszym wpisie muszę skupić się na jednym konkretnym źródle na raz. Łapanie kilku srok za ogon nie sprawdzi się w moim przypadku.

Wybrałam na początek jednego pana – Wesa Bosa i jego kurs pt. „JavaScript 30”.
Jak można się domyślać to challenge trwający 30 dni, na każdy dzień przypada jeden konkretne zagadnienie do zakodowania.
Z racji tego, że nie czuję się pewnie w języku angielskim, pewnie u mnie będzie to trwało znacznie dłużej niż 30 dni.

Zaczynam już w lutym, czyli za kilka dni! Następnie biorę się za przerwany w zeszłym roku kurs z FreeCodeCamp. Tym bardziej że znalazłam kanał na YouTube FCC – będzie robione.

Zapytasz pewnie: „a nie ma czegoś po polsku?” Z pewnością jest.
Z całą świadomością wybieram wersje anglojęzyczne. Nie czuję się w tym języku zbyt pewnie, dlatego chcę upiec dwie pieczenie na jednym ogniu – język i JS.

Kolejnym kursem, który mnie kusi jest od Traversy Media, kurs dla absolutnie początkujących. Tak, trochę liznęłam JS już, ale bądźmy szczerzy, sporo wyleciało z głowy, bo … nie kodowałam! Tak to już się dzieje, zamiast utrwalić informacje, jakie zdobyłam, przerzuciłam się na coś całkowicie innego.

A ty masz jakiś malutki plan na nauczenie się czegoś nowego lub odświeżenie czegoś dawnego?
Co by się tobie przydało, aby łatwiej było ogarnąć naukę logistycznie? Wsparcia moralnego, ślicznych trackerów do monitorowania postępów? Napisz w komentarzu.

Artykuł Gdzie szukać pomocy w nauce kodowania? pochodzi z serwisu To co najważniejsze.

Półrocze jest zawsze dla mnie takim czasem podsumowania. Wiąże się z tym data moich urodzin. Co już zrealizowałam, co zmieniłam w międzyczasie i z czego zrezygnowałam?

Na początku stycznia wypisałam wszystko to, co bym chciała osiągnąć w tym roku. Były to luźne słowa klucze, które później przekuwałam w konkretne plany osadzone w czasie. Podzieliłam je na dwie grupy: prywatne i te bardziej związane z rozwojem.

Cele zawodowo/blogowe

Tu mieści się praktycznie wszystko związane z programowaniem, pracą jako Wirtualna Asystentka, blogowaniem, copywritingiem.

Blogowanie

Tu cel był bardzo jasny: co tydzień ma się ukazywać nowy wpis na blogu. I tak właśnie jest. Do końca czerwca powstało ich 33. Miałam więcej pisać na tematy związane z front-endem, kodowaniem. I tak też powstały: Siatka czy Elastic is fantastic. Ale były też całkiem zwykłe wpisy jak: Miara kobiecości, czy Demotywacja.

Większa regularność w postach na FB również dało się zauważyć. Zapoczątkowałam cykl cytatów z książki „Tak to robią wspaniali rodzice”. Na Instagramie pojawiają się codziennie tematyczne publikacje…

Jeśli chodzi o działalność blogową, raczej jestem i ugruntowuję to, co jest, niż raczej zmieniam całkowicie koncepcję. Choć kilka razy miałam ochotę to wszystko zaorać i odciąć się od neta, ale … chyba za bardzo tego potrzebuję .

Do blogowych rzeczy wrzucam również przejście kursów Jasona Hunta 1′ i 2′. Pojawił się też kurs SEO i Google Analytics. Pojawił się również kurs od Joanny Ceplin dotyczący Listy mailingowej. Poznałam również Italianę , czyli Justynę Stańską zajmującą się podobną tematyką (newsletter). Pojawiła się również Kasia Pszonicka i Ela Krokosz i jej podcasty.

Programowanie

Tu znalazło się masa kursów, wyzwanie z Deep Learning oraz kodowanie własnych stron.

Kursy: GIT’a od Macika Aniserowicza, Flexbox i Grid-CSS od Wesa Bos, Bootstrap 4 z Strefy Kursów oraz oczywiście naczelna FreeCodeCamp (Responsive Web Design Certification ).
W maju na FCC zaczęłam Javascript Algorithms And Data Structures Certification.

Wyzwania z DL #5dwChellenge były już dwa, a na jesieni będzie kolejne, w którym będę brała udział.

Własne strony, jakie zakodowałam, znajdują się na moim GitHubie .

Czemu nie podołałam? Nadal piętrzą się przede mną kursy kupione kiedyś tam i czekające na swoją kolejkę. Mam szlaban na kupno nowych do momentu wyczyszczenia „konta”.

I niestety nie mam regularności w nauce kodowania. Ciągle mam zrywy i momenty stagnacji, kiedy nie chce mi się ruszyć kodu.

Zawodowe

Nieoczekiwanie stały się dwie rzeczy. Zaczęłam współpracować z dwoma klientkami. Najzabawniejsze, że odsuwałam od siebie moment poszukiwania ich. Skończyłam kurs Poli Sobczyk dla Wirtualnych Asystentek i … chciałam się skupić na tworzeniu mojej strony wizytówkowej – Asystentka Biznesu . Strona stanęła jeszcze w styczniu. Miałam ją tylko dopieszczać. A teraz podejmuję coraz to inne zadania, które pomagają mi przełamać jakieś wewnętrzne obawy i blokady. Działam!

Czemu nie podołałam?
Miałam plan regularnie działać na Textbookers i pisanie minimum trzech tekstów dziennie. Nie wiem, w czym rzecz, ale nawet tak malutki krok nie jest w stanie mnie zmobilizować do pisania. Czasem zastanawiam się co mnie tak naprawdę tu blokuje.

Cele prywatne

W prywatnym życiu stanęło na to, co najważniejsze: zdrowie, rodzina i książki .

Zdrowie

Regularnie jak w zegarku trenuję codziennie. Z uporem maniaka, bo wiem, że właśnie ten wysiłek łagodzi wszystkie niemiłe objawy Hashi. To dla mnie raczej stały punkt dnia niż fanaberia, bo wypadałoby schudnąć. Trenuję z Kasią Grządką i jej Wirtualnym Studiem. Poza tym pojawiła się Angelika Pióro i jej treningi dedykowane, Ola Pierończyk z jej ekstra wulkanem energii. Na sam koniec przeprosiłam się z jogą i ćwiczę z Natalią z Simplife

Ćwiczę się w cierpliwości, aby nie wybuchać złością, co często się zdarza, niestety. Tu pomaga medytacja.

Dieta, którą trzymam to „niedieta”. Nieprzetworzone jedzenie i kontrolowanie porcji.

Tarczyca jak na razie osiągnęła chyba constans. Hormony nieznacznie tylko co trzy miesiące zmieniają swój poziom.

Rodzina

Ciągle pracuję nad naszymi relacjami, nad sobą. Poszerzam wiedzę na temat wychowania. Pozytywna Dyscyplina zdobyła moje serce i tu upatruję swój styl(?) wychowania.

Miało być nowe, większe mieszkanie. Zostaje to samo, ale gruntownie przemeblowane. Co związane było również z selekcją rzeczy, jakie posiadamy. Poszły do śmieci, w drugie ręce lub zostały sprzedane. Oczyściliśmy przestrzeń, ale jeszcze zostało tutaj do popracowania.

Książki

Oh! Ciężki temat. Postanowiłam sobie, że w końcu przeczytam te pozycje ze stosiku wstydu. I już widzę koniec. Po przeczytaniu następuje selekcja – które idą do sprzedaży, a co zostaje. Jest osobna półka na te, które mnie opuszczą.

Kolejne postanowienie to: kupię max 4 szt. papierowych książek. I trzymam się dzielnie. Jak na razie kupiłam #kursoksiążkę od Oli Budzyńskiej „Asertywność i Pewność Siebie”.

Kolejne to więcej książek z biblioteki i przeczytać wszystkie ebooki, które też czekają na swoją kolej. Dzięki Legimi już nie kupuję ebooków.

Ostatnie postanowienie to w sumie żadne wyzwanie, ale co roku sobie je stawiam. Mianowicie do przeczytania przez cały rok mam minimum 52 książki, czyli jedna na tydzień. Do końca czerwca było ich już 32, więc spokojnie to obrobię.

Co dalej?

W mojej głowie pojawia się bardzo wiele pomysłów dotyczących blogowania, moich stron www oraz ogólnie pomysłu na siebie. Część nich nie przetrzymuje próby czasu, a inne inkubują się długi czas, aby w końcu pojawić się jako skondensowany konkret.

Jak na razie chcę nadal trzymać się tego, co zaplanowałam. Będę dalej blogować, będę dalej uczyć się robić biznesy online i nadal będę dbać o zdrowie, bo bez niego nie za wiele zdziałam.

Według wszelkich znaków na ziemi i niebie zostało i jeszcze tyle samo czasu na ziemi ile już przeżyłam (według statystyk). Wolałabym jednak przeżyć ten czas w miarę zdrowa i sprawna. Nie wyobrażam sobie, abym musiała się non stop komuś naprzykrzać, bo nie mogę ogarnąć własnej codzienności. To mnie najbardziej przeraża w starości.

W grudniu lub w styczniu następnego roku pojawi się kolejne podsumowanie. Ale największymi sukcesami jak na razie są: własna strona www, dwóch klientów dla WA oraz stabilne zdrowie.

I tak wiele pomysłów w głowie…

Artykuł Podsumowania pochodzi z serwisu To co najważniejsze.

Potocznie pragmatyzmem nazywana jest także postawa, polegająca na realistycznej ocenie rzeczywistości, liczeniu się z konkretnymi możliwościami i podejmowaniu działań, które gwarantują skuteczność.

Wikipedia

Co było.

Ciężko sobie przypomnieć co było. Nasza pamięć bardzo lubi przekłamywać i tam, gdzie nie widzieliśmy problemu mógł, tkwić zalążek porażki. Z każdego zdarzenia powinniśmy wyciągać wnioski i na nich się uczyć. Nie warto popełniać wciąż te same błędy. To strata czasu!

Dlatego najlepszym rozwiązaniem czasem jest prowadzenie dziennika. I nie chodzi mi nawet o „pamiętnik” z prawdziwego zdarzenia… Miejsce, gdzie zapiszesz, jakie podejmowałeś wyzwania, i w jakim stopniu je zrealizowałeś. Ja ma troszkę ułatwione zadanie, bo nie dość, że wpisy na blogu usprawniają mi przypominanie to jeszcze w zeszycie, w punktach mam bardzo wiele rzeczy rozpisanych.

Blogowanie.

Aby nie przedłużać, przejdę do tego, co było.
Blog nadal istnieje. 71 wpisów. Rozwinęłam fanPage. I rozhulałam Instagram. Przeprowadziłam Małą Rewolucję (w lipcu). Pojawiło się więcej ekspercki (jakoś dziwnie mi się to pisze) wpisów na tematy około programowe.

Z rzeczy blogowych ciągle zastanawiam się nad właściwą formą. Próbuję, zmieniam i dodaję lub odejmuję tematy. Piszę tak, aby zainteresować. Nawet nie chodzi o ogromne grono odbiorców, ale stałe. Właśnie z taką myślą zakupiłam kursy Jasona Hunta: Masterclass: Blogger i Masterclass: Blogger&Biznes. Wstyd przyznać, ale jestem na nich dopiero na początku. Wybrałam podejście: bez presji. Dostęp mam jeszcze kawał czasu, więc nie muszę wszystkiego robić naraz. Wszystko w swoim czasie. Tak więcej wyciągnę z tego.

Kodowanie.

Tu było sporo. Zacznę od WordPressa. Ulepszyłam blog (nieistotne, że nie widać ). Zbudowałam nową stronę, która czeka na opublikowanie. Planowałam to na końcówkę roku, ale nie bardzo to wyjdzie. Zbyt dużo mam rzeczy do przemyślenia w związku z nią, muszę napisać teksty i nadal ciągle zdjęcia i grafiki są do bani. Ale! Zrobiłam ją praktycznie w 3 dni! To sukces.
W końcu pożegnałam kurs Eweliny Muc „WP dla Zielonych”. Nie dlatego, że już nie jest wartościowy, ale szukam wszędzie oszczędności…
Mija rok (prawie), od kiedy skończyłam Bootcamp w Kodilli. Wnioski? Czeka mnie jeszcze ogrom pracy nad font-endem. Wiem już bardzo dużo, potrafię też wiele. Niestety w moim odczuciu ciągle zbyt mało. Dopiero po roku niektóre sprawy i informacje zrozumiałam. Już nie boję się ich używać i (co ważniejsze) nie boję się publikować na GitHubie moich postępów. W swoim skrzywionym zamyśle uważałam, że nie powinnam pokazywać, jak bardzo niedopracowany jest mój kod. Chyba jest prawie osiem stronek… Dużo, nie dużo.
W kodowaniu jeszcze przerobiłam huk kursów. Był Bootstrap, zwykły html, css oraz zaczęłam kurs GIT-a. Hmmm… co jeszcze? W listopadzie wzięłam w cudownym wyzwaniu #codenovember (u The Awwwesomes), który bardzo mnie zmotywował do dalszej nauki.
Nieodłączna pozostała strona FreeCodeCamp.

Coś jeszcze.

Regularne trenuję i uważnie się odżywiam. Dzięki temu czuję się lepiej i wyniki tarczycowe już tak nie skaczą. Poza tym – miły bonusik – schudłam i nie puchnę.
Jestem bardziej skupiona tym, co jest tu i teraz. W końcu nauczyłam się wybierać, a nie gonić za wszystkim na raz. Miałam czas na wakacje i czytanie książek (w tym roku przeczytałam ich 60).
Zaczęłam bardziej myśleć o sobie. Zaczęłam kurs „Wirtualna Asystentka” i zakończyłam kurs „Pisz tak, aby sprzedawać”.
Bardziej świadomie kupuję i używam codziennych rzeczy. Nie twierdzę, że jestem hiper pro, eko, zero waste itp… Ale staram się i wybieram mądrze.
Zaczynam rozumieć, że tylko ja jestem w stanie pokierować siebie we właściwym (moim) kierunku.

Co będzie.

Blogowanie.

Jeśli chodzi o tę sferę to mam tu dokładnie rozpisane już tematy przewodnie. Zdecydowałam, że ten rok będzie na blogu należał do kodowania.
1⃣ kwartał – Strona www // Front-end;
2⃣ kwartał – Narzędzia developerskie;
3⃣ kwartał – Frameworki;
4⃣ kwartał – Dobre praktyki // Clean code.
To jeśli chodzi o posty eksperckie. Dopuszczam również wpisy typowo lifestylowe. Ale na kodowaniu chcę się bazować.
W ramach pogłębiania wiedzy na temat blogowania i pisania wartościowych tekstów, mam do zrobienia kursy Jasona Hunta oraz kurs SEO.
Instagram, facebook? Zostanie tak, jak dotychczas było. Posty przynajmniej jeden na dzień.

Kodowanie.

Tu popłynęłam z moimi marzeniami i planami. HA! Zbyt wiele i wszystko na raz bym chciała. Już wiem, że w ten sposób nie wiele bym pojęła. To, jaki jest plan? Ugruntowanie tego, co już wiem, czyli html i css. Muszę poczuć się w tym na tyle pewnie, żebym raczej zastanawiała się czym się posłużyć, aby osiągnąć dany efekt, niż szukał rozwiązania. W tym roku chciałabym również nauczyć się JavaScript, bo puki co „liznęłam” go jedynie pobieżnie. I niestety zaniedbałam to, co już wiedziałam. Efekt? Zaczynam od nowa. W kodowaniu najważniejsza jest praktyka.

Wszystkie moje zmagania z kodem będą na GitHubie, a co za tym idzie w trakcie będę robić kurs GIT-a. Dodatkowo muszę popracować nad responsywnością stron (RWD), bo niestety bardzo kuleje w moich projektach.
Chciałam zacząć jeszcze coś w WordPressie, ale chyba tego będzie już za moc. Jak rozpisałam zagadnienia, jakie powinnam opanować lub pogłębić… okazało się, że czasu może braknąć.

Coś jeszcze.

I już ostatnia prosta. Co jeszcze? Treningi, zdrowa dieta, kontrolowanie tarczycy, czas dla rodziny (zwłaszcza Pana Męża – często nasze połówki czują się zaniedbane).

Chcę jeszcze popracować (zadbać) nad swoimi nerwami. Niestety stres zbiera u mnie bardzo duże żniwo, a ja czasami czuję, że wybuchnę w najmniej oczekiwanym momencie. Co do sposobu na poprawę koncentracji, cierpliwości i pamięci (a one najczęściej pogarszają się ze stresem) jeszcze nie podjęłam konkretnych decyzji. Będę szukać odpowiedniego narzędzia. Czy będzie to joga, medytacja lub mainfulness… Nie zdecydowałam. Zobaczymy po wypróbowaniu każdego.

Z rzeczy mało istotnych, ale wciąż odkładanych na później. Muszę na poważnie zabrać się do języka angielskiego. Z tym że nie może to być klasyczna metoda. Dlaczego? Bo ja tak naprawdę dużo rozumie, ale wciąż się boję mówić lub sytuacji, że coś przekręcę, inaczej pojmę i … no właśnie, co będzie?

Tak wiele by się chciało, a to jedynie rok. Raptem 52 tygodni, 365 dni. Odlicz czas przeznaczony na wakacje i święta, weekendy. Należy nam się odpoczynek przecież. Ile nam czasu zostanie na realizacje naszych planów? Jakie masz plany? Zaplanowane cele i rozpisane w kolejnych krokach?

Do dzieła, przed Tobą nowy rok życia.

Artykuł Plany na nowy czas. pochodzi z serwisu To co najważniejsze.

Za każdym razem, kiedy przestawałam na jakiś czas (tydzień, dwa) coś robić, okazywały się dwie rzeczy:

• zapominałam po części tego, co się nauczyłam – wtedy ratują nas dobre notatki.
• strasznie trudno wrócić do codziennej praktyki.

A co się u mnie działo w czerwcu? Kilka rozpoczętych wyzwań, tych całkowicie prywatnych i tych publicznych.

Wyzwania:

• #webdevchallenge – pisałam o nim ostatnio. I … pokonało mnie. Tak bywa. Próbowałam i próbowałam, ale frustracja spowodowana moimi brakami w wiedzy i umiejętności wygrała. Ale, ale … odkładam je jedynie na później podobnie jak ogarnięcie paru kursów z JavyScript. „Nie mówię nie – mówię: później”.
• #100DaysOfCode – działam i raportuję na Twitterze codziennie czego się uczyłam i co robiłam związanego z kodowaniem.

Kursy:

• ciągle nadal na tapecie jest FreeCodeCamp;
• skończyłam kurs o Bootstrap4 na udemy;
• zaczęłam kolejny o Bootstrap 4 na … strefa kursów – zapytacie, po co robić dwa kursy w tej samej tematyce? Odpowiedź jest nader prosta. Pierwszy kurs był w języku angielskim i nie jestem osobiście pewna czy wszystko dobrze zrozumiałam… nie ufam na tyle mojej znajomości języka angielskiego… Podskórnie czuję, że coś mi chyba w głowie źle się zakodowało.

Lecę jeszcze z aplikacją na telefon: SoloLearn. W maju zaczęłam podstawy HTML i CSS. W czerwcu skończyłam CSS i zaczęłam podstawy JavaScript.

Poza tym w końcu przeczytałam do końca ( a ciągnęła mi się niemiłosiernie) „JavaScript dla dzieci” Nick Morgan.

Cóż o niej mogę napisać? W bardzo prosty wręcz „łopatologicznie” (serio!) tłumaczy wszystko, co najważniejsze w JavaScripcie. Pokazuje krok po kroku jak napisać prostą grę i tłumaczy co każda funkcja, metoda itp. robi. Zdecydowanie jest to książka dla tych, którzy nie mieli z programowaniem nic wspólnego.
Dlaczego szło mi tak opornie jej czytanie? Po pierwsze miałam darmowy ( no, powiedzmy – wypożyczony przez moją bibliotekę ) ebook, który czytałam na aplikacji zainstalowanej na komórce. Często owa appka mi się wieszała i (co tu dużo mówić) przegrywała z papierowymi książkami. Sorry … taki mamy klimat.

Aktualnie na tapecie pojawił się również ebook z biblioteki p.t. „HTML5 i CSS3 Definicja nowoczesności” Dawid Mazur. Na razie nie mam wyrobionej opinii. Choć to znowu będą podstawy podstaw. Grunt to usystematyzować wiedzę.

Zrobiłam też malutką stronkę, jeśli chcecie zobaczyć, to zapraszam. – link.

Artykuł Raport 5 pochodzi z serwisu To co najważniejsze.

Przyznaję się bez bicia. Zmieniłam podejście, opracowałam sobie nowy tryb nauki. Zapisuję w zeszycie swoje aktywności. Kiedy i co robiłam. Ale od początku…

Avocode na razie porzuciłam. Tak, na razie. Dlaczego? Stwierdziłam, że mam sporo braków w podstawowych wiadomościach. Zbytnio się później miotam. Muszę usystematyzować informacje podstawowe, ugruntować je. Wróciłam do HTML5 oraz CSS3.
Kursy na FreeCodeCamp.org szły mi w miarę dobrze. Zrobiłam podstawy html, css oraz „liznęłam” jQuery. Teraz zmienili trochę stronę i praktycznie wszystkie projekty i certyfikaty wskakują do portfolio. Całkiem zgrabnie… Przeprosiłam się z kontem na CodePen. Bardzo przyjemny edytor kodu. To w nim zrobiłam jeden większy projekt i na drugim stanęłam, bo … nie wiedziałam jak się za niego zabrać. Więc co?
Wiecie, że taka jest zasada? Jak czegoś nie wiesz, to zaczynasz szukać w necie. Serio, tak robią nawet wieloletni programiści.
Najpierw przejrzałam YouTube w poszukiwaniu czegoś na temat Bootstrapa 4 (dla mniej zorientowanych – to taki „pomocnik” do kodowania stron. Wiele rzeczy nie trzeba klepać „z palca”; podpina się właściwe pliki i działa!).
Ale, ale… moja galopująca i postępująca skleroza wprowadziła jak zwykle zamęt. Przypomniało mi się, że kiedyś dorwałam za darmo kurs na udemy.com kurs właśnie o Bootstrap. Ogólnie są tam płatne kursy, ale czasem można trafić na kody promocyjne i łapać kursy za darmo.

Przeprosiłam się z drugim edytorem kodu działającym lokalnie na moim kompie. O kim mowa? O Brackets. To jeden z wielu polecanych edytorów. Można by wyliczać ich setki… Dlaczego go wybrałam? Sorry, ale obrażę teraz inteligencję wielu osób – bo mi się spodobał wizualnie. A potem odkryłam wtyczkę do niego Emmet (wtyczka jest nie tylko do Bracketa, ale do innych również … spokojnie).

Co było dalej? Zabawa z kursem na udemy.com. Instalowałam lokalnie Bootstrap4. I kolejny przerywnik był taki, że na kursie jest pokazana wersja wcześniejsza …ech….ale nie poddajemy się. Czytam więcej dokumentacji Bootstrapa i łapię więcej informacji, bo muszę dostosować to, co widzę w kursie na to, co mam dostępne. I już!

Ale, żeby nie było, że wszystko idzie mi jak z płatka. Co zacznę, to super mi się rozwija, a wszelkie potknięcia i przeszkody po prostu przeskakuję i lecę dalej. Zaczynając drugi projekt, przypomniałam sobie o … GIT-cie.
I teraz zastanawiacie się: „Co to u licha ciężkiego jest?!?”. To program do kontroli wersji. „Hę?” – zapytacie.
Otóż pisząc jakiś kod, warto zapisywać co jakiś czas obecną kopię wersji (to taka kopia zapasowa programu, który piszecie). Po co się tak męczyć? Aby cała robota nie poszła na darmo, jeśli coś namieszacie totalnie na samym końcu i nie będziecie mogli wrócić się wstecz. Kopia zapasowa. Jest bardzo ważna.
Jest też coś takiego jak GITHUB. To kolejne miejsce w internecie do odwiedzenia. To taki zdalny GIT. Jeśli chcecie mieć dostęp zdalny do swoich projektów, to jest właściwe miejsce. Poza tym większość (jeśli nie wszyscy) rekruterzy w firmach IT zaglądają do kont kandydatów do pracy na githubie. Warto tam być.
A niewiele pamiętam o Gicie, więc to kolejna rzecz na mojej „tapecie” do ogarnięcia. Macie listę rzeczy do ogarnięcia? Ja sobie ją zrobiłam. Małymi kroczkami większość przyswoję sobie do poziomu, że będę się w tych rzeczach rozeznawać bez stresu (przynajmniej mam taką nadzieję).

W tak zwanym międzyczasie na telefonie zainstalowałam sobie dwie appki do nauki programowania.

• Grasshopper  – aplikacja do nauki JavaScript – podstawy podstaw, ale całkiem przyjemnie się to klikało;
• SoloLearn – aplikacja do nauki dużo więcej języków. Szczerze mówiąc, jest (dla mnie) mniej przyjemna. Klepię tam obecnie podstawy HTML i CSS. Zamiar mam jeszcze ogarnąć JavaScript. A później się pożegnamy… Jakoś mi nie spasowała.

I na koniec mój mały wyrzut sumienia. Pan Linux. Poza instalacją systemu na mojej starej toshibie nie ruszyłam go absolutnie. Wstyd!
Skupiłam się bardziej na kodowaniu niż na ogarnięciu nowego systemu. I tak pamiętam, że miałam napisać post o instalacji. Mam notatki, ale nie umie się za to zabrać. A słoneczna pogoda nie pomaga w tym.

Poza tym przeprosiłam się ze skupszop.pl. Jesteście ciekawi, ile książek już pożegnałam? Na Szopie poszło już 64 szt., a na SkupBook 42 szt. Już 106 książek zmieniło właściciela – zwróciło mi się ok. 418 zł. Całkiem ładnie mimo wszystko. Choć to oznacza, że średnio jedna książka wychodzi ok. 4 zł.

OK. Koniec raportu… działamy dalej…

Artykuł Raport 4 pochodzi z serwisu To co najważniejsze.

Ale nie jest tak, że nic nie zrobiłam. Po prostu w moim odczuciu zrobiłam zbyt mało. Ale możliwe jest, że tak sugeruje mój wewnętrzny krytyk. Popycha mnie do zbytniego perfekcjonizmu na każdym polu.

Szczerze Avocode odpaliłam w zeszłym miesiącu, zdaje się, że tylko z dwa razy (?). Nie ma co się chwalić, bo nie posunęłam się zbytnio do przodu w tej materii.
Książka Ducketta  „HTML i CSS. Zaprojektuj i zbuduj witrynę www” jest na bieżąco czytana, bardziej jako uzupełnienie kursu na FreeCodeCamp.
JavaScript w 30 dni ostatecznie odłożyłam na bliżej nieokreślony czas. Niestety tego wszystkiego było za dużo, a dodatkowo (muszę się do tego przyznać) mój angielski jest raczej toporny i wszystko, co Wes Bos mówi, ja niestety muszę na spokojnie sobie przetłumaczyć (nierzadko z tłumaczem google), aby zrozumieć. No i oczywiście czegoś się nauczyć.

Zostaje jeszcze pan Linux. Zrobiłam to! Na ten temat planuję posta. Opiszę, jak to wygląda i jak się do tego zabrać krok po kroku. Jedno przesłanie – Bój się i działaj. Naprawdę nie wiem, dlaczego tak długo zwlekałam z tym. Nowego Windowsa bym nie kupiła ekstra dla Toshiby. To by się nie kalkulowało, bo bym musiała ją jeszcze dodatkowo podkręcać. W końcu to staruszka – ma osiem(!!) lat.

Kolejna partia książek do Skupbook.pl już poleciała. Planuję kolejne. A Wy jak pozbywacie się swoich książek?

Artykuł Raport 3 pochodzi z serwisu To co najważniejsze.

Ale wychodzę z założenia, że lepsze najmniejsze „coś” niż totalne zero.

Zadanie pierwsze. Zakodowanie strony.

Idzie mi jak po grudzie. Nie mogę się nad tym skupić. Ehhh… taka prawda. Ale, ale. Nie ma tak, że  totalnie nic nie zrobiłam. Zrobiłam. Ściągnęłam fajny programik do „rozkładania” grafiki – Avocode – ich stronka o tu. Przyjemny programik do ściągania warstw z PSD lub innych plików graficznych. Nie jest przekombinowany i nawet ja zajarzyłam co i jak się robi. Darmowe jest pierwsze 14 dni, później kosztuje ( przy najniższym abonamencie ) ok. 30 złotych na miesiąc. Więc nie jest tragicznie.
Nie wiecie, od czego zacząć z tym programem?
Polecam filmik Jakuba Jurkiana – „Kodowanie szablonu PSD do HTML i CSS” – to trzy filmiki, na których przystępnie tłumaczy krok po kroku jak się do tego zabrać. (Link1, Link2, Link3)

Zadanie drugie. Ogarnięcie książki: Jon Duckett „HTML i CSS. Zaprojektuj i zbuduj witrynę www”

Hmmm… można powiedzieć, że to załatwiłam. W sumie bawiłam się kursem na freeCodeCamp – link. Tam jest masę darmowych kursów, a ja zaczęłam od HTML i CSS. Bardzo przyjemnie się go robi. W sumie, aby trochę pogłębić wiedzę, to zaglądam do wzmiankowanej książki.

Pisałam wcześniej, że zaczęłam też wyzwanie JavaScript w 30 dni, ale chyba odpuszczę je na jakiś czas. Po prostu trochę za dużo mi się tego zebrało.

No i Linux. Tak….. Chciałabym, ale boję się.
Ale całkiem już do przodu. Serio. Mam wybraną dystrybucję na początek – Elementary OS. Ale dopóki nie będę miała spokojnej głowy (patrz: dzieciaki mi się wyleczą), wolałabym tego nie ruszać, aby nie na mieszać jakichś czarów.
Laptop stary, ale mimo wszystko trochę by mi było szkoda…

I ostatnia z rzeczy, które ogarnęłam. Ufff… pierwsza partia książek została wysłana do wyceny na Skupbook.pl. Zobaczymy, jak mi za nie policzą. Zostało jeszcze sporo do sprzedania.

Artykuł Raport 2 pochodzi z serwisu To co najważniejsze.