<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>Archiwa dziecko | To co najważniejsze</title>
	<atom:link href="https://www.danuta-cybulska.com/tag/dziecko/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://www.danuta-cybulska.com/tag/dziecko/</link>
	<description>Blog o wszystkim tym co jest dla mnie najważniejsze w życiu.</description>
	<lastBuildDate>Thu, 17 Jul 2025 08:49:23 +0000</lastBuildDate>
	<language>pl-PL</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=7.1.3</generator>

<image>
	<url>https://www.danuta-cybulska.com/wp-content/uploads/2025/06/3-150x150.png</url>
	<title>Archiwa dziecko | To co najważniejsze</title>
	<link>https://www.danuta-cybulska.com/tag/dziecko/</link>
	<width>32</width>
	<height>32</height>
</image> 
	<item>
		<title>Dlaczego &#8222;jesteś taka dzielna&#8221; to nie komplement</title>
		<link>https://www.danuta-cybulska.com/dlaczego-jestes-taka-dzielna-to-nie-komplement/</link>
					<comments>https://www.danuta-cybulska.com/dlaczego-jestes-taka-dzielna-to-nie-komplement/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Danuta]]></dc:creator>
		<pubDate>Wed, 13 Aug 2025 16:00:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Notatki z życia codziennego]]></category>
		<category><![CDATA[codzienność]]></category>
		<category><![CDATA[dziecko]]></category>
		<category><![CDATA[niepełnosprawność]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.danuta-cybulska.com/?p=5593</guid>

					<description><![CDATA[<p>Kiedy mój syn z autyzmem ma załamanie w sklepie, bo zmienili ustawienie produktów, słyszę szepty: &#8222;O Boże, jaka cierpliwa matka&#8221;. Albo gdy do głosu dochodzi jego ADHD i nie może usiedzieć spokojnie w restauracji. To ktoś zawsze znajdzie się, by powiedzieć: &#8222;Nie wiem, jak ty to wytrzymujesz, ja bym już zwariował&#8221;. Te słowa, wypowiadane z...</p>
<p>Artykuł <a href="https://www.danuta-cybulska.com/dlaczego-jestes-taka-dzielna-to-nie-komplement/">Dlaczego &#8222;jesteś taka dzielna&#8221; to nie komplement</a> pochodzi z serwisu <a href="https://www.danuta-cybulska.com">To co najważniejsze</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<div class="wp-block-cover"><span aria-hidden="true" class="wp-block-cover__background has-background-dim" style="background-color:#757169"></span><img fetchpriority="high" decoding="async" width="1024" height="410" src="https://www.danuta-cybulska.com/wp-content/uploads/2025/07/6.png" class="wp-block-cover__image-background wp-post-image" alt="niepełnosprawność" data-object-fit="cover" data-object-position="27% 54%" style="object-position:27% 54%;" srcset="https://www.danuta-cybulska.com/wp-content/uploads/2025/07/6.png 1024w, https://www.danuta-cybulska.com/wp-content/uploads/2025/07/6-300x120.png 300w, https://www.danuta-cybulska.com/wp-content/uploads/2025/07/6-768x308.png 768w" sizes="(max-width: 1024px) 100vw, 1024px" /><div class="wp-block-cover__inner-container is-layout-constrained wp-block-cover-is-layout-constrained"><h2 style="background-color:#abb7c26e" class="has-text-align-center has-link-color wp-elements-1 wp-block-post-title has-text-color has-white-color has-background has-x-large-font-size">Dlaczego &#8222;jesteś taka dzielna&#8221; to nie komplement</h2></div></div>



<p class="wp-block-paragraph">Kiedy mój syn z autyzmem ma załamanie w sklepie, bo zmienili ustawienie produktów, słyszę szepty: &#8222;O Boże, jaka cierpliwa matka&#8221;. Albo gdy do głosu dochodzi jego ADHD i nie może usiedzieć spokojnie w restauracji. To ktoś zawsze znajdzie się, by powiedzieć: &#8222;Nie wiem, jak ty to wytrzymujesz, ja bym już zwariował&#8221;. Te słowa, wypowiadane z najlepszymi intencjami, ranią bardziej niż otwarta krytyka.</p>



<h2 class="wp-block-heading">Czym jest &#8222;inspirująca niepełnosprawność&#8221;?</h2>



<p class="wp-block-paragraph">Termin &#8222;inspirująca niepełnosprawność&#8221; został wprowadzony przez australijską dziennikarkę Stellę Young. Opisuje sytuacje, w których osoby niepełnosprawne (lub ich opiekunowie) są przedstawiani jako &#8222;inspirujący&#8221; wyłącznie ze względu na radzenie sobie z niepełnosprawnością. To zjawisko redukuje złożone ludzkie doświadczenia do prostych, motywacyjnych historii dla osób neurotypowych.</p>



<p class="wp-block-paragraph">W przypadku niepełnosprawności niewidocznych &#8211; takich jak autyzm, ADHD, zaburzenia integracji sensorycznej czy zaburzenia słuchu centralnego &#8211; problem jest jeszcze bardziej złożony. Społeczeństwo często nie rozumie, że te dzieci mają prawdziwą niepełnosprawność, bo &#8222;wyglądają normalnie&#8221;.</p>



<h2 class="wp-block-heading">Niewidoczna niepełnosprawność to nadal niepełnosprawność</h2>



<p class="wp-block-paragraph">Mój syn z autyzmem ma piękne, błyszczące oczy i zaraźliwy uśmiech, jest mega pozytywnym dzieciakiem. Nic w jego wyglądzie nie wskazuje na to, że jego mózg przetwarza informacje inaczej niż u większości ludzi. Na przykład gdy ma przeciążenie sensoryczne i zaczyna krzyczeć w galerii handlowej. Ludzie patrzą na mnie z osądem: &#8222;Jak ona może pozwolić na takie zachowanie?&#8221;.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Dzieci z ADHD mogą wydawać się &#8222;niegrzeczne&#8221; lub &#8222;źle wychowane&#8221;, gdy w rzeczywistości ich mózg po prostu działa inaczej &#8211; potrzebują ruchu, mają trudności z koncentracją i impulsywną kontrolą. To nie jest wybór ani wynik złego wychowania.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Dziecko z zaburzeniami integracji sensorycznej może reagować na dotyk, dźwięki czy światło w sposób, który dla innych wydaje się &#8222;przesadny&#8221; lub &#8222;kapryśny&#8221;. Tymczasem jego układ nerwowy naprawdę odbiera te bodźce jako bolesne lub przytłaczające.</p>



<h2 class="wp-block-heading">Specyficzna budowa mózgu, nie brak wychowania</h2>



<p class="wp-block-paragraph">Najważniejsze, co chciałabym, żeby ludzie zrozumieli: zachowania, które postrzegają jako &#8222;niegrzeczne&#8221;, często wynikają ze specyficznej budowy mózgu naszych dzieci, a nie z braku wychowania.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Gdy dziecko z autyzmem:</p>



<ul class="wp-block-list">
<li>Macha rękami &#8211; to może być sposób na regulację emocji (stimming)</li>



<li>Nie patrzy w oczy &#8211; to może być przytłaczające, nie oznacza braku szacunku</li>



<li>Powtarza te same frazy &#8211; to może być sposób na radzenie sobie ze stresem</li>



<li>Ma &#8222;wybuch&#8221; w sklepie &#8211; to może być efekt przeciążenia sensorycznego</li>
</ul>



<p class="wp-block-paragraph">Ludzie widzą dziecko, które krzyczy i uderza się po głowie, i myślą 'rozpuszczone dziecko&#8217;. Nie widzą, że mój syn cierpi, bo światło neonowe jest dla niego jak tysiące igieł wbijających się w oczy.</p>



<h2 class="wp-block-heading">Prawdziwe reakcje rodziców</h2>



<p class="wp-block-paragraph">Gdy słyszę &#8222;jesteś taka silna&#8221;, moja pierwsza myśl to: &#8222;A czy miałam wybór?&#8221;. Nie wybrałam tego, że moje dziecko ma autyzm, ale wybrałam je kochać bezwarunkowo i walczyć o zrozumienie jego potrzeb.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Rodzice dzieci z niewidocznymi niepełnosprawnościami często czują się zmęczeni ciągłym tłumaczeniem i usprawiedliwianiem zachowań swoich dzieci. Chcielibyśmy, żeby nasze dzieci były postrzegane jako pełnowartościowe osoby z unikalnym sposobem postrzegania świata, nie jako problemy do rozwiązania.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Gdy ktoś mówi mi, że jestem 'taka cierpliwa&#8217;, czuję się, jakby moje dziecko było ciężarem. Moi synowie to nie test mojej cierpliwości &#8211; to moje dzieci, które mają niesamowitą wyobraźnię i potrafią dostrzec szczegóły, których inni nie widzą.</p>



<h2 class="wp-block-heading">Dlaczego takie komentarze bolą</h2>



<p class="wp-block-paragraph">Komentarze typu &#8222;nie wiem, jak ty to robisz&#8221; czy &#8222;ja bym nie dał rady&#8221; niosą ukryte przesłanie, że życie z dzieckiem z niewidoczną niepełnosprawnością to tragedia. Sugerują, że nasze dzieci są problemem do rozwiązania, a nie ludźmi z unikalną neurobiologią.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Szczególnie bolesne są komentarze dotyczące zachowania: &#8222;Może powinnaś być bardziej konsekwentna&#8221; lub &#8222;W moich czasach dzieci nie zachowywały się tak&#8221;. Te słowa pokazują całkowity brak zrozumienia dla neurobiologicznych różnic naszych dzieci.</p>



<h2 class="wp-block-heading">Jak reagować konstruktywnie</h2>



<p class="wp-block-paragraph">Kiedy słyszysz takie komentarze, pamiętaj, że często płyną z niewiedzy, nie ze złości. Oto kilka sposobów na konstruktywną reakcję:</p>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>Edukuj delikatnie:</strong> &#8222;Dziękuję za dobre słowa. Wiesz, mój syn ma autyzm &#8211; jego mózg przetwarza informacje inaczej. To zachowanie to jego sposób na radzenie sobie ze stresem&#8221;.</p>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>Normalizuj różnice:</strong> &#8222;Mój syn ma ADHD, więc jego mózg potrzebuje więcej ruchu i stymulacji. To nie jest niegrzeczność, to jego neurobiologia&#8221;.</p>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>Przesuwaj fokus:</strong> &#8222;Mój syn ma niesamowitą pamięć do faktów o dinozaurach/kosmosie/itd. &#8211; właśnie nauczył się nazwisk wszystkich gatunków z triasu/nazw najbliższych gwiazd. Chcesz posłuchać?&#8221;.</p>



<h2 class="wp-block-heading">Alternatywne sposoby wyrażania wsparcia</h2>



<p class="wp-block-paragraph">Zamiast koncentrować się na tym, jacy jesteśmy &#8222;dzielni&#8221;, spróbuj:</p>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>Traktuj nas normalnie:</strong> Zapytaj o plany na weekend, pogadaj o pracy czy hobby. Jesteśmy ludźmi, którzy mają życie poza terapiami i wizytami u specjalistów.</p>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>Zwróć uwagę na mocne strony dziecka:</strong> &#8222;Twój syn ma niesamowitą wiedzę o kosmosie&#8221; lub &#8222;Widzę, że twój syn ma talent artystyczny &#8211; te rysunki są wspaniałe!&#8221;.</p>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>Oferuj konkretną pomoc:</strong> Zamiast &#8222;daj znać, jeśli mogę pomóc&#8221;, powiedz: &#8222;Mogę zabrać starsze dziecko na plac zabaw z moim synem, żebyś mogła w spokoju pójść z młodszym na terapię&#8221;.</p>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>Bądź cierpliwy i wyrozumiały:</strong> Jeśli dziecko potrzebuje przerwy, dodatkowego czasu lub ma trudny dzień, nie oceniaj &#8211; po prostu bądź.</p>



<h2 class="wp-block-heading">Praktyczne przykłady z życia codziennego</h2>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>Zamiast:</strong> &#8222;Twoje dziecko jest bardzo głośne, może powinno nauczyć się dobrych manier&#8221;</p>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>Powiedz:</strong> &#8222;Widzę, że twój syn ma trudny dzień. Czy mogę w czymś pomóc?&#8221;</p>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>Zamiast:</strong> &#8222;Nie wiem, jak ty to wytrzymujesz, ja bym zwariował&#8221;</p>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>Powiedz:</strong> &#8222;Jak minął wam weekend? Udało się zrobić coś fajnego?&#8221;</p>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>Zamiast:</strong> &#8222;Może powinnaś być bardziej konsekwentna w wychowaniu&#8221;</p>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>Powiedz:</strong> &#8222;Twój syn ma piękny uśmiech &#8211; zawsze się uśmiecha, gdy go widzę&#8221;</p>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>Zamiast:</strong> &#8222;W moich czasach dzieci nie zachowywały się tak&#8221;</p>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>Powiedz:</strong> &#8222;Słyszałem o świetnym programie dla dzieci w centrum kultury, może was zainteresuje?&#8221;</p>



<h2 class="wp-block-heading">Edukacja to klucz</h2>



<p class="wp-block-paragraph">Zmiana sposobu myślenia o niewidocznych niepełnosprawnościach to proces, który wymaga czasu i edukacji. Ważne jest, żeby ludzie rozumieli, że:</p>



<ul class="wp-block-list">
<li>Autyzm, ADHD i inne niewidoczne niepełnosprawności to różnice w budowie i funkcjonowaniu mózgu</li>



<li>Zachowania, które wydają się &#8222;niegrzeczne&#8221;, często mają neurobiologiczne podstawy</li>



<li>Nasze dzieci nie są &#8222;źle wychowane&#8221; &#8211; mają po prostu inny sposób postrzegania i przetwarzania świata</li>



<li>Rodzice tych dzieci robią wszystko, co w ich mocy, często pracując z zespołami specjalistów</li>
</ul>



<h2 class="wp-block-heading">Świat przyjazny różnorodności neurologicznej</h2>



<p class="wp-block-paragraph">Nasze dzieci mają niesamowite talenty i mocne strony. Dziecko z autyzmem może mieć fotograficzną pamięć, dziecko z ADHD może być niesamowicie kreatywne, a dziecko z zaburzeniami sensorycznymi może dostrzegać piękno w rzeczach, których inni nie zauważają.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Potrzebujemy społeczeństwa, które nie tylko toleruje, ale celebruje różnorodność neurologiczną. Które rozumie, że inność nie oznacza gorszość.</p>



<h2 class="wp-block-heading">Podsumowanie</h2>



<p class="wp-block-paragraph">Następnym razem, gdy spotkasz rodzinę z dzieckiem, które zachowuje się &#8222;inaczej&#8221;, pamiętaj: nie potrzebujemy podziwu za to, że kochamy nasze dzieci. Potrzebujemy zrozumienia, akceptacji i wsparcia.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Zamiast mówić nam, jacy jesteśmy dzielni, pokaż nam, że nasze dzieci są mile widziane w twojej społeczności &#8211; z ich wszystkimi nietypowymi odruchami i unikalnym sposobem bycia. To będzie prawdziwy komplement &#8211; i prawdziwa zmiana.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Pamiętaj: każde dziecko, niezależnie od tego, jak jego mózg funkcjonuje, zasługuje na to, żeby być widziane, słyszane i kochane. A my, rodzice, zasługujemy na to, żeby być traktowani jak ludzie, nie jak bohaterowie czy święci.</p>



<hr class="wp-block-separator has-alpha-channel-opacity"/>



<p class="wp-block-paragraph"><em>Jeśli ten post ci się podobał, podziel się nim z innymi. Razem możemy budować bardziej empatyczne społeczeństwo, w którym różnorodność neurologiczna jest celebrowana, nie stygmatyzowana.</em></p>



<div class="wp-block-group alignfull has-text-color has-background" style="color:#000000;background-color:#ffffff"><div class="wp-block-group__inner-container is-layout-flow wp-block-group-is-layout-flow">
<div style="height:64px" aria-hidden="true" class="wp-block-spacer"></div>



<h2 class="wp-block-heading has-text-align-center has-medium-font-size"><strong>Zapisz się na mój newsletter</strong></h2>



<h2 class="wp-block-heading has-text-align-center" id="schedule-a-visit" style="font-size:48px;line-height:1.15">Pobierz darmowy<strong> </strong><br><strong>&#8222;Przewodnik programowania dla mam</strong>&#8222;</h2>



<div class="wp-block-buttons is-horizontal is-content-justification-center is-layout-flex wp-container-core-buttons-is-layout-999701ed wp-block-buttons-is-layout-flex">
<div class="wp-block-button has-custom-width wp-block-button__width-50 is-style-fill"><a class="wp-block-button__link has-text-color has-background wp-element-button" href="https://www.danuta-cybulska.com/newsletter/" style="border-radius:8px;color:#003333;background-color:#f7fa5c;font-style:normal;font-weight:500;letter-spacing:1.5px;text-decoration:none;text-transform:uppercase">pobieram !</a></div>
</div>



<div style="height:64px" aria-hidden="true" class="wp-block-spacer"></div>
</div></div>
<p>Artykuł <a href="https://www.danuta-cybulska.com/dlaczego-jestes-taka-dzielna-to-nie-komplement/">Dlaczego &#8222;jesteś taka dzielna&#8221; to nie komplement</a> pochodzi z serwisu <a href="https://www.danuta-cybulska.com">To co najważniejsze</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.danuta-cybulska.com/dlaczego-jestes-taka-dzielna-to-nie-komplement/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Jak prowadzić call z klientem, gdy &#8230; nie ma idealnych warunków?</title>
		<link>https://www.danuta-cybulska.com/jak-prowadzic-call-z-klientem-gdy-nie-ma-idealnych-warunkow/</link>
					<comments>https://www.danuta-cybulska.com/jak-prowadzic-call-z-klientem-gdy-nie-ma-idealnych-warunkow/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Danuta]]></dc:creator>
		<pubDate>Wed, 09 Jul 2025 16:00:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[freelancing]]></category>
		<category><![CDATA[Mama pracuje]]></category>
		<category><![CDATA[blog]]></category>
		<category><![CDATA[codzienność]]></category>
		<category><![CDATA[dziecko]]></category>
		<category><![CDATA[życie]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.danuta-cybulska.com/?p=5527</guid>

					<description><![CDATA[<p>Freelancing nie jest prosty, zwłaszcza gdy ma się dzieci i są wakacje!!Wczoraj miałam calla z nowym klientem. Omawialiśmy projekt, bardzo rozwojowy, może z tego wyjść coś większego i na dłuższą współpracę. W połowie rozmowy mój 8-latek postanowił, że MUSI mieć akurat mamę dla siebie. I że świat się kończy, bo nie może się do mnie...</p>
<p>Artykuł <a href="https://www.danuta-cybulska.com/jak-prowadzic-call-z-klientem-gdy-nie-ma-idealnych-warunkow/">Jak prowadzić call z klientem, gdy &#8230; nie ma idealnych warunków?</a> pochodzi z serwisu <a href="https://www.danuta-cybulska.com">To co najważniejsze</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<div class="wp-block-cover is-light"><span aria-hidden="true" class="wp-block-cover__background has-background-dim" style="background-color:#baaba1"></span><img decoding="async" width="850" height="478" src="https://www.danuta-cybulska.com/wp-content/uploads/2025/06/Rectangle-150952-3.jpg" class="wp-block-cover__image-background wp-post-image" alt="Call z klientem , Danuta ● To Co Najważniejsze" data-object-fit="cover" data-object-position="27% 54%" style="object-position:27% 54%;" srcset="https://www.danuta-cybulska.com/wp-content/uploads/2025/06/Rectangle-150952-3.jpg 850w, https://www.danuta-cybulska.com/wp-content/uploads/2025/06/Rectangle-150952-3-300x169.jpg 300w, https://www.danuta-cybulska.com/wp-content/uploads/2025/06/Rectangle-150952-3-768x432.jpg 768w" sizes="(max-width: 850px) 100vw, 850px" /><div class="wp-block-cover__inner-container is-layout-constrained wp-block-cover-is-layout-constrained"><h2 style="background-color:#abb7c26e" class="has-text-align-center has-link-color wp-elements-2 wp-block-post-title has-text-color has-white-color has-background has-x-large-font-size">Jak prowadzić call z klientem, gdy &#8230; nie ma idealnych warunków?</h2></div></div>



<p class="wp-block-paragraph">Freelancing nie jest prosty, zwłaszcza gdy ma się dzieci i są wakacje!!<br>Wczoraj miałam calla z nowym klientem. Omawialiśmy projekt, bardzo rozwojowy, może z tego wyjść coś większego i na dłuższą współpracę. W połowie rozmowy mój 8-latek postanowił, że MUSI mieć akurat mamę dla siebie. I że świat się kończy, bo nie może się do mnie przytulić.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Krzyk. Płacz. Rzucanie się na podłogę.</p>



<p class="wp-block-paragraph">A ja? Siedzę na callu, uśmiecham się do kamery i mówię: &#8222;Przepraszam na chwilę, muszę rozwiązać małą sytuację domową.&#8221;</p>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>Jak to się zaczęło:</strong></p>



<h2 class="wp-block-heading">Pierwsze call z klientem</h2>



<p class="wp-block-paragraph">Pierwsze lata freelancingu to była katastrofa. Pamiętam call z klientką, która chciała zlecić mi projekt na stronę www. Mój syn właśnie zaczął płakać, bo brat wziął mu samochodzik. Zamiast spokojnie to rozwiązać, zaczęłam się denerwować, przepraszać przez 5 minut, tłumaczyć się że &#8222;normalnie tak nie jest&#8221;. Klientka się rozłączyła. Projektu nie dostałam.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Wtedy zrozumiałam: albo nauczę się radzić z tymi sytuacjami, albo przestanę pracować z domu.</p>



<h2 class="wp-block-heading">Strategia na call z klientem</h2>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>Mój system przygotowania:</strong></p>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>&#8222;Plan ratunkowy&#8221; w zasięgu ręki:</strong></p>



<ul class="wp-block-list">
<li>Netflix z bajkami odpalony w czasie planowanej rozmowy (w drugim pokoju)</li>



<li>Pudełko &#8222;magicznych&#8221; zabawek, które synowie widzą tylko podczas moich callów</li>



<li>Kolorowanki i kredki w drugim pudełku</li>



<li>Słuchawki z mikrofonem &#8211; mogę się oddalić od komputera i dalej uczestniczyć w rozmowie</li>
</ul>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>Przygotowanie przestrzeni:</strong> Przed każdym ważnym callem robię &#8222;kontrolę bezpieczeństwa&#8221;:</p>



<ul class="wp-block-list">
<li>Sprawdzam czy dzieci mają coś do jedzenia</li>



<li>Upewniam się, że najważniejsze zabawki są w zasięgu</li>



<li>Zamykam drzwi do pokoju (nie na klucz, ale żeby był sygnał że &#8222;mama pracuje&#8221;)</li>



<li>Mówię dzieciom: &#8222;Za godzinę skończę, jeśli będzie bardzo pilne, możecie wejść&#8221;</li>
</ul>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>Komunikacja z klientem &#8211; co się sprawdziło:</strong></p>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>Szczerość od początku:</strong> W emailu przed callem piszę: &#8222;Pracuję z domu, mam małe dzieci. Jeśli podczas rozmowy będzie słychać odgłosy z domu, to normalna sytuacja. To nie wpływa na jakość mojej pracy &#8211; przeciwnie, dzięki pracy z domu jestem bardziej elastyczna i zaangażowana.&#8221;</p>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>Profesjonalizm mimo chaosu:</strong> Zamiast udawać, że nic się nie dzieje, od razu jestem konkretna: &#8222;Przepraszam, muszę na moment wyciszyć mikrofon żeby rozwiązać sytuację. Dajcie mi 30 sekund.&#8221;</p>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>Nie tłumaczę się nadmiernie:</strong> Klient nie potrzebuje znać szczegółów. Zamiast: &#8222;Przepraszam, syn się przewrócił, a drugi syn nie może znaleźć klocków i wszyscy płaczą&#8230;&#8221; mówię: &#8222;Mała sytuacja domowa, zaraz wracam.&#8221;</p>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>Strategia &#8222;mute i solve&#8221;:</strong></p>



<ul class="wp-block-list">
<li>Wyciszam mikrofon (nie wyłączam kamery &#8211; to pokazuje, że nie uciekam)</li>



<li>Szybko rozwiązuję sytuację (czasem to znaczy dać dziecku to, czego chce, czasem przytulić, czasem przekierować uwagę)</li>



<li>Wracam do rozmowy: &#8222;Dziękuję za cierpliwość, gdzie skończyliśmy?&#8221;</li>
</ul>



<h2 class="wp-block-heading">Tego nie rób podczas call  z klientem</h2>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>Co się NIE sprawdziło:</strong></p>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>Ignorowanie dziecka:</strong> Próbowałam. Dziecko jest jeszcze głośniejsze, bo wie, że nie ma mojej uwagi.</p>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>Przepraszanie w nieskończoność:</strong> &#8222;Przepraszam, normalnie tak nie jest, to wyjątkowa sytuacja&#8230;&#8221; &#8211; brzmi nieprofesjonalnie i niepewnie.</p>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>Przenoszenie calla:</strong> &#8222;Może przełożymy na jutro?&#8221; &#8211; tracę momentum, klient może zmienić zdanie.</p>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>Udawanie, że wszystko gra:</strong> Klient słyszy chaos, a ja udaję, że go nie ma. To wygląda dziwnie.</p>



<h2 class="wp-block-heading">Call z klientem &#8211; jak to wygląda?</h2>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>Prawda o klientach:</strong></p>



<p class="wp-block-paragraph">80% klientów ma pełne zrozumienie. Wielu z nich też ma dzieci. Niektórzy mówią: &#8222;Nie ma sprawy, u mnie też właśnie pies szczeka&#8221; lub &#8222;Moja córka też tak robiła w tym wieku.&#8221;</p>



<p class="wp-block-paragraph">15% jest neutralnych &#8211; nie przeszkadza im, ale nie komentują.</p>



<p class="wp-block-paragraph">5% ma problem. I wiesz co? To prawdopodobnie nie są dla mnie odpowiedni klienci. Jeśli ktoś ma problem z tym, że jestem matką pracującą z domu, to jak będzie wyglądać nasza długofalowa współpraca?</p>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>Nieoczekiwane korzyści:</strong></p>



<p class="wp-block-paragraph">Ten call, który opisałam na początku? Wygrałam. Klient powiedział na końcu: &#8222;Imponuje mi, jak spokojnie sobie z tym poradziłaś. To pokazuje, że radzisz sobie pod presją i umiesz zarządzać wieloma rzeczami jednocześnie. Tego właśnie potrzebuję w tym projekcie.&#8221;</p>



<p class="wp-block-paragraph">Moja &#8222;słabość&#8221; stała się argumentem sprzedażowym.</p>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>Praktyczne wskazówki:</strong></p>



<ol class="wp-block-list">
<li><strong>Przygotuj się fizycznie</strong> &#8211; pudełka ratunkowe, słuchawki</li>



<li><strong>Przygotuj się mentalnie</strong> &#8211; to jest normalne, nie ma się czego wstydzić</li>



<li><strong>Komunikuj jasno</strong> &#8211; klient woli wiedzieć co się dzieje</li>



<li><strong>Działaj szybko</strong> &#8211; im szybciej rozwiążesz sytuację, tym szybciej wrócisz do rozmowy</li>



<li><strong>Nie przepraszaj za bycie matką</strong> &#8211; to część twojej tożsamości, nie błąd</li>
</ol>



<p class="wp-block-paragraph">Freelancing z dziećmi to nie jest łatwe. Ale jest możliwe. I czasem nasze największe słabości stają się naszymi największymi siłami.</p>



<div class="wp-block-group alignfull has-text-color has-background" style="color:#000000;background-color:#ffffff"><div class="wp-block-group__inner-container is-layout-flow wp-block-group-is-layout-flow">
<div style="height:64px" aria-hidden="true" class="wp-block-spacer"></div>



<h2 class="wp-block-heading has-text-align-center has-medium-font-size"><strong>Zapisz się na mój newsletter</strong></h2>



<h2 class="wp-block-heading has-text-align-center" id="schedule-a-visit" style="font-size:48px;line-height:1.15">Pobierz darmowy<strong> </strong><br><strong>&#8222;Przewodnik programowania dla mam</strong>&#8222;</h2>



<div class="wp-block-buttons is-horizontal is-content-justification-center is-layout-flex wp-container-core-buttons-is-layout-999701ed wp-block-buttons-is-layout-flex">
<div class="wp-block-button has-custom-width wp-block-button__width-50 is-style-fill"><a class="wp-block-button__link has-text-color has-background wp-element-button" href="https://www.danuta-cybulska.com/newsletter/" style="border-radius:8px;color:#003333;background-color:#f7fa5c;font-style:normal;font-weight:500;letter-spacing:1.5px;text-decoration:none;text-transform:uppercase">pobieram !</a></div>
</div>



<div style="height:64px" aria-hidden="true" class="wp-block-spacer"></div>
</div></div>



<p class="has-small-font-size wp-block-paragraph"></p>



<p class="wp-block-paragraph"></p>
<p>Artykuł <a href="https://www.danuta-cybulska.com/jak-prowadzic-call-z-klientem-gdy-nie-ma-idealnych-warunkow/">Jak prowadzić call z klientem, gdy &#8230; nie ma idealnych warunków?</a> pochodzi z serwisu <a href="https://www.danuta-cybulska.com">To co najważniejsze</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.danuta-cybulska.com/jak-prowadzic-call-z-klientem-gdy-nie-ma-idealnych-warunkow/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Nowy rozdział</title>
		<link>https://www.danuta-cybulska.com/nowy-rozdzial/</link>
					<comments>https://www.danuta-cybulska.com/nowy-rozdzial/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Danuta]]></dc:creator>
		<pubDate>Wed, 02 Jul 2025 16:00:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Blogowanie]]></category>
		<category><![CDATA[Notatki z życia codziennego]]></category>
		<category><![CDATA[blog]]></category>
		<category><![CDATA[codzienność]]></category>
		<category><![CDATA[dziecko]]></category>
		<category><![CDATA[życie]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.danuta-cybulska.com/?p=5156</guid>

					<description><![CDATA[<p>To był moment. Odprowadziłam właśnie młodszego do szkoły i nieśpiesznie wracałam błądząc myślami. Zastanawiałam się co się stało, że jestem w tym miejscu życia. Jak to się stało? Gdzie był ten punkt graniczny od którego poszło wszystko w &#8230; inną stronę?Aż wreszcie&#8230; PING! Jasna myśl: &#8222;Chcę wrócić!&#8221;. Piszę nowy rozdział. Ważniejsze stało się dla mnie...</p>
<p>Artykuł <a href="https://www.danuta-cybulska.com/nowy-rozdzial/">Nowy rozdział</a> pochodzi z serwisu <a href="https://www.danuta-cybulska.com">To co najważniejsze</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<div class="wp-block-cover is-light"><span aria-hidden="true" class="wp-block-cover__background has-background-dim" style="background-color:#81b8eb"></span><img decoding="async" width="620" height="410" src="https://www.danuta-cybulska.com/wp-content/uploads/2025/06/Okladka-na-bloga-T_C_N.png" class="wp-block-cover__image-background wp-post-image" alt="Nowy rozdział" data-object-fit="cover" srcset="https://www.danuta-cybulska.com/wp-content/uploads/2025/06/Okladka-na-bloga-T_C_N.png 620w, https://www.danuta-cybulska.com/wp-content/uploads/2025/06/Okladka-na-bloga-T_C_N-300x198.png 300w, https://www.danuta-cybulska.com/wp-content/uploads/2025/06/Okladka-na-bloga-T_C_N-340x226.png 340w, https://www.danuta-cybulska.com/wp-content/uploads/2025/06/Okladka-na-bloga-T_C_N-370x246.png 370w" sizes="(max-width: 620px) 100vw, 620px" /><div class="wp-block-cover__inner-container is-layout-constrained wp-block-cover-is-layout-constrained"><h2 style="background-color:#abb7c26e" class="has-text-align-center has-link-color wp-elements-4 wp-block-post-title has-text-color has-white-color has-background has-x-large-font-size">Nowy rozdział</h2></div></div>



<p class="wp-block-paragraph">To był moment. Odprowadziłam właśnie młodszego do szkoły i nieśpiesznie wracałam błądząc myślami. Zastanawiałam się co się stało, że jestem w tym miejscu życia. Jak to się stało? Gdzie był ten punkt graniczny od którego poszło wszystko w &#8230; inną stronę?<br>Aż wreszcie&#8230; PING! Jasna myśl: &#8222;Chcę wrócić!&#8221;. Piszę nowy rozdział. Ważniejsze stało się dla mnie to, aby przekazać innym swoje doświadczenia, tak, aby nie błądzili jak ja w przeszłości. Mam tak wiele do przekazania&#8230;</p>



<p class="wp-block-paragraph">Siedzę więc przed pustą kartką (ekranem <img src="https://s.w.org/images/core/emoji/17.0.2/72x72/1f605.png" alt="😅" class="wp-smiley" style="height: 1em; max-height: 1em;" /> ) i zastanawiam się, jak zacząć. Od czego zacząć? <br>Może od momentu, kiedy przestałam pisać? A może od tego co się dzieje teraz i opisać w kolejnych postach co się działo wcześniej? <br>Dziś w końcu to robię – wracam do pisania. I chcę Wam opowiedzieć dlaczego. Nowy rozdział w mojej obecności online.</p>



<h2 class="wp-block-heading">Dlaczego przestałam</h2>



<p class="wp-block-paragraph">Życie. To chyba najkrótsze wytłumaczenie. Gdy zaczynałam tego bloga, byłam w zupełnie innym miejscu. Byłam mamą rocznego brzdąca, w między czasie robiłam wiele różnych rzeczy, ale koncentrowałam się jednak też na pisaniu do Was. Nie miałam etatowej pracy, jedynie (lub aż byłam na 200% mamą).</p>



<p class="wp-block-paragraph">Potem pojawił się kolejny brzdąc, w między czasie praca w banku, później zdalna praca jako wirtualna asystentka&#8230;i przyszły problemy natury zdrowotnej dotyczące dzieci. Niepełnosprawność moich maluchów oznaczała nie tylko niekończące się wizyty u specjalistów, terapie, walki z urzędami, ale też przewartościowanie wszystkiego. Nagle dzień miał za mało godzin, a ja za mało rąk. Pisanie? To było luksus, na który nie było czasu. Musiałam cokolwiek zarobić w tak trudnym układzie czasowym. </p>



<p class="wp-block-paragraph">Po pewnym czasie zaczęłam rozwijać karierę freelancera WordPress. Założyłam własną działalność gospodarczą. To była konieczność – potrzebowałam elastycznej pracy, która pozwoli mi być mamą w pełnym wymiarze. Każda wolna chwila szła na klientów, na naukę, na rozwijanie umiejętności. Blog? Znów musiał poczekać. Po drodze znów musiałam odstawić wszystko i skupić się na dzieciach.</p>



<h2 class="wp-block-heading">Co się zmieniło</h2>



<p class="wp-block-paragraph">Ale coś się zmieniło. Może to fakt, że przyzwyczaiłam się do pewnego trybu życia i ustawiania właściwy priorytetów. Dzieci podrosły. Starszy coraz bardziej jest ogarnięty. Może to, że nauczyłam się lepiej organizować czas. A może po prostu dotarło do mnie, że pisanie to nie luksus – to potrzeba. Moja wewnętrzna potrzeba.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Ostatnio podczas spaceru zdałam sobie sprawę, że mam coś do powiedzenia. Że moje doświadczenia – jako mamy dzieci niepełnosprawnych, jako freelancerki w świecie technologii, jako kobiety próbującej znaleźć równowagę między wszystkimi rolami – mogą być wartościowe dla innych.</p>



<h2 class="wp-block-heading">Piszę nowy rozdział</h2>



<p class="wp-block-paragraph">Ten blog nie będzie idealnie wypolerowany. Nie obiecuję codziennych postów ani profesjonalnych zdjęć do każdego wpisu. Będzie prawdziwy.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Chcę pisać o:</p>



<ul class="wp-block-list">
<li><strong>Macierzyństwie bez lukru</strong> – o tym, jak to naprawdę jest wychowywać dzieci z niepełnosprawnością</li>



<li><strong>Książkach, które radują</strong> – o lekturach, które pomagają mi przetrwać trudne dni</li>



<li><strong>Freelancingu po polsku</strong> – o pracy zdalnej, WordPress, organizacji czasu</li>



<li><strong>Małych zwycięstwach</strong> – bo czasem udane śniadanie to największy sukces dnia</li>



<li><strong>Programowaniu</strong> &#8211; moja pasja, która tylko się rozwija i rozwija&#8230; końca nie widać&#8230;<img src="https://s.w.org/images/core/emoji/17.0.2/72x72/1f601.png" alt="😁" class="wp-smiley" style="height: 1em; max-height: 1em;" /></li>
</ul>



<h2 class="wp-block-heading">Pytanie do Was</h2>



<p class="wp-block-paragraph">Czy macie takie projekty, które odłożyliście &#8222;na później&#8221;? Rzeczy, do których chcielibyście wrócić, ale ciągle znajdujecie wymówki?</p>



<p class="wp-block-paragraph">Może to jest znak, żeby spróbować. Razem ze mną.</p>



<hr class="wp-block-separator has-alpha-channel-opacity"/>



<p class="has-black-color has-text-color has-link-color wp-elements-5 wp-block-paragraph"><em>PS: Jeśli byliście tu wcześniej – witajcie ponownie. Jeśli trafialiście tu po raz pierwszy – cieszę się, że jesteście. Zobaczymy, dokąd nas to zaprowadzi.</em></p>



<p class="wp-block-paragraph"></p>
<p>Artykuł <a href="https://www.danuta-cybulska.com/nowy-rozdzial/">Nowy rozdział</a> pochodzi z serwisu <a href="https://www.danuta-cybulska.com">To co najważniejsze</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.danuta-cybulska.com/nowy-rozdzial/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Radzenie sobie ze stratą i strachem</title>
		<link>https://www.danuta-cybulska.com/radzenie-sobie-ze-strata-i-strachem/</link>
					<comments>https://www.danuta-cybulska.com/radzenie-sobie-ze-strata-i-strachem/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Danuta]]></dc:creator>
		<pubDate>Wed, 07 Sep 2022 09:25:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Notatki z życia codziennego]]></category>
		<category><![CDATA[dziecko]]></category>
		<category><![CDATA[planowanie]]></category>
		<category><![CDATA[przyszłość]]></category>
		<category><![CDATA[rodzina]]></category>
		<category><![CDATA[strach]]></category>
		<category><![CDATA[strata]]></category>
		<category><![CDATA[utrata]]></category>
		<category><![CDATA[życie]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.danuta-cybulska.com/?p=5024</guid>

					<description><![CDATA[<p>Mamy nowy rok szkolny. Początki nie zawsze są łatwe. Wszystkie zmiany łączą się z całą gamą emocji, z którymi nie zawsze możemy sobie poradzić. Raz zmiany przechodzą gładko, a czasem zaplątamy się i pod presją czasu czujemy strach, zwątpienie. Jak sobie z tym poradzić? Mam na to jeden sprawdzony sposób. Strach przed zmianą Wiele zależy...</p>
<p>Artykuł <a href="https://www.danuta-cybulska.com/radzenie-sobie-ze-strata-i-strachem/">Radzenie sobie ze stratą i strachem</a> pochodzi z serwisu <a href="https://www.danuta-cybulska.com">To co najważniejsze</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<p class="wp-block-paragraph">Mamy nowy rok szkolny. Początki nie zawsze są łatwe. Wszystkie zmiany łączą się z całą gamą emocji, z którymi nie zawsze możemy sobie poradzić.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Raz zmiany przechodzą gładko, a czasem zaplątamy się i pod presją czasu czujemy strach, zwątpienie. Jak sobie z tym poradzić? Mam na to jeden sprawdzony sposób.</p>



<h3 class="wp-block-heading">Strach przed zmianą</h3>



<p class="wp-block-paragraph">Wiele zależy od tego jak pojmujesz zmianę. Jakie są Twoje przekonania dotyczące zmian. Jeśli widzisz w niej tylko zagrożenie do obecnego status quo, każda zmiana będzie u Ciebie wiązać się z wielkim lękiem ogólnym, frustracją, gniewem. Jak oswoić zmianę? Jak zmienić do niej podejście? Mam prosty przepis na to:</p>



<ol class="wp-block-list">
<li>Wiedza</li>



<li>Plan działania</li>
</ol>



<p class="wp-block-paragraph">Z pewnością nie jesteś zdziwiona, prawda? <img src="https://s.w.org/images/core/emoji/17.0.2/72x72/1f61b.png" alt="😛" class="wp-smiley" style="height: 1em; max-height: 1em;" />. Czeka Cię jakaś zmiana &#8211; poznaj ją bardzo dokładnie. Co mam na myśli? Zmieniasz pracę. Pierwszy dzień w nowej pracy to zawsze stres. Wyrzuć emocje i poznaj wszystkie fakty. Co będziesz robić, z kim pracować, na jakich narzędziach itd. Otwórz się na nowe → spróbuj mieć otwarty umysł i pozytywne nastawienie.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Plan? Rozpisz wszystko i przygotuj się do pierwszego dnia. Przygotuj swój outfit, aby rano się nie stresować tym, zaplanuj obiad tak, abyś miała umysł skierowany tylko na tym nowym wydarzeniu. Pełne skupienie. Zobaczysz, że te dwie rzeczy pozwolą Ci odegnać strach, oswoić go.</p>



<h3 class="wp-block-heading">Strach przed stratą</h3>



<p class="wp-block-paragraph">Taki strach nie jest ani trochę tylko Twoim wymysłem. Boimy się stracić wiele rzeczy i osób. Jest to jak najbardziej realne.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Największym strachem rodzica jest strach o własne dzieci. Ale to uczucie nie może blokować ani Ciebie, ani tym bardziej dzieci. Projekcja twoich emocji na dzieci im szkodzi. Pamiętaj, że one chłoną z obserwowania Ciebie, tak się uczą życia. Dlatego to właśnie Ty musisz rozpracować swoje lęki, aby nie przeszły one na dzieci.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Jeśli obawiasz się o bezpieczeństwo dzieci, sprawdź czy wszystko jest OK w szkole, przedszkolu. Nie domniemywaj → pytaj i sprawdzaj. Upominaj się o najważniejsze rzeczy.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Kiedy będziesz przekonana, że w danej placówce jest OK, strach trochę zelży. Dobrze czytasz → on nigdy nie zniknie<img src="https://s.w.org/images/core/emoji/17.0.2/72x72/1f61b.png" alt="😛" class="wp-smiley" style="height: 1em; max-height: 1em;" />.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Postaraj się mieć go pod kontrolą, zwłaszcza gdy dzieci Cię obserwują. Mały wspina się na najwyższą zjeżdżalnie, a Ty masz już wizję połamanych rąk i nóg? Wierzę Ci, byłam w tym miejscu. Na moje nieszczęście mam bardzo żywą wyobraźnię, która nie szczędzi mi makabrycznych szczegółów. Jak sobie z tym poradziłam? Zmieniam tą wizję na radość małego. Widzę jak się śmieje i cieszy, że sobie zjeżdża i bawi się sam. Jego samodzielność powinna być na pierwszym miejscu → nie chroń go zbyt mocno, musi upaść, aby się mógł czegokolwiek nauczyć.</p>



<h3 class="wp-block-heading">Bezpieczeństwo</h3>



<p class="wp-block-paragraph">Moim kolejnym strachem jest obawa przed stratą bezpieczeństwa finansowego. Z tym wiąże się utrata pracy, utrata zdolności do wykonywania pracy i jeszcze kilka innych. Co z tym robię? Jeśli czytasz moje newslettery i bloga, to wiesz że jednym z kluczowych czynników zaradczych jest u mnie ciągły rozwój. Uczę się jak najwięcej, aby posiąść umiejętności, dzięki którym będę mogła zapewnić mojej rodzinie byt. Chcę posiadać takie umiejętności i wiedzę, za którą będzie ktoś chciał zapłacić. Bez zwracania uwagi na płeć, miejsce zamieszkania czy posiadam rodzinę, czy też nie.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Jeśli chcesz czuć się bezpiecznie, nie obawiać straty (które są naszm nieodłącznym elementem w życiu)? Rób wszystko, aby nie była ona bardzo bolesna dla Ciebie. Przygotuj się do nich. Tak, kolejny plan.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Mam wrażenie, że posiadanie planu B,C, D…., Z do każdej możliwej straty, zawirowania w życiu jest obecnie nieodzowne. Przygotowanie to podstawa. A jeśli się “strata” nie zadzieje, to co?</p>



<p class="wp-block-paragraph">To super! O takie doświadczenie jesteś mądrzejsza i lepiej przygotowana.</p>



<p class="has-text-align-center has-very-light-gray-background-color has-background wp-block-paragraph" style="font-style:normal;font-weight:500"><strong>PROCEDURA AWARYJNA</strong><br>1. Wiedza na temat zdarzenia<br>2. Plan działania (wiele wariantów).</p>
<p>Artykuł <a href="https://www.danuta-cybulska.com/radzenie-sobie-ze-strata-i-strachem/">Radzenie sobie ze stratą i strachem</a> pochodzi z serwisu <a href="https://www.danuta-cybulska.com">To co najważniejsze</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.danuta-cybulska.com/radzenie-sobie-ze-strata-i-strachem/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Wakacyjny czas</title>
		<link>https://www.danuta-cybulska.com/wakacyjny-czas/</link>
					<comments>https://www.danuta-cybulska.com/wakacyjny-czas/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Danuta]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 25 Jul 2022 09:00:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Notatki z życia codziennego]]></category>
		<category><![CDATA[dziecko]]></category>
		<category><![CDATA[rodzina]]></category>
		<category><![CDATA[wakacje]]></category>
		<category><![CDATA[życie]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.danuta-cybulska.com/?p=4999</guid>

					<description><![CDATA[<p>Wakacje już w pełni, a ja dopiero teraz zabieram się za wpis mówiący o tym czasie… Szczerze, tak bardzo skupiłam się na reaktywowaniu blogów i newsletterów, że zapomniałam o tym co najważniejsze. Nasze codzienne życie, kontekst w jakim istniejemy. Temat tego wpisu miał być związany z ustalaniem celów &#8211; po pierwszym półroczu zawsze warto zrewidować...</p>
<p>Artykuł <a href="https://www.danuta-cybulska.com/wakacyjny-czas/">Wakacyjny czas</a> pochodzi z serwisu <a href="https://www.danuta-cybulska.com">To co najważniejsze</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<p class="wp-block-paragraph">Wakacje już w pełni, a ja dopiero teraz zabieram się za wpis mówiący o tym czasie… Szczerze, tak bardzo skupiłam się na reaktywowaniu blogów i newsletterów, że zapomniałam o tym co najważniejsze. Nasze codzienne życie, kontekst w jakim istniejemy.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Temat tego wpisu miał być związany z ustalaniem celów &#8211; po pierwszym półroczu zawsze warto zrewidować swoje cele → życiowe, zawodowe, rozwojowe… Ale siadając do pisania nic sensownego nie przychodziło mi do głowy. <br>Bo są wakacje! Wszyscy już jesteśmy troszkę wymęczeni u upałem i dzieciakami przebywającymi z nami 24h na dobę…</p>



<p class="wp-block-paragraph">Tak też powstał ten wpis &#8211; jak przetrwać okres wakacyjny, gdy się jest mamą, przedsiębiorczynią i … zmęczonym człowiekiem. <img src="https://s.w.org/images/core/emoji/17.0.2/72x72/26f1.png" alt="⛱" class="wp-smiley" style="height: 1em; max-height: 1em;" /></p>



<div class="wp-block-kadence-image kb-image_c8d206-ed"><figure class="aligncenter size-large"><a href="https://www.danuta-cybulska.com/wp-content/uploads/2022/07/pexels-taryn-elliott-5993748-scaled.jpg" class="kb-advanced-image-link"><img loading="lazy" decoding="async" width="1024" height="683" src="https://www.danuta-cybulska.com/wp-content/uploads/2022/07/pexels-taryn-elliott-5993748-1024x683.jpg" alt="wakacje" class="kb-img wp-image-5001" srcset="https://www.danuta-cybulska.com/wp-content/uploads/2022/07/pexels-taryn-elliott-5993748-1024x683.jpg 1024w, https://www.danuta-cybulska.com/wp-content/uploads/2022/07/pexels-taryn-elliott-5993748-300x200.jpg 300w, https://www.danuta-cybulska.com/wp-content/uploads/2022/07/pexels-taryn-elliott-5993748-768x512.jpg 768w, https://www.danuta-cybulska.com/wp-content/uploads/2022/07/pexels-taryn-elliott-5993748-1536x1024.jpg 1536w, https://www.danuta-cybulska.com/wp-content/uploads/2022/07/pexels-taryn-elliott-5993748-2048x1365.jpg 2048w, https://www.danuta-cybulska.com/wp-content/uploads/2022/07/pexels-taryn-elliott-5993748-272x182.jpg 272w" sizes="(max-width: 1024px) 100vw, 1024px" /></a></figure></div>



<h2 class="wp-block-heading">Wakacje matki</h2>



<p class="wp-block-paragraph">Wraz z końcem roku szkolnego dla matki zaczyna się żonglerka na wyższym poziomie. Miałyśmy już ustaloną rutynę dnia i tygodnia, aż tu nagle &#8211; KONIEC! Idzie nowe.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Teraz właśnie doceniamy zaletę lekcji zaczynających się o ósmej rano. Po odprowadzeniu dzieci mogłyśmy w miarę ogarnąć i dom i zakupy i obiad, prawda? Teraz dzieciaki wstają skoro świt (o przecież oczywiście!) i praktycznie nie ma szans na spokojne chwile.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Pomagają półkolonie lub inne formy zajęcia się czymś przez starsze dzieci, ale to kosztuje, nie każdy ma do tego dostęp.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Co pozostaje? Wyrobienie nowej rutyny dnia. Ustalenie (koniecznie z dzieciakami) co będzie robione po kolei.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Wstajemy, jemy śniadanie, wychodzimy na 1-2h do parku lub na plac zabaw ( do godziny 12:00 najlepiej, gdy słońce jeszcze tak nie pali), wracamy i przez 1-2h “czas wolny”, jemy obiad, odpoczywamy i po 16:00 wychodzimy na kolejny spacer lub zakupy.</p>



<p class="wp-block-paragraph">“Czas wolny” → nie oszukujmy się, tu może być wszystko: od kolorowanek, zabawy klockami lego lub samochodzikami, czytanie książki (starszak) lub oglądanie bajek (młodszy).</p>



<p class="wp-block-paragraph">Popołudniami ćwiczę też z chłopcami &#8211; logopeda nie odpuszcza, ani tym bardziej ja.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Czy odpoczywam w tym czasie → raczej mniej niż przez resztę roku, niestety.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Kiedy mam czas na ogarnięcie domu itd.? W tak zwanym między czasie. Tego konkretnie nie widać, ale jest wykonywane. Bo musi, prawda?</p>



<p class="wp-block-paragraph">Tak działam ja. Dlaczego? Bo mogę, bo pracuję z domu. Jeśli pracujesz na etacie, z pewnością nadal masz przedszkole dla młodszych dzieci, a starszak? Szukasz właśnie półkolonii lub organizujesz jakiekolwiek inną możliwą opiekę. Nie zazdroszczę Ci, a wręcz współczuję. Pracowałam na etacie, kiedy starszak był młodszy. Praktycznie całe dwa miesiące wakacyjne spędzał w przedszkolu. Szarpałam się między pracą, a byciem mamą.</p>



<h2 class="wp-block-heading">Wakacje przedsiębiorczyni</h2>



<p class="wp-block-paragraph">Jeśli prowadzisz swój biznes, to nie możesz całkowicie “olać” go, gdy nadchodzi lato. Możesz zawiesić działalność, ale wtedy nie masz dochodu. Możesz też zwolnić trochę → i to jest najbardziej bezpieczne według mnie działanie.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Do takiego <em>slow biznes</em> trzeba się przygotować.</p>



<div class="wp-block-kadence-spacer aligncenter kt-block-spacer-_5315e8-05"><div class="kt-block-spacer kt-block-spacer-halign-center"><hr class="kt-divider"/></div></div>



<p class="wp-block-paragraph">Jak ja to zrobiłam?</p>



<ol class="wp-block-list"><li>nie bierz nowych współprac, chyba że realizację przewidujecie na wrzesień;</li><li>napisz i zaplanuj publikację treści biznesowych;</li><li>ogranicz koszty → ZUS i inne podatki musisz zapłacić, ale jeśli możesz z czegoś zrezygnować → zrób to.</li><li>wykonuj tylko bieżące zadania → nie rozpoczynaj nowych projektów.</li><li>postaw na pracę koncepcyjną oraz analityczną → zrób podsumowania, wymyśl nowe produkty lub usługi, udoskonal te, które masz. Zastanów się, czy idziesz w rozwoju biznesu w dobrą stronę.</li><li>koniecznie zaplanuj “URLOP”!!!</li><li>poinformuj &#8211; najlepiej już w czerwcu &#8211; swoich klientów, kiedy wyjeżdżasz, a tydzień przed &#8211; przypomnij o tym. (koniecznie ustaw autoresponder na skrzynce email)</li></ol>



<div class="wp-block-kadence-spacer aligncenter kt-block-spacer-_a9eee9-7f"><div class="kt-block-spacer kt-block-spacer-halign-center"><hr class="kt-divider"/></div></div>



<p class="wp-block-paragraph">Wiesz, że po wartościowym odpoczynku będziesz bardzie skupiona i produktywna? Twój umysł musi odpocząć, aby wpadać na nowe genialne pomysły, ciało musi odpocząć, aby być odporne na choroby i sprawne (zwłaszcza gdy masz pracę siedzącą). Dlaczego napisałam, że musisz to wszystko zaplanować? Bo tylko w ten sposób przygotujesz się na spokojnie do tego letniego czasu.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Urlop w wynajętym apartamencie lub zakupienie pobytu w hotelu najlepiej organizować już a początku roku → luty lub marzec → masz wtedy gwarancję, że wyjedziesz w czasie, który Tobie odpowiada i że będzie miejsce i terminy. A pieniądze od razu nie rozejdą się na inne ważne rzeczy. Będziesz miała jedną sprawę mniej na głowie.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Jak działać na co dzień? Nie wymagaj cudów od siebie. Sytuacja będzie wglądać podobnie jak kiedy miałyśmy lockdown, z tym że dzieciaki bez szkoły i zdalnego nauczania.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Zadania wykonuj, kiedy dzieciaki mają “czas wolny” lub kiedy Twój partner je ogarnia. Jeśli któregoś dnia nie zdołasz zrobić wszystkiego, nie biczuj się. Zrobisz następnego dnia, świat się nie zawali.</p>



<h2 class="wp-block-heading">Wspólne wakacje</h2>



<p class="wp-block-paragraph">Wyjazd z dzieciakami nie zawsze oznacza odpoczynek dla rodziców…. Pamiętaj, że będziesz doświadczać nowego otoczenia wraz z dzieciakami. A jeśli są oni (podobnie jak moi) z zaburzeniami integracji sensorycznej, musisz się do tego przygotować dużo wcześniej: do samej podróży i pobytu w nowym miejscu.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Przebodźcowanie, zmęczenie i brak cierpliwości &#8211; to najczęściej punkty zapalne. Twoje zmęczenie i niecierpliwość sprawią, że podróż pociągiem i pobyt nad morze może okazać się katastrofą.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Lepiej zapobiegać → przemyśl jak zniwelować przyszłe niebezpieczeństwa. Rozmawiaj z dziećmi, zaplanujcie, co chcecie robić i daj się ponieść słodkiemu “nic nie muszę tylko mogę”.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Zdecydowanie pomoże, gdy całkowicie odetniesz się od spraw zawodowych &#8211; nie bierz laptopa na wyjazd! Spróbuj ten czas spędzić całkowicie offline i z rodziną. Taki trening maindfullness zaprocentuje w późniejszym czasie. Zobaczysz.</p>



<p class="has-very-light-gray-background-color has-background wp-block-paragraph" style="text-transform:uppercase"> <img src="https://s.w.org/images/core/emoji/17.0.2/72x72/1f4e2.png" alt="📢" class="wp-smiley" style="height: 1em; max-height: 1em;" /> Więcej o <em>mindfullness</em> dowiesz się <a href="https://mindfulnesspolska.pl/"><strong>tutaj</strong></a>.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Jak będzie u nas? Będzie polskie morze i jazda pociągiem przez całą Polskę. Będzie dziesięć dni leżenia na plaży (mam nowy strój nawet!<img src="https://s.w.org/images/core/emoji/17.0.2/72x72/26f1.png" alt="⛱" class="wp-smiley" style="height: 1em; max-height: 1em;" />) &#8211; oby tylko nie padało<img src="https://s.w.org/images/core/emoji/17.0.2/72x72/1f615.png" alt="😕" class="wp-smiley" style="height: 1em; max-height: 1em;" />; jedzenie gofrów, frytek i lodów… Tak, wiem, że niezbyt zdrowo, ale… w tym czasie pozwalam sobie na takie przyjemności. Co jeszcze? Biorę czytnik e-booków, więc z pewnością nadrobię kilka pozycji czytelniczych &#8211; z kontem bibliotecznym mam darmowy dostęp do <a href="https://www.legimi.pl/"><strong>Legimi</strong></a>!</p>



<p class="wp-block-paragraph">A co po wyjeździe będzie? Kolejne docieranie się, ustalanie na nowo rutyny, ale to już będzie dużo prościej zrobić. Będziemy wypoczęci.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Miłego wypoczynku życzę!</p>
<p>Artykuł <a href="https://www.danuta-cybulska.com/wakacyjny-czas/">Wakacyjny czas</a> pochodzi z serwisu <a href="https://www.danuta-cybulska.com">To co najważniejsze</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.danuta-cybulska.com/wakacyjny-czas/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Zagraj w końcu siebie.</title>
		<link>https://www.danuta-cybulska.com/zagraj-w-koncu-siebie/</link>
					<comments>https://www.danuta-cybulska.com/zagraj-w-koncu-siebie/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Danuta]]></dc:creator>
		<pubDate>Wed, 11 Jul 2018 08:00:41 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Mama pracuje]]></category>
		<category><![CDATA[Notatki z życia codziennego]]></category>
		<category><![CDATA[adaś]]></category>
		<category><![CDATA[codzienność]]></category>
		<category><![CDATA[czytamy]]></category>
		<category><![CDATA[drugie dziecko]]></category>
		<category><![CDATA[dziecko]]></category>
		<category><![CDATA[łap chwile]]></category>
		<category><![CDATA[Michaś]]></category>
		<category><![CDATA[miłość]]></category>
		<category><![CDATA[mindfullness]]></category>
		<category><![CDATA[odpoczynek]]></category>
		<category><![CDATA[organizacja]]></category>
		<category><![CDATA[plany]]></category>
		<category><![CDATA[praca]]></category>
		<category><![CDATA[programowanie]]></category>
		<category><![CDATA[rodzeństwo]]></category>
		<category><![CDATA[rodzina]]></category>
		<category><![CDATA[rozwój]]></category>
		<category><![CDATA[Slow life]]></category>
		<category><![CDATA[stres]]></category>
		<category><![CDATA[urlop]]></category>
		<category><![CDATA[walkazesresem]]></category>
		<category><![CDATA[wdzięczność]]></category>
		<category><![CDATA[wychowanie]]></category>
		<category><![CDATA[zen]]></category>
		<category><![CDATA[życie]]></category>
		<category><![CDATA[życie rodzinne]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://www.danuta-cybulska.com/?p=1374</guid>

					<description><![CDATA[<p>Niebezpieczny nastał czas. Masz wrażenie, że wszystko się kręci wokół dni wolnych od szkoły/przedszkola. Na horyzoncie rodzinny urlop? Myślisz o tym urlopie z utęsknieniem. Tak. Odpoczniesz sobie. Chwila! Jakie odpoczniesz? Zastanów się. Usiądź sobie z kawą w filiżance i się zastanów. Jaki urlop?! Jeśli jesteś na takim samym etapie życia jak ja &#8230;. zapomnij o...</p>
<p>Artykuł <a href="https://www.danuta-cybulska.com/zagraj-w-koncu-siebie/">Zagraj w końcu siebie.</a> pochodzi z serwisu <a href="https://www.danuta-cybulska.com">To co najważniejsze</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align: center;">Niebezpieczny nastał czas. Masz wrażenie, że wszystko się kręci wokół dni wolnych od szkoły/przedszkola. Na horyzoncie rodzinny urlop?</p>
<p><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter wp-image-1375" src="http://www.danuta-cybulska.com/wp-content/uploads/2018/07/pexels-photo-884169-300x200.jpeg" alt="" width="450" height="300" srcset="https://www.danuta-cybulska.com/wp-content/uploads/2018/07/pexels-photo-884169-300x200.jpeg 300w, https://www.danuta-cybulska.com/wp-content/uploads/2018/07/pexels-photo-884169-768x512.jpeg 768w, https://www.danuta-cybulska.com/wp-content/uploads/2018/07/pexels-photo-884169-1024x683.jpeg 1024w, https://www.danuta-cybulska.com/wp-content/uploads/2018/07/pexels-photo-884169-272x182.jpeg 272w, https://www.danuta-cybulska.com/wp-content/uploads/2018/07/pexels-photo-884169-680x452.jpeg 680w, https://www.danuta-cybulska.com/wp-content/uploads/2018/07/pexels-photo-884169-340x226.jpeg 340w, https://www.danuta-cybulska.com/wp-content/uploads/2018/07/pexels-photo-884169-740x492.jpeg 740w, https://www.danuta-cybulska.com/wp-content/uploads/2018/07/pexels-photo-884169-370x246.jpeg 370w, https://www.danuta-cybulska.com/wp-content/uploads/2018/07/pexels-photo-884169.jpeg 1050w" sizes="(max-width: 450px) 100vw, 450px" /></p>
<p><span id="more-1374"></span></p>
<p>Myślisz o tym urlopie z utęsknieniem. Tak. Odpoczniesz sobie.</p>
<p>Chwila! Jakie odpoczniesz? Zastanów się. Usiądź sobie z kawą w filiżance i się zastanów. Jaki urlop?!</p>
<p>Jeśli jesteś na takim samym etapie życia jak ja &#8230;. zapomnij o urlopie. Jesteś opiekunką, kucharką, sprzątaczką, pocieszycielką, terapeutą, zaopatrzeniowcem, &#8230; itd., ach! i oczywiście &#8222;barem mlecznym&#8221; <img src="https://s.w.org/images/core/emoji/17.0.2/72x72/1f609.png" alt="😉" class="wp-smiley" style="height: 1em; max-height: 1em;" /><br />
Dla nas urlop oznacza jedynie zmianę otoczenia i spędzanie ze sobą całych dni. Zazwyczaj Pan Mąż musi oczywiście pracować (ktoś musi, prawda?) i na co dzień spędza z nami popołudnia i wieczory albo tylko przedpołudnia. Weekendy zawsze są zbyt krótkie&#8230; Gramy tak wiele różnych ról społecznych, spełniamy wiele oczekiwań innych (naszych też ;)), że zapominamy, jak to jest być sobą. Bez gry i ustawiania scen&#8230;.</p>
<p>Urlop&#8230;. tak&#8230;.</p>
<p>Jeśli rozstałaś się na pewien czas z pracą zawodową, to możesz mieć bardzo niezdrową tendencję do zapominania o sobie jako osobie. Wszystko kręci się wokół dzieci i domu. Aż z przerażeniem stwierdzasz, że przez ostatni czas nie zrobiłaś dla siebie nic. Uwaga! szybki prysznic się nie liczy.</p>
<p>Kiedy ostatnio na spokojnie obejrzałaś film albo zrobiłaś coś związanego ze swoim zawodem? Jakiś kurs? Jakaś specjalistyczna książka lub konferencja?</p>
<p>Nie może być tak, że największym priorytetem na dziś jest: CO ZROBIĆ NA OBIAD? Nie pozwól, aby rzeczy na wskroś przesiąknięte codziennością przytłoczyły cię.</p>
<p>Zanim znikniesz pod stertą rzeczy do prania, prasowania, itp. powiedz sobie STOP.  Znajdź godzinę dziennie dla siebie. Łatwo powiedzieć, prawda? Jest na to sposób. Może być przyjęty z dużymi oporami, ale myślę, że warto. Uświadom partnera/męża/nie-męża, że musisz i potrzebujesz tej godziny dla siebie. Inaczej zwariujesz albo jeszcze gorzej. Dosadnie słowa i upór, to ci się przyda. Po pewnym czasie dotrze do niego, że nie ma wyjścia, jeśli chce mieć względny spokój w domu. Przez godzinę niech on zajmuje się dzieciakami i już.</p>
<p>Zapytasz: &#8222;Co ja będę wtedy robiła?&#8221;. Spokojnie to tylko szok wywołany tym, że tak naprawdę nie musisz nic robić. Wyjdź na spacer, poczytaj książkę, zrób jakiś kurs online. COKOLWIEK. Cokolwiek niezwiązanego z domem czy dziećmi. Zrób coś dla siebie.</p>
<p>Co z tym urlopem? Wykorzystaj fakt, że są to wakacje rodzinne i &#8230;. odpuść sobie parę obowiązków. Albo sceduj je na partnera. Ciesz się słońcem, plażą lub górami. Gdziekolwiek was poniesie, spróbuj łapać chwile. Zatrzymuj się, spacerując po nadmorskim lasie i pooddychaj. Zauważ zapachy, kolory, powiew wiatru, a może mgiełkę przyniesioną znad wody. Nasyć się pięknymi obrazami przyrody. Jak na razie są one jeszcze za darmo i nielimitowane. <img src="https://s.w.org/images/core/emoji/17.0.2/72x72/1f609.png" alt="😉" class="wp-smiley" style="height: 1em; max-height: 1em;" /></p>
<p>Zwolnij bieg. I spróbuj przenieść te wszystkie wrażenia do swojego codziennego życia. To, że jesteś na urlopie (haha) rodzicielskim lub wychowawczym wcale nie oznacza, że musisz zniknąć jako osoba, stając się jedynie (tylko aż) matką.</p>
<hr />
<p>Przyszło mi do głowy, że może to czytać osoba niemająca takich doświadczeń jak ja. Ale jak najbardziej może wprowadzić w swoje życie trochę uważności. W dzisiejszych czasach zbytnio się śpieszymy i umykają nam ważne i piękne chwile. Zwolnij, zanim znikniesz, zanim zapomnisz, jak to jest być po prostu SOBĄ.</p>
<p>Artykuł <a href="https://www.danuta-cybulska.com/zagraj-w-koncu-siebie/">Zagraj w końcu siebie.</a> pochodzi z serwisu <a href="https://www.danuta-cybulska.com">To co najważniejsze</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.danuta-cybulska.com/zagraj-w-koncu-siebie/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Stan pociążowy 2.0</title>
		<link>https://www.danuta-cybulska.com/stan-pociazowy-2-0/</link>
					<comments>https://www.danuta-cybulska.com/stan-pociazowy-2-0/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Danuta]]></dc:creator>
		<pubDate>Wed, 23 May 2018 09:30:32 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Mama pracuje]]></category>
		<category><![CDATA[Notatki z życia codziennego]]></category>
		<category><![CDATA[21dninamacie]]></category>
		<category><![CDATA[adaś]]></category>
		<category><![CDATA[Angelika Pióro]]></category>
		<category><![CDATA[błędy]]></category>
		<category><![CDATA[ciąża]]></category>
		<category><![CDATA[codzienność]]></category>
		<category><![CDATA[druga ciąża]]></category>
		<category><![CDATA[drugie dziecko]]></category>
		<category><![CDATA[dziecko]]></category>
		<category><![CDATA[forma po ciąży]]></category>
		<category><![CDATA[hormony tarczycowe]]></category>
		<category><![CDATA[karmienie piersią]]></category>
		<category><![CDATA[Kasia Grządka]]></category>
		<category><![CDATA[Kasia Łodygowska]]></category>
		<category><![CDATA[Mama-Prawnik]]></category>
		<category><![CDATA[Michaś]]></category>
		<category><![CDATA[miłość]]></category>
		<category><![CDATA[motywacja]]></category>
		<category><![CDATA[nawyki]]></category>
		<category><![CDATA[odpoczynek]]></category>
		<category><![CDATA[planowanie]]></category>
		<category><![CDATA[plany]]></category>
		<category><![CDATA[połóg]]></category>
		<category><![CDATA[praca]]></category>
		<category><![CDATA[programowanie]]></category>
		<category><![CDATA[przyszłość]]></category>
		<category><![CDATA[rodzina]]></category>
		<category><![CDATA[rozwój]]></category>
		<category><![CDATA[słodycze]]></category>
		<category><![CDATA[suplementy]]></category>
		<category><![CDATA[trening na bosaka]]></category>
		<category><![CDATA[urlop wychowawczy]]></category>
		<category><![CDATA[urlop wypoczynkowy]]></category>
		<category><![CDATA[wirtualne Studio]]></category>
		<category><![CDATA[witamina d]]></category>
		<category><![CDATA[wizyta u ginekologa]]></category>
		<category><![CDATA[wychowanie]]></category>
		<category><![CDATA[zasady przyznania]]></category>
		<category><![CDATA[zmiana]]></category>
		<category><![CDATA[życie]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://www.danuta-cybulska.com/?p=1263</guid>

					<description><![CDATA[<p>Rok minął. JUŻ! To  niemożliwe. Jeszcze przed chwilą jechałam w środku nocy na porodówkę&#8230;. Moje maleństwo ma już rok&#8230;. Przy drugim brzdącu czas zdecydowanie szybciej biegnie. Jak wyglądamy po roku? Hmmm, od czego zacząć? Nadal nie mam brzucha Ani Lewandowskiej (tak, wiem, tragedia :)). Plus jest taki, że wróciłam do rozmiarów ze sprzed ciąży z...</p>
<p>Artykuł <a href="https://www.danuta-cybulska.com/stan-pociazowy-2-0/">Stan pociążowy 2.0</a> pochodzi z serwisu <a href="https://www.danuta-cybulska.com">To co najważniejsze</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>Rok minął. JUŻ! To  niemożliwe. Jeszcze przed chwilą jechałam w środku nocy na porodówkę&#8230;.</p>
<p>Moje maleństwo ma już rok&#8230;.</p>
<p>Przy drugim brzdącu czas zdecydowanie szybciej biegnie.</p>
<p><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter wp-image-1264" src="http://www.danuta-cybulska.com/wp-content/uploads/2018/04/bag-1565402__480-300x200.jpg" alt="" width="437" height="291" srcset="https://www.danuta-cybulska.com/wp-content/uploads/2018/04/bag-1565402__480-300x200.jpg 300w, https://www.danuta-cybulska.com/wp-content/uploads/2018/04/bag-1565402__480-272x182.jpg 272w, https://www.danuta-cybulska.com/wp-content/uploads/2018/04/bag-1565402__480-680x452.jpg 680w, https://www.danuta-cybulska.com/wp-content/uploads/2018/04/bag-1565402__480-340x226.jpg 340w, https://www.danuta-cybulska.com/wp-content/uploads/2018/04/bag-1565402__480-370x246.jpg 370w, https://www.danuta-cybulska.com/wp-content/uploads/2018/04/bag-1565402__480.jpg 719w" sizes="(max-width: 437px) 100vw, 437px" /></p>
<p><span id="more-1263"></span></p>
<p>Jak wyglądamy po roku? Hmmm, od czego zacząć?</p>
<p>Nadal nie mam brzucha Ani Lewandowskiej (tak, wiem, tragedia :)). Plus jest taki, że wróciłam do rozmiarów ze sprzed ciąży z malutkim. Wchodzę w ciuchy, w których chodziłam do pracy. To bardzo duży pozytyw. Uzbierało mi się sporo koszul, eleganckich spodni i spódnic, marynarek. Wiadomo, bank wymaga odpowiedniej garderoby. Waga wróciła, centymetry też.<br />
Co takiego robiła, aby to osiągnąć? Ano:</p>
<ol>
<li>ćwiczenia z <strong>Angeliką Pióro</strong> &#8211; Połóg &#8211; <a href="http://allegro.pl/polog-rehabilitacja-cwiczenia-po-porodzie-i7235355762.html">link</a> ;</li>
<li>akcja &#8222;21 dni na macie&#8221; <strong>Kasi Grządki</strong> &#8211; <a href="https://treningnabosaka.pl/21-dni-macie/">link</a> ;</li>
<li>i finalnie zapisanie się do jej <strong>Wirtualnego Studia</strong> &#8211; warto obserwować Kasię, bo co jakiś czas trwają zapisy do jej studia. Co mi to daje? Codzienną dawkę ruchu. To nie żadne wymachiwanie hantlami czy innymi ciężarami, ale trening funkcjonalny. Bez nadmiernego skakania i nadwyrężania ciała. Dodatkowo masz garść przepisów i &#8222;Misję&#8221;. Misja brzmi bardzo tajemniczo, a jest to jedno zadanie na miesiąc związane bardziej z duchową sferą życia. Na przykład? Trenowanie wdzięczności. O! Strona Kasi &#8211; <a href="https://treningnabosaka.pl/">o tu!</a></li>
</ol>
<p>Co jeszcze? A-cha nauczona po ciąży ze Starszakiem &#8211; <strong>słodyczom mówimy NIE!</strong> Wtedy szalałam za sernikiem wiedeńskim i prawie codziennie wymłócałam po kawałku. Rezultat był wiadomy. Teraz jedyne słodycze, które jem to te zrobione przeze mnie, czyli moje ciasta. <img src="https://s.w.org/images/core/emoji/17.0.2/72x72/1f609.png" alt="😉" class="wp-smiley" style="height: 1em; max-height: 1em;" /></p>
<p>Nie można zapomnieć, że po pół roku od porodu wróciłam do łykania hormonu tarczycowego. No, niestety to nie równa walka. Hormony skaczą jak oszalałe. Tyle dobrze, że sprawdziłam <strong>poziom witaminy D</strong> i zaczęłam ją suplementować  &#8211; była poniżej normy :/ . Z rzeczy zdrowotnych muszę jeszcze podskoczyć do mojej ginekolożki. Nie, nic się nie dzieje, ale warto raz do roku zrobić sobie &#8222;przegląd podwozia&#8221;;)</p>
<p>Jak na razie nadal z malutkim karmimy się cycem. I to się raczej nie zmieni, aż do samoodstawienia.</p>
<p>Ach! I jeszcze jedna rzeczy. Urlop rodzicielski się skończył dwa dni temu. Tak, tak, a ja sobie spokojnie siedzę? Otóż został mi przyznany urlop wychowawczy. Obecnie wybieram urlop wypoczynkowy z 2016 roku (resztówka, parę dni), cały 2017 i cały 2018. Szok ! Wyszło tego aż<strong> 58 dni</strong>! Po tym czasie nie będę już dostawać żadnych pieniędzy. Cóż, coś za coś. Malutki za to będzie miał mamę w domu.<br />
Nie neguję, że w przyszłym roku będę szukać miejsca w żłobku. Będę. Jeśli znajdę &#8211; wrócę do pracy; jeśli nie &#8211; będę <em>Idealną Panią Domu i Idealną Żoną i Idealną Matką (Karmiącą)</em>. Hahahaha!<br />
Czas pokaże.</p>
<p>Jak to z tym urlopem wychowawczym? Mamy go <strong>36 miesięcy</strong> (do czasu ukończenia przez dziecko 6 lat); można go podzielić na<strong> 5 części</strong>, ale zazwyczaj bierze się go hurtem. <img src="https://s.w.org/images/core/emoji/17.0.2/72x72/1f609.png" alt="😉" class="wp-smiley" style="height: 1em; max-height: 1em;" /> Jeden miesiąc jest do dyspozycji wyłącznie jednemu rodzicowi. Chodzi o to, że tatuś może być miesiąc na wychowawczym, a kolejne 35 miesięcy mamusia. I odwrotnie. Czyli tak de facto mamy 35 miesięcy. Każdy rodzic, który pracował na umowę o pracę dłużej niż sześć miesięcy, może ubiegać się o niego.<br />
Co jeszcze? Aby go dostać, należy złożyć taki wniosek swojemu pracodawcy.<strong> Minimum 21 dni</strong> przed rozpoczęciem tego urlopu. Na takim wniosku trzeba zaznaczyć czy tatuś dziecka będzie korzystał z tego uprawnionego miesiąca &#8211; <strong>potrzebny podpis partnera.</strong><br />
Jak z pieniędzmi? Jest zasiłek wychowawczy zależny od dochodu w rodzinie. Oczywiście my się nie kwalifikujemy, bo &#8230; mamy oboje pracę itd. <img src="https://s.w.org/images/core/emoji/17.0.2/72x72/1f641.png" alt="🙁" class="wp-smiley" style="height: 1em; max-height: 1em;" /> ( nie można przekroczyć 674 zł dochodu na członka na miesiąc). Wysokość takiego dodatku <strong>to 400 zł </strong>pobierany<strong> maksymalnie przez 24 miesiące</strong>.<br />
Z urlopu wychowawczego zawsze można zrezygnować &#8211; wystarczy wniosek do pracodawcy.<br />
I jeszcze jedna sprawa: rodzic może podjąć na tym urlopie pracę zarobkową. Pod jednym konkretnym warunkiem. Mianowicie nie może to przeszkodzić w bezpośredniej opiece nad dzieckiem. Pracę, naukę czy jakiekolwiek szkolenie online jest całkiem w porządku.</p>
<p>Wszelkich informacji dotyczących urlopów związanych z rodzicielstwem znajdziecie <a href="http://matkaprawnik.pl/tag/urlop-wychowawczy/">tutaj</a>, u <strong>Mamy Prawnik &#8211; Kasi Łodygowskiej</strong>.</p>
<p>Przez najbliższy (kolejny) rok będziemy ogarniać tę naszą rzeczywistość domowo-dzieciową. <img src="https://s.w.org/images/core/emoji/17.0.2/72x72/1f609.png" alt="😉" class="wp-smiley" style="height: 1em; max-height: 1em;" /></p>
<p>Będą dzieci, aktywność fizyczna, dom, Pan Mąż i nauka. Gdzie mnie to zaprowadzi? Zobaczymy za rok.</p>
<hr />
<p>p.s. mamy już 8 zębisk w paszczy [icon icon=icon-thumbs-up size=14px color=#000 ]</p>
<p>Artykuł <a href="https://www.danuta-cybulska.com/stan-pociazowy-2-0/">Stan pociążowy 2.0</a> pochodzi z serwisu <a href="https://www.danuta-cybulska.com">To co najważniejsze</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.danuta-cybulska.com/stan-pociazowy-2-0/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Smuteczki i troski</title>
		<link>https://www.danuta-cybulska.com/smuteczki-i-troski/</link>
					<comments>https://www.danuta-cybulska.com/smuteczki-i-troski/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Danuta]]></dc:creator>
		<pubDate>Wed, 25 Apr 2018 12:26:34 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Notatki z życia codziennego]]></category>
		<category><![CDATA[adaś]]></category>
		<category><![CDATA[BLW]]></category>
		<category><![CDATA[ból nóg]]></category>
		<category><![CDATA[codzienność]]></category>
		<category><![CDATA[drugie dziecko]]></category>
		<category><![CDATA[dziecko]]></category>
		<category><![CDATA[kłopoty]]></category>
		<category><![CDATA[Michaś]]></category>
		<category><![CDATA[miłość]]></category>
		<category><![CDATA[odpoczynek]]></category>
		<category><![CDATA[przygnębienie]]></category>
		<category><![CDATA[przyszłość]]></category>
		<category><![CDATA[rodzeństwo]]></category>
		<category><![CDATA[rodzina]]></category>
		<category><![CDATA[rozszerzanie diety]]></category>
		<category><![CDATA[stres]]></category>
		<category><![CDATA[szkółka piłkarska]]></category>
		<category><![CDATA[terapia SI]]></category>
		<category><![CDATA[walkazesresem]]></category>
		<category><![CDATA[wychowanie]]></category>
		<category><![CDATA[zmartwienia]]></category>
		<category><![CDATA[zmiana]]></category>
		<category><![CDATA[życie]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://www.danuta-cybulska.com/?p=1292</guid>

					<description><![CDATA[<p>Każdą matkę czasem dopada jakiś smuteczek czy zgryzota. Wtedy myśli sobie, że już nigdy nie będzie dobrze. Co dopadło mnie? Kilka (błahych) spaw. Czasami patrząc wstecz, śmieję się sama z siebie, że Takie coś tak bardzo ciążyło mi w głowie. Ostatnio okazało się, że również mój żołądek dołączył do zamartwiania się. Ehh&#8230; co zrobisz? Najświeższa...</p>
<p>Artykuł <a href="https://www.danuta-cybulska.com/smuteczki-i-troski/">Smuteczki i troski</a> pochodzi z serwisu <a href="https://www.danuta-cybulska.com">To co najważniejsze</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>Każdą matkę czasem dopada jakiś smuteczek czy zgryzota. Wtedy myśli sobie, że już nigdy nie będzie dobrze.</p>
<p><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter  wp-image-1279" src="http://www.danuta-cybulska.com/wp-content/uploads/2018/04/pexels-photo-618464-300x200.jpeg" alt="" width="386" height="257" srcset="https://www.danuta-cybulska.com/wp-content/uploads/2018/04/pexels-photo-618464-300x200.jpeg 300w, https://www.danuta-cybulska.com/wp-content/uploads/2018/04/pexels-photo-618464-768x512.jpeg 768w, https://www.danuta-cybulska.com/wp-content/uploads/2018/04/pexels-photo-618464-1024x683.jpeg 1024w, https://www.danuta-cybulska.com/wp-content/uploads/2018/04/pexels-photo-618464-272x182.jpeg 272w, https://www.danuta-cybulska.com/wp-content/uploads/2018/04/pexels-photo-618464-680x452.jpeg 680w, https://www.danuta-cybulska.com/wp-content/uploads/2018/04/pexels-photo-618464-340x226.jpeg 340w, https://www.danuta-cybulska.com/wp-content/uploads/2018/04/pexels-photo-618464-740x492.jpeg 740w, https://www.danuta-cybulska.com/wp-content/uploads/2018/04/pexels-photo-618464-370x246.jpeg 370w, https://www.danuta-cybulska.com/wp-content/uploads/2018/04/pexels-photo-618464.jpeg 1049w" sizes="(max-width: 386px) 100vw, 386px" /></p>
<p><span id="more-1292"></span></p>
<p>Co dopadło mnie? Kilka (błahych) spaw. Czasami patrząc wstecz, śmieję się sama z siebie, że Takie coś tak bardzo ciążyło mi w głowie. Ostatnio okazało się, że również mój żołądek dołączył do zamartwiania się. Ehh&#8230; co zrobisz?</p>
<p>Najświeższa bolączka to rozszerzanie diety Malutkiego. Doprowadza mnie to czarnej rozpaczy i szewskiej pasji. Serio. Staram się różnorodnie i z głową do tego podejść, ale &#8230; Malutki ma inny pogląd na to. Najpierw wszystko, co trafiało do buzi, było zwracane. Dosłownie. Rzygał każdą łyżeczką. Pomyślałam: &#8222;ok, dobra, dostaniesz wszystko do łapki&#8221;.<br />
I tu kolejna porażka. BLW wydawało mi się genialnym pomysłem, tym bardziej że ze starszakiem nie miałam na ten temat żadnej wiedzy i przechodziliśmy papki, grudki itp. z łyżeczki, a potem Starszak radził sobie sam. W sumie sam nauczył się pić wodę ze szklanki. Popijał po prostu moją. Zorientowałam się, jak już śmigał, prawie nie rozlewając.<br />
Wracając do Malutkiego, jedzie na żądanie z cycem. BLW  było totalną porażką. Szkoda po prostu słów. Nie był ani trochę zainteresowany takim jedzeniem, w takiej formie. Podjęłam bardzo ciężką decyzję &#8211; odpuściłam, nie wiem, czy sobie, czy jemu, rozszerzanie diety na jakieś trzy tygodnie. Z głupia franc, dałam mu posmakować kaszę manną Starszaka. Szok! Sam odwracał głowę za jedzeniem, rozdziawiał buźkę do łyżeczki. Sukces!<br />
Od tego momentu, bardzo małymi kroczkami jemy coraz to nowe rzeczy i coraz więcej. Oczywiście &#8222;Love Cyce&#8221; nadal jest. Jesteśmy teraz na takim etapie, że wsuwa różne kaszki z owocami na śniadanie i kolację oraz jakiś słoiczek lub domowy obiadek. Poza tym wiadomo &#8230;. I byłoby wszystko pozytywnie, gdybym zaś nie miała zmartwienia. Otóż jakiś czas temu Malutki miał problem z wypróżnieniem, a raczej z jego brakiem przez niemal trzy dni (tzn. ja miałam problem, bo on tego tak nie odbierał). W małej panice dałam mu jeść śliweczki wędzone, potem jeszcze tarte jabłko i dalej szperałam po internecie, bo wydawało mi się, że nic nie działa. Zadziałało. Tylko matki mogą zrozumieć mnie w tamtym momencie.<br />
Czasem mam wrażenie, że Matka to taki inny stan świadomości.</p>
<p>Kolejna moja zgryzota dotyczy Starszaka. Byliśmy na badaniu, które miało zdiagnozować, jaki jest stopień zaburzeń Integracji Sensorycznej. I okazało się, że Starszak nie radzi sobie z bodźcami zewnętrznymi&#8230; to tak w skrócie. Dlatego jest głośny i ruchliwy i mocno się przytula i ma problem z koncentracją i mową. Motoryka duża i mała jest odpowiedzialna za prawidłowy rozwój mowy, a ona u niego mocno szwankuje.<br />
Będzie chodził na terapię SI. Oczywiście żadne NFZ-y tego nie pokrywają, czytaj &#8222;Matka wyskakuj z kasy&#8221;. Sama diagnoza kosztowała mnie 250 zł. Super :/<br />
Była też opcja zapisania Starszaka do szkółki piłkarskiej. Właśnie &#8222;była&#8221;. Był na jednym takim próbnym treningu. Nawet mu się podobało. Biegał, kopał piłkę&#8230; Czy chce przyjść znowu? Powiedział, że tak. Zmienił zdanie, jak mieliśmy zbierać się na kolejny trening. No cóż, przecież nie będę go zmuszać.<br />
Później powiedział mi, że nogi go bolą. Te jego nogi to kolejny mój smuteczek. Nie wiem, czy to bóle wzrostowe, czy coś innego. Bolą go nogi, w nocy. Budzi się i płacze tak przeraźliwie. Nie można go uspokoić. Pomasuję je trochę, to uspokaja się po jakichś dwóch godzinach. Oczywiście jak on płacze, budzi się Malutki. I mam nockę z bańki. Dziw bierze, że mając tak mało snu, jeszcze w miarę funkcjonuję. Błogosławić kawę!</p>
<p>Zdaję sobie sprawę, że na tle problemów, które dotykają innych ludzi, to co spotyka mnie to <em>phi!  </em>błahostki. Niestety ja wszystkie troski przechowuję przede wszystkim w sobie. Nie lubię i nie chcę obarczać nimi swoich bliskich. Tym bardziej że niektórzy mają swoje PRAWDZIWE problemy życiowe, a nie to moje zgryzoty.</p>
<p>Życzę wszystkim (prawie) bezproblemowej codzienności.</p>
<p>Artykuł <a href="https://www.danuta-cybulska.com/smuteczki-i-troski/">Smuteczki i troski</a> pochodzi z serwisu <a href="https://www.danuta-cybulska.com">To co najważniejsze</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.danuta-cybulska.com/smuteczki-i-troski/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Nowy poranek</title>
		<link>https://www.danuta-cybulska.com/nowy-poranek/</link>
					<comments>https://www.danuta-cybulska.com/nowy-poranek/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Danuta]]></dc:creator>
		<pubDate>Wed, 18 Apr 2018 06:59:42 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Notatki z życia codziennego]]></category>
		<category><![CDATA[adaś]]></category>
		<category><![CDATA[books]]></category>
		<category><![CDATA[codzienność]]></category>
		<category><![CDATA[czytamy]]></category>
		<category><![CDATA[drugie dziecko]]></category>
		<category><![CDATA[dziecko]]></category>
		<category><![CDATA[empatia]]></category>
		<category><![CDATA[kreatywność]]></category>
		<category><![CDATA[książki]]></category>
		<category><![CDATA[Michaś]]></category>
		<category><![CDATA[miłość]]></category>
		<category><![CDATA[motywacja]]></category>
		<category><![CDATA[nawyki]]></category>
		<category><![CDATA[odpoczynek]]></category>
		<category><![CDATA[ogarniamy codzienność]]></category>
		<category><![CDATA[organizacja]]></category>
		<category><![CDATA[pisanie]]></category>
		<category><![CDATA[planowanie]]></category>
		<category><![CDATA[plany]]></category>
		<category><![CDATA[poranek]]></category>
		<category><![CDATA[programowanie]]></category>
		<category><![CDATA[przed śniadaniem]]></category>
		<category><![CDATA[przedszkole]]></category>
		<category><![CDATA[rodzeństwo]]></category>
		<category><![CDATA[rodzina]]></category>
		<category><![CDATA[rozszerzanie diety]]></category>
		<category><![CDATA[rytuały]]></category>
		<category><![CDATA[tacierzyńskie]]></category>
		<category><![CDATA[wychowanie]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://www.danuta-cybulska.com/?p=1268</guid>

					<description><![CDATA[<p>Każdym kolejnym członkiem rodziny nasze utarte rytuały poranne i wieczorne ulegają zmianie. Siłą rzeczy, dopasowują się do nowej sytuacji. Właściwie niewiele pisałam, jak to u nas wygląda teraz. Jeden duży plus to fakt, że nie muszę jeszcze pracować, bo szczerze mówiąc, trochę z czasem byłoby krucho. &#160; Jak wygląda mój poranek teraz? Z dwójką dzieci,...</p>
<p>Artykuł <a href="https://www.danuta-cybulska.com/nowy-poranek/">Nowy poranek</a> pochodzi z serwisu <a href="https://www.danuta-cybulska.com">To co najważniejsze</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>Każdym kolejnym członkiem rodziny nasze utarte rytuały poranne i wieczorne ulegają zmianie. Siłą rzeczy, dopasowują się do nowej sytuacji. Właściwie niewiele pisałam, jak to u nas wygląda teraz.<br />
Jeden duży plus to fakt, że nie muszę jeszcze pracować, bo szczerze mówiąc, trochę z czasem byłoby krucho.</p>
<p>&nbsp;</p>
<p><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter  wp-image-1280" src="http://www.danuta-cybulska.com/wp-content/uploads/2018/04/pexels-photo-459270-300x200.jpeg" alt="" width="466" height="310" srcset="https://www.danuta-cybulska.com/wp-content/uploads/2018/04/pexels-photo-459270-300x200.jpeg 300w, https://www.danuta-cybulska.com/wp-content/uploads/2018/04/pexels-photo-459270-768x512.jpeg 768w, https://www.danuta-cybulska.com/wp-content/uploads/2018/04/pexels-photo-459270-1024x683.jpeg 1024w, https://www.danuta-cybulska.com/wp-content/uploads/2018/04/pexels-photo-459270-272x182.jpeg 272w, https://www.danuta-cybulska.com/wp-content/uploads/2018/04/pexels-photo-459270-680x452.jpeg 680w, https://www.danuta-cybulska.com/wp-content/uploads/2018/04/pexels-photo-459270-340x226.jpeg 340w, https://www.danuta-cybulska.com/wp-content/uploads/2018/04/pexels-photo-459270-740x492.jpeg 740w, https://www.danuta-cybulska.com/wp-content/uploads/2018/04/pexels-photo-459270-370x246.jpeg 370w, https://www.danuta-cybulska.com/wp-content/uploads/2018/04/pexels-photo-459270.jpeg 1050w" sizes="(max-width: 466px) 100vw, 466px" /></p>
<p><span id="more-1268"></span></p>
<p>Jak wygląda mój poranek teraz? Z dwójką dzieci, które trzeba ogarnąć? Zaprowadzić do przedszkola i zrobić zakupy?</p>
<p>Kiedy tak się to wszystko wylicza, to ma się wrażenie, że takie to proste. I chyba, z bardzo dużą dozą pozytywnej myśli i dobrej organizacji, tak to jest.</p>
<hr />
<p>Zazwyczaj maleństwo budzi mnie już o 6 rano. Bywało, przez jakiś czas, że pobudkę serwował mi już o 5. lub 4. Niestety był tak rozbudzony, że nawet przekonywanie go cycem (co nie raz się teraz udaje) do dalszego spanie nie dawało rady.<br />
Puki mały jeszcze zaspany, pędzę (hahaha!) do kuchni, aby wziąć tabletkę na tarczycę. Potem mały już trochę zaczyna rozrabiać w łóżku, więc idziemy do salonu na matę. Tam maluch przez godzinkę się bawi. W tym czasie ja odpalam laptop i próbuję, choć troszeczkę poklikać i pokodować albo znaleźć rozwiązanie problemu, nad którym się trudzę.</p>
<p>O 7. idziemy z maluszkiem budzić starszaka do przedszkola. Dlaczego tak wcześnie? Jest to związane z pracą Pana Męża, kiedy on wraca z nocki, ja mam możliwość odprowadzenia starszaka do przedszkola sama, bez maluszka, który zostaje wtedy z tatą. Kiedy wracam, przejmuję go, a tata idzie spać. Aby nie mieszać w głowie starszakowi (raz tydzień tak, innym razem inna godzina&#8230;itd.) ma ustaloną jedną godzinę wstawania (podobnie jak kładzenia się spać).</p>
<p>Budzenie trwa różnie. Raz w ciągu dziesięciu minut jesteśmy gotowi do wyjścia, czasami nawet 40 minut to trwa. <img src="https://s.w.org/images/core/emoji/17.0.2/72x72/1f642.png" alt="🙂" class="wp-smiley" style="height: 1em; max-height: 1em;" /><br />
Szybka toaleta, lekka przekąska, witaminki pije, ubiera się i wychodzimy.<br />
Jedynie, kiedy Pan Mąż ma pierwszą zmianę, do przedszkola odprowadzamy się z maleństwem.</p>
<p>Wracam z przedszkola i tak naprawdę mogę się już na spokojnie zająć maluszkiem. Robimy sobie śniadanie. Ja &#8211; kawa i jakaś kanapka, maluszek kaszka. Około 10. maleństwo zazwyczaj ma drzemkę. Albo idziemy na spacer, a ja ogarniam przy okazji zakupy, albo zostajemy w domku i maleństwo zasypia przy piersi. Co ja wtedy robię? Czytam. Obok łóżka mam czytnik e-booków, słuchawki do telefonu i stosik tradycyjnych książek. Czytam lub słucham audiobooków, to zależy jaka była noc. <img src="https://s.w.org/images/core/emoji/17.0.2/72x72/1f609.png" alt="😉" class="wp-smiley" style="height: 1em; max-height: 1em;" /> Jeśli maleństwo budziło się często i padam na twarz, nie męczę już oczu i puszczam audio z telefonu.<br />
Drzemka trwa około półtorej godziny do dwóch. Kiedy maleństwo wstaje, ogarniamy obiad. Zazwyczaj mam ustalone menu na cały tydzień i porobione zakupy. Więcej w głowie mam innych myśli niż listę zakupów. Ten obowiązek załatwimy, po nakarmieniu maleństwa, co różnie wygląda, bo nie za bardzo garnie się do jedzenia czegokolwiek niż mleczko mamy. Ale obecnie mamy malutki progres, nie wypycha nic języczkiem i toleruje właśnie kaszki i (o dziwo!) słoiczkowe dania kupione na próbę.</p>
<p>Mały ląduje na macie i bawi się, a ja mogę zająć się czymś produktywnym tj. uczeniem się lub ćwiczeniami. Mamy czas do około godziny trzeciej, kiedy trzeba odebrać starszaka&#8230;.Ale tu już mamy południe.</p>
<p>Teraz mam obecnie luzy, bo Pan Mąż ma tacierzyńskie, więc zajmuje się więcej maleństwem.</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>Tak nam upływają poranki i wczesne przedpołudnia. Czy jest ciężko? Raczej trzeba trochę dostosować się do wszystkich. I nie ma opcji, aby się wylegiwać do dziesiątej. Nie z moimi maluchami.;)</p>
<p>Spokojny poranek to podstawa pozytywnego nastroju i dobrego humoru na resztę dnia.</p>
<p>Artykuł <a href="https://www.danuta-cybulska.com/nowy-poranek/">Nowy poranek</a> pochodzi z serwisu <a href="https://www.danuta-cybulska.com">To co najważniejsze</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.danuta-cybulska.com/nowy-poranek/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Młoda duchem</title>
		<link>https://www.danuta-cybulska.com/mloda-duchem/</link>
					<comments>https://www.danuta-cybulska.com/mloda-duchem/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Danuta]]></dc:creator>
		<pubDate>Wed, 21 Mar 2018 08:44:06 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Notatki z życia codziennego]]></category>
		<category><![CDATA[books]]></category>
		<category><![CDATA[Choroba]]></category>
		<category><![CDATA[codzienność]]></category>
		<category><![CDATA[czytamy]]></category>
		<category><![CDATA[dziecko]]></category>
		<category><![CDATA[Ewa Brzozowska]]></category>
		<category><![CDATA[gorączka]]></category>
		<category><![CDATA[JavaScript]]></category>
		<category><![CDATA[Kierunek Freelance]]></category>
		<category><![CDATA[książki]]></category>
		<category><![CDATA[motywacja]]></category>
		<category><![CDATA[planowanie]]></category>
		<category><![CDATA[programowanie]]></category>
		<category><![CDATA[przyszłość]]></category>
		<category><![CDATA[rodzina]]></category>
		<category><![CDATA[rozwój]]></category>
		<category><![CDATA[zmiana]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://www.danuta-cybulska.com/?p=1245</guid>

					<description><![CDATA[<p>Ten post powstał w mojej głowie jakiś czas temu. Nie potrafił ujrzeć światła dziennego. A teraz ponownie pojawiła się przeszkoda&#8230; Znowu chorujemy tj. ja i starszak. Walczymy z gorączką. Strasznie mi &#8222;siadła&#8221; odporność po tej drugiej ciąży, ale cóż &#8230; tak bywa. Niektórzy z natury są ciekawi świata i ani myślą zgnuśnieć. Zdarzają się również...</p>
<p>Artykuł <a href="https://www.danuta-cybulska.com/mloda-duchem/">Młoda duchem</a> pochodzi z serwisu <a href="https://www.danuta-cybulska.com">To co najważniejsze</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>Ten post powstał w mojej głowie jakiś czas temu. Nie potrafił ujrzeć światła dziennego. A teraz ponownie pojawiła się przeszkoda&#8230; Znowu chorujemy tj. ja i starszak. Walczymy z gorączką. Strasznie mi &#8222;siadła&#8221; odporność po tej drugiej ciąży, ale cóż &#8230; tak bywa.</p>
<p><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter wp-image-1227" src="http://www.danuta-cybulska.com/wp-content/uploads/2018/03/pexels-photo-876401-300x200.jpeg" alt="" width="392" height="261" srcset="https://www.danuta-cybulska.com/wp-content/uploads/2018/03/pexels-photo-876401-300x200.jpeg 300w, https://www.danuta-cybulska.com/wp-content/uploads/2018/03/pexels-photo-876401-768x512.jpeg 768w, https://www.danuta-cybulska.com/wp-content/uploads/2018/03/pexels-photo-876401-1024x683.jpeg 1024w, https://www.danuta-cybulska.com/wp-content/uploads/2018/03/pexels-photo-876401-272x182.jpeg 272w, https://www.danuta-cybulska.com/wp-content/uploads/2018/03/pexels-photo-876401-680x452.jpeg 680w, https://www.danuta-cybulska.com/wp-content/uploads/2018/03/pexels-photo-876401-340x226.jpeg 340w, https://www.danuta-cybulska.com/wp-content/uploads/2018/03/pexels-photo-876401-740x492.jpeg 740w, https://www.danuta-cybulska.com/wp-content/uploads/2018/03/pexels-photo-876401-370x246.jpeg 370w, https://www.danuta-cybulska.com/wp-content/uploads/2018/03/pexels-photo-876401.jpeg 1050w" sizes="(max-width: 392px) 100vw, 392px" /></p>
<p><span id="more-1245"></span></p>
<p>Niektórzy z natury są ciekawi świata i ani myślą zgnuśnieć. Zdarzają się również młode wiekiem osoby, które zachowują się, jakby nie miały już życia przed sobą. Takie szykowanie się do trumny zawczasu.</p>
<p>Ten, kto mnie zna&#8230; wie, do której grupy się zaliczam. <img src="https://s.w.org/images/core/emoji/17.0.2/72x72/1f609.png" alt="😉" class="wp-smiley" style="height: 1em; max-height: 1em;" /> Ciągle szukam ciekawszych zajęć. Ostatnio na ten temat rozmawiałam z Panem Mężem. Powiedział coś mi co, nie za bardzo mi się spodobało. I dało mi dużo do myślenia.</p>
<p>Mam w swojej karierze zawodowej zaliczone kilka miejsc pracy. Pan Mąż stwierdził, że lubię zmieniać pracę, bo &#8230; po pewnym czasie ona mi się nudzi. Zaczęłam myśleć i myśleć. Doszłam do wniosku, że jest w tym źdźbło prawdy. Na początku każdej pracy jestem entuzjastycznie nastawiona i nawet uciążliwe dojazdy po 100 km na szkolenie nie są mi straszne. Ogarniam i żłobek i dom i nowe rzeczy. Uczę się ciekawych rzeczy&#8230; a po pewnym czasie stają się one codziennością, bez jakiś większych wyzwań.</p>
<p>Potrzebuję ciekawych rzeczy, których bym mogła się uczyć na co dzień, nie tylko raz na jakieś 3 lata. :/<br />
Dlatego swoje miejsce widzę w programowaniu. Dlaczego? Tam musisz się uczyć cały czas, jak nie pogłębiać wiedzy z zakresu poznanych języków programowania, to jakiś nowy język czy framework. Ja lubię się uczyć. Tak więc to nie będzie dla mnie jakimś wielkim obciążeniem.</p>
<p>Jestem właśnie w trakcie kursu &#8222;JavaScript w 30 dni&#8221; (jeśli chcecie spróbować, to tu jest<a href="https://javascript30.com/"> link</a> &#8211; kurs jest darmowy ;)). Zaczęłam go w poniedziałek i &#8230; przerobiłam tylko jeden dzień, bo gorączka mnie wyłączyła z życia. Hahah! Dziś już jest lepiej, więc nadrobię. Jestem dobrej myśli&#8230;</p>
<p>Żeby nie było, że całkowicie zmarnowałam ten czas, oj nie. Przeczytałam książkę Ewy Brzozowskiej (pisałam o niej <a href="http://www.danuta-cybulska.com/2017/01/piec-kobiet-ktore-mnie-inspiruja/">tu</a>, a tu jest jej strona. Napisała książkę o freelancingu &#8211; &#8222;Kierunek freelance&#8221; (link o <a href="http://kierunekfreelance.pl/">tu</a>). Po jej lekturze jedno do mnie dotarło, że naprawdę nie trzeba się aż tak bardzo bać własnej działalności gospodarczej. Ale trzeba do wszystkiego się przygotować i patrzeć realistycznie na rzeczywistość, która nas otacza. Warto też mieć pogodne, optymistyczne usposobienie, bo nie zawsze jest różowo, a pozytywne nastawienie pomaga przetrwać trudniejsze okresy. Jeśli ktoś poważnie myśli o freelancingu to powinien przeczytać tę książkę (dostępna również jako e-book &#8211; dzięki Ewo ;)).</p>
<p>Pozdrawiam i przypominam, że środa to taki mały piątek, co nie?</p>
<p>Artykuł <a href="https://www.danuta-cybulska.com/mloda-duchem/">Młoda duchem</a> pochodzi z serwisu <a href="https://www.danuta-cybulska.com">To co najważniejsze</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.danuta-cybulska.com/mloda-duchem/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
	</channel>
</rss>
