Wcześniej, przed erą dzieci, wystarczyło wrzucić co bądź do torby i już można było gnać na pociąg. Nocleg? Ach… na dworcu stoi pełno ludzi oferujących pokoje czy pole namiotowe. Po co więcej? Tyle wystarczy. Większą część czasu i tak spędza się na plaży lub na promenadzie. 

A jak to wygląda, kiedy ma się już dzieci?

Pierwsza i najważniejsza rzecz to: PLAN. Zaplanować trzeba praktycznie wszystko, bo z dziećmi trzeba wyeliminować wszystko, co niewiadome (jeśli to możliwe). 
Gdzie jedziemy? Morze czy góry? Wbrew pozorom to bardzo istotne. Co innego będziemy potrzebować na plaży, a co innego w górach. Małe dziecko często równa się wózek. Czy ten sprzęt da radę w terenie? Jeśli nie to trzeba pożyczyć taki, który da. Rozumiecie? Cała logistyka poziom master.

My byliśmy nad morzem. Wózek pożyczyliśmy, bo nasz się nie składał. Po co miał się składać? Ano, żeby ogarnąć w miarę sprawnie wsiadanie i wysiadanie z pociągu. 
Jeśli chodzi o pociąg. Dwa triki.

• Kupić bilety jak najszybciej się da. Teraz można to zrobić przez internet, więc większego problemu nie ma z czasem. Miejsca w obleganych pociągach zwłaszcza w wakacyjnych kierunkach bardzo szybko się kończą. Bodajże można kupić bilet na miesiąc przed planowaną podróżą.
• Jeśli to możliwe, kiedy czeka nas długa podróż (10 godzin) z dwójką małych dzieci, kupcie miejsce w wagonie sypialnym. Te miejsca wykupywane są w pierwszej kolejności – trzeba się śpieszyć! Podróż, gdy maluchy śpią (dorośli niekoniecznie) mija dużo spokojniej i szybciej. 
• Prowiant. To może wydawać się mało istotne, ale warto przygotować zdrowe przekąski, jakieś kanapki i sporo napojów czy wody do picia. Zwłaszcza gdy na zewnątrz słońce grzeje niemiłosiernie.

Druga ważna sprawa – nocleg. Można iść na żywioł i dostać pokój już na dworcu. Jednak czasem nie warto tak ryzykować. Kiedy rezerwujemy jakąś miejscówkę, to doskonale wiemy, co zastaniemy na miejscu. Na przykład: są ręczniki, jest suszarka do włosów, żelazko, krzesełko do karmienia itp.
Po co nam to? O tyle mniej możemy zapakować. Jeśli jesteśmy przy pakowaniu: przyda się lista do pakowania.

I kilka wskazówek co do sprawnego pakowania:

• Minimalizm jest w cenie. Pakuj, jak najmniej się da. Jeśli mamy dostęp do pralki – zabieramy mniej ubrań.
• Jakie ubrania? Najlepiej zachować proporcję 3:1. Trzy sztuki odpowiadające miejscu, gdzie jedziemy np. koszulki z krótkimi rękawami i szorty, a do tego jeden zestaw długie spodnie i długi rękaw.
• Kosmetyki – tylko te podstawowe. Jeśli chodzi o makijaż, to można sobie zrobić od niego też wakacje. Istotne są preparaty przeciwsłoneczne. Dzieciaki będą spędzać dużo czasu na zewnątrz, w słońcu. Smarowanie – co najmniej co godzinę.

W bagażu podręcznym musimy mieć dokumenty, bilety, jakąś gotówkę (trochę, bo teraz nawet gofra można kupić za pomocą karty). 
Zmianę pieluszek warto mieć albo na wierzchu w walizce lub nawet w torbie podręcznej. Ważne, aby się nie przekopywać wśród ciuchów i innych rzeczy na środku dworca, bo mały miał awarię nr 2.

Najważniejsza rzecz do zabrania.

Coś, co jest konieczne przy każdych wyjazdach z dziećmi. Bez tego możemy mieć zmarnowany cały urlop.

Pozytywne nastawienie. Pogoda ducha i masa luzu. Po drodze i na miejscu jeszcze nie raz będziemy chcieli to wszystko rzucić w diabły i wracać do domu. Będziemy chcieli zostawić dzieciaki gdzieś po drodze. Potrzebujemy masy cierpliwości i dystansu do wszystkiego.
Wtedy możemy zacząć urlop z dzieciakami. To znaczy, one się bawią super, zajadając lody, gofry itp. rzeczy, przesiadują całe dnie na plaży lub taplają w morzu. A Ty? Cały czas obserwujesz i interweniujesz, gdy wejdą za daleko w morze, za duży kawałek gofra tkwi w buzi itd.

To ma być urlop?

To jedyny urlop, jaki spędzisz z dziećmi. Jeśli chcesz leżeć na plaży plackiem i sączyć zimne piwko…. sorry to możliwe jedynie, gdy „sprzedasz” pociechy babci i pojedziecie sami z Panem Mężem.

Artykuł Odpoczynek przy dzieciach pochodzi z serwisu To co najważniejsze.

Myślisz o tym urlopie z utęsknieniem. Tak. Odpoczniesz sobie.

Chwila! Jakie odpoczniesz? Zastanów się. Usiądź sobie z kawą w filiżance i się zastanów. Jaki urlop?!

Jeśli jesteś na takim samym etapie życia jak ja …. zapomnij o urlopie. Jesteś opiekunką, kucharką, sprzątaczką, pocieszycielką, terapeutą, zaopatrzeniowcem, … itd., ach! i oczywiście „barem mlecznym”
Dla nas urlop oznacza jedynie zmianę otoczenia i spędzanie ze sobą całych dni. Zazwyczaj Pan Mąż musi oczywiście pracować (ktoś musi, prawda?) i na co dzień spędza z nami popołudnia i wieczory albo tylko przedpołudnia. Weekendy zawsze są zbyt krótkie… Gramy tak wiele różnych ról społecznych, spełniamy wiele oczekiwań innych (naszych też ;)), że zapominamy, jak to jest być sobą. Bez gry i ustawiania scen….

Urlop…. tak….

Jeśli rozstałaś się na pewien czas z pracą zawodową, to możesz mieć bardzo niezdrową tendencję do zapominania o sobie jako osobie. Wszystko kręci się wokół dzieci i domu. Aż z przerażeniem stwierdzasz, że przez ostatni czas nie zrobiłaś dla siebie nic. Uwaga! szybki prysznic się nie liczy.

Kiedy ostatnio na spokojnie obejrzałaś film albo zrobiłaś coś związanego ze swoim zawodem? Jakiś kurs? Jakaś specjalistyczna książka lub konferencja?

Nie może być tak, że największym priorytetem na dziś jest: CO ZROBIĆ NA OBIAD? Nie pozwól, aby rzeczy na wskroś przesiąknięte codziennością przytłoczyły cię.

Zanim znikniesz pod stertą rzeczy do prania, prasowania, itp. powiedz sobie STOP.  Znajdź godzinę dziennie dla siebie. Łatwo powiedzieć, prawda? Jest na to sposób. Może być przyjęty z dużymi oporami, ale myślę, że warto. Uświadom partnera/męża/nie-męża, że musisz i potrzebujesz tej godziny dla siebie. Inaczej zwariujesz albo jeszcze gorzej. Dosadnie słowa i upór, to ci się przyda. Po pewnym czasie dotrze do niego, że nie ma wyjścia, jeśli chce mieć względny spokój w domu. Przez godzinę niech on zajmuje się dzieciakami i już.

Zapytasz: „Co ja będę wtedy robiła?”. Spokojnie to tylko szok wywołany tym, że tak naprawdę nie musisz nic robić. Wyjdź na spacer, poczytaj książkę, zrób jakiś kurs online. COKOLWIEK. Cokolwiek niezwiązanego z domem czy dziećmi. Zrób coś dla siebie.

Co z tym urlopem? Wykorzystaj fakt, że są to wakacje rodzinne i …. odpuść sobie parę obowiązków. Albo sceduj je na partnera. Ciesz się słońcem, plażą lub górami. Gdziekolwiek was poniesie, spróbuj łapać chwile. Zatrzymuj się, spacerując po nadmorskim lasie i pooddychaj. Zauważ zapachy, kolory, powiew wiatru, a może mgiełkę przyniesioną znad wody. Nasyć się pięknymi obrazami przyrody. Jak na razie są one jeszcze za darmo i nielimitowane.

Zwolnij bieg. I spróbuj przenieść te wszystkie wrażenia do swojego codziennego życia. To, że jesteś na urlopie (haha) rodzicielskim lub wychowawczym wcale nie oznacza, że musisz zniknąć jako osoba, stając się jedynie (tylko aż) matką.

Przyszło mi do głowy, że może to czytać osoba niemająca takich doświadczeń jak ja. Ale jak najbardziej może wprowadzić w swoje życie trochę uważności. W dzisiejszych czasach zbytnio się śpieszymy i umykają nam ważne i piękne chwile. Zwolnij, zanim znikniesz, zanim zapomnisz, jak to jest być po prostu SOBĄ.

Artykuł Zagraj w końcu siebie. pochodzi z serwisu To co najważniejsze.

Z czym kojarzą Wam się rodzinne wakacje?  Tak naprawdę, jak się ma małe dziecko, to wakacji (w takim sensie jak kiedyś) się nie ma. Zawsze trzeba mieć na uwadze małego osobnika. Czy mi z tym źle? Otóż nie. Cieszę się, że jedziemy w nowe miejsce i że mogę małemu pokazać coś więcej niż nasze małe miasteczko, gdzie już wrony zawracają.

Gdzie jedziemy? Ano nad morze. A dokładnie do Gdańska.

Byliśmy kiedyś tam z Panem Mężem, ale tylko jeden dzień. Zobaczyliśmy wtedy wystawę Terakotowej Armii. Było bardzo fajnie … ale mało czasu niestety.

Teraz będzie inaczej. Znalazłam pensjonat na wyspie Sobieszewo, wykupiłam tydzień pobytu i czekamy … za niedługo zaczniemy naszą podróż przez całą Polskę.

Dwa pociągi (mały jest zachwycony ;-)) pomogą nam dotrzeć w upragnioną ostoję ciszy i spokoju.

I to jest najzabawniejsze. Jedziemy do wielkiego miasta, a czas będziemy spędzać w tak spokojnej okolicy jakby to była jakaś wioska. Szczerze zdjęcia na Insta i Fb przekonały mnie, że to miejsce jest dla nas.

Jedyne moje zmartwienie to, jak Adaś wytrzyma tyle godzin w podróży. Ostatnio jak jechaliśmy do Łeby – mieliśmy bezpośredni pociąg – była noc i przespał sobie spokojnie całą trasę. Teraz wyjeżdżamy o siódmej rano, a na miejscu będziemy dopiero o szesnastej … masa czasu … Jakoś musimy dać radę.

Oczywiście będzie relacja z naszych wakacji … jak tylko sprawdzimy naszą „miejscówkę” – również opiszemy ją. Może komuś się przyda informacja o fajnymi i spokojnym miejscu. Zwłaszcza jeśli będzie maleństwo się tam dobrze czuło.

To będzie dla mnie jedyny urlop w czasie lata. Przez całe dwa miesiące będę chodziła do pracy. Szczerze to na samą myśl przechodzi mnie dreszcz … I przygnębienie zaczyna się panoszyć w mojej głowie. Niestety tak wyglądają urlopy, jak się krótko w jakimś miejscu pracuje. Albo wrzesień, albo czerwiec.

Miłego środka tygodnia

Artykuł Chillout już blisko pochodzi z serwisu To co najważniejsze.