Regularne działanie jest dużo lepsze od zrywów mobilizacyjnych.

impuls

Zaczęło się od jednej oferty. Tak naprawdę jakoś niemrawo działam z moją drugą stroną www – Asystentką Biznesu Nie czuję puki co oddechu innych…, goniącego terminu.
Wybieram sobie bardzo spokojnie i pomalutku oferty współpracy. A na początku września coś się zadziało. Stwierdziłam, że muszę dużo bardziej profesjonalnie zająć się ofertami i całą moją działalnością wirtualnej asystentki.

Co zrobiłam? Przygotowałam sobie profesjonalną ofertę – broszurkę. Ale żeby coś do niej wpisać musiałam po raz kolejny przemyśleć, co ja tak naprawdę umiem najlepiej i co może być moim wyznacznikiem.

Myślenie w ten sposób, nakierowało mnie do odłożonych dokumentów od Justyny Stańskiej Przechodziłam u niej szybciutkie szkolenie na temat „Zaplanuj swój sukces w biznesie online”.

Przedstawiła w nim swój autorski sposób planowania celów finansowych i innych działań biznesowych.
Jednym z tematów tego warsztatu było określenie swojej stawki godzinowej. Szczerze na początku jak wysyłałam oferty, to strzelałam ceną ogólną i „cześć pieśni!”. Nie zastanawiałam się, dlaczego moja cena jest takiej, a nie innej wielkości.

To zabawne, że od chęci pobawienia się w Canvie i przygotowania grafiki z ofertą, wróciłam do tego warsztatu Justyny i zaczęłam analizować… Wszystko i pomalutku.
Uzmysłowiłam sobie jeden fakt. Pomimo tego, że jestem osobą zorganizowaną to w tym obszarze działałam na „łapu-capu”. Bez ładu i składu. Licząc na to, co się samo pojawi!

Przesiedziałam całe niedzielne popołudnie na wprowadzaniu do pliku Excel kwot: ile chciałabym zarobić, ile bym miała kosztów, czym chciałabym zarobić… itd.
Im dłużej nad tym siedziałam, tym coraz bardziej umacniało się we mnie wewnętrzne przekonanie do właściwym kierunku działania.

Jednak samo przemyślenie co i jak robić, nie wystarczy. Kiedy już określiłam podstawy, przeszłam do kolejnego etapu.

plan

Dobry plan nigdy nie jest zły. Powtarzam to zawsze.

Jak zadziałałam w tym przypadku? Na samym początku spisałam wszystko, co trzeba zrobić z moim (szumnie i nieśmiało nazwanym) biznesem online.
Podzieliłam sobie moje cele na cztery kategorie:

• strona www
• social media
• newsletter
• oferta

strona www

Od czasu wyzwania Eweliny Muc „Skuteczna strona”, wstyd przyznać, niewiele na niej zmieniło. Teraz raz jeszcze spisałam, co powinnam poprawić i wprowadzić. Po dość długich przemyśleniach zdecydowałam się zamieścić oficjalny cennik na stronie. Wychodzę z założenia, że ten, kto będzie mnie, moich umiejętności potrzebować to zapłaci. I już!

Co jest do zrobienia?

• certyfikat SSL () – tu, na blogu jest, a tam, gdzie powinien być? Zgroza
• zakładka OFERTA
• zakładka PAKIETY
• zakładka BLOG – raz na tydzień merytoryczny wpis ekspercki
• Hasło/ motto?

social media

Tu przede wszystkim musiałam uściślić:

• Gdzie będę? Padło na Facebook i LinkedIN.
• Jak i co chcę komunikować?
• Jak często chcę pojawiać się na SM?
• Które grupy na FB będę wspierać?

I chyba jeden z moich największych lęków: reklama FB. Muszę do niej się w końcu przekonać, poznać i nauczyć. Ciągle mi się wydaje to tak mocno skomplikowane. Eh!

newsletter

Wymyśliłam sobie, że nawet na biznesowej stronie można mieć regularny biuletyn dla osób zainteresowanych pracą online, produktywnością, szukaniem rozwiązań systemowych biznesu online.
A to oznacza zaplanowanie:

• platformy mailingowej
• sekwencji powitalnej
• przygotowanie lead magnetu – prezent/gratis za zapis na newsletter
• jak często ma być wysyłany mail
• co może być lead magnetem (przygotować 3 rodzaje)
• landing page zapisu

oferta

Dopracowanie cen pakietów oraz zakres pakietów. Jaki mam pomysł na to?
3-4 pakiety z określonym tematycznie zakresem, z naciskiem na usługi techniczne.
W tym możliwość zakupienia pojedynczych godzin z określonego pakietu.

Na przykład: pełny pakiet (15 h) „WordPress” + 2 godz. z pakietu „Social Media”
Albo: Pakiet „Social Media” + Pakiet „Copywriting i Blog”
Dopuszczam też możliwość pojedynczych „Projektów”, gdzie cenę trzeba ustalić na podstawie skomplikowania i czasochłonności projektu typu strona www, lub artykułu eksperckiego.

Drugim planem jest stworzenie pakietu ofertowego. Wymyśliłam sobie, aby stworzyć sobie szablony dopasowane do czterech pakietów, jakie proponuję. W skład takiego szablonu wchodziłaby broszura ofertowa, szablon maila-oferty/ odpowiedzi na ofertę.

Myślę również o stworzeniu takiego przewodnika, krok po kroku jak nawiązać ze mną współpracę. Jak taka droga będzie wyglądać? Krótki instruktaż i harmonogram działania. Kiedy umawiamy się na darmową pierwszą konsultację, kiedy podpisujemy umowę, klauzulę poufności, jakie ma klient prawa, kiedy i co może oczekiwać po mnie.

działanie

Po etapie planów, gdzie wypisujemy wszystko to, co powinno być zrobione, co chcielibyśmy zrobić, następuje faza otrzeźwienia. Bardzo ambitne plany…

Planować możemy wszystko, ale żeby to mogło się zrealizować, potrzebujemy podejścia trochę bardziej realistycznego. No cóż, jednego tygodnia nie zrobię tego wszystkiego, co wypisałam powyżej.
Nie jest to możliwe z dwójką chłopców, gdzie z jednym niemal codziennie muszę udać się na jakieś rehabilitacje, zajęcia logopedyczne czy gimnastykę korekcyjną. Nie jest też to możliwe z całym domem na głowie i dodatkowo wykonywaną pracą jako wirtualna asystentka z moją ulubionym zespołem zdalnym.

Nie ma bata! Chyba że doba wydłużyłaby się o jakieś 6 godzin, no to może by się udało.

Działamy zawsze malutkimi kroczkami. Nie planujmy działania na 6 godzin dziennie, jeśli mamy taką, a nie inną sytuację życiową. Tak jak powiada Ola Budzyńska: planowanie opiera się na indywidualnym kontekście osoby, której plany dotyczą. A wiesz, że Ola to moje guru, jeśli chodzi o organizację w czasie – uwielbiam ją i podziwiam szczerze. Z jej książki nadal dużo czerpię i przypominam sobie najważniejsze rzeczy dotyczące planowania (jej książka to „Jak zostać panią swojego czasu. Zarządzanie czasem dla kobiet” – link do jej sklepu o tu)
Drugą najważniejszą rzeczą są priorytety, czyli co na obecnym etapie jest ważne, a co może czekać.

Ja postawiłam w pierwszej kolejności na treściach i komunikacji.
Co to oznacza? Zaplanowałam sobie posty (grafiki i treść) na Facebooka i LinkedIN.

To bardzo niewiele jak na razie. Wymyśliłam cykle i tematy poszczególnych postów. A wszystko z uwzględnieniem faktu, że FB to medium, gdzie można być troszkę mniej oficjalnym. LinkedIN to już działania bardziej biznesowe/ profesjonalne. Treści nie mogą być identyczne na obu profilach.

Kolejnym moim działaniem to nadal praca koncepcyjna. Wymyślenie i przygotowanie Lead Magnetu. Chcę na razie mieć w zanadrzu co najmniej trzy rodzaje darmowych treści dostępnych nie dla wszystkich. Ale to trzeba przemyśleć, przygotować, napisać….

W swej naiwności i działaniu na zwyżce motywacji, chciałam nad tym pracować 6 godzin dziennie. Jednak życie zweryfikowało moje zapędy. Puknęło mnie w głowę i przystopowało.

Teraz działam, kiedy mam czas. A żeby widzieć jakieś postępy, efekty tej pracy to rejesture moje działania.
Zapytasz pewnie, jak to robię. A bardzo prosto: zainstalowałam na laptopie program „Toggl”
Siadając na przykład do przygotowania grafik na FB, wpisuję to zadanie: „Grafiki FB na AB” – wrzucam do projektu „FIRMA”. I włączam timer. Pod koniec tygodnia Toggl wysyła raport, a tam widać jak byk ile czasu, na czym spędziłam.
Pamiętaj, każdy mały kroczek to postęp. Minimalna rzecz zrobiona, aby osiągnąć cel – własna niezależność finansowa, własna firma – przybliża nas do tego. Tylko trzeba działać, regularnie działać w tym kierunku.

A Ty jakie planujesz działania? I w jaki sposób?

Artykuł Mobilizacja pochodzi z serwisu To co najważniejsze.

Jest sobota, zakupy tygodniowe zrobione, obiad już dawno się trawi w brzuszkach…, więc można zasiąść do kompa i coś popisać.

Zapał

Może to wydać się dziwne, ale rozróżniam u siebie trzy stany związane z kodowaniem. Pierwszy to zapał. Jaram się nowością. Już sam fakt, że czegoś nowego się nauczę, a nawet (raczej: zwłaszcza) w praktyce wykorzystam, przećwiczę, powoduje u mnie uczucie przyjemności. To tak jak czekaniem na wakacje lub urlop. Jaramy się, jak to będzie super. Jak odpoczniemy i co zwiedzimy. Ja wizualizuję, jak siedzę przy laptopie i klikam w klawiaturę. Wypróbowuję wszystkie możliwości, sprawdzam w StackOverflow jak coś zrobić. Przeszukuję YouTube. To jak polowanie. Stan bliski podnieceniu i euforii, kiedy doszło się do czegoś samemu, ale sprawdzamy jeszcze w innych miejscach, tak dla pewności.

Ale zapał zawsze słabnie. Co trzeba zrobić wtedy? Mój sposób i chyba większości jest banalnie prosty. PLAN. Zaplanować wszystkie czynności po kolei. Po to, aby widzieć każdy kamyczek, jaki przeskakujemy na swojej drodze. Każdy rozwiązany problem warto sobie zanotować.

Tak u mnie było w przypadku pseudo-elementów. (Na ich temat poczytasz tutaj). Musiałam sama kilka razy przeklikać różne ich warianty. Przeanalizować, co jak powinno grać, abym WIEDZIAŁA. Dla lepszego zapamiętania – krótka notka w plannerze jak się nimi posługiwać i co jest konieczne, aby wyglądał dobrze na stronie.

Po fazie zapału i rozpisaniu sobie planu działania, następuje faza zaangażowania.

Zaangażowanie

Co tu mamy? Prostą, ale jakże istotną rzecz. Skrupulatnie wypełnianie każdego zaplanowanego punktu. Tylko Ty wewnętrznie możesz się z tego rozliczać.

Mój ostatni projekt pod roboczym tytułem „Flexbox i GRID-CSS. Dwie strony www”, miałam rozpisany na cały marzec. I udało mi się go ukończyć w ciągu jednego miesiąca. Kodowałam przede wszystkim w niedziele. Lekko licząc, wyszło 4 niedziele i chyba jakieś trzy dodatkowe dni.
To dużo czasu, czy mało? Jak dla mnie to super szybko mi poszło.

Miałam rozpisany każdy etap i każdą sekcję do zakodowania. Punkt po punkcie posuwałam się z kodowaniem. Aż w końcu ukazały mi się dwie całkowicie zrobione przeze mnie strony.

Im bardziej zaangażujesz się w to, co robisz, tym większą satysfakcję masz, gdy zobaczysz rezultat. Z pewnością może przemknąć Ci przez głowę, że kiepsko to wyszło, nie tak jak powinno i … ojoj… jeszcze masę krytycznych uwag kierowanych do siebie samego. Tak, ja tak mam. Dlatego warto mieć kogoś, kto poklepie po ramieniu albo powie, że wymyślamy, że dobrze jest.

Największy krytyk zawsze siedzi w Twojej głowie. Wiem, bo mam takiego krytyka i nazywa się Helga. Jest wredna i uszczypliwa. Dogryza mi okropnie.

Poczucie braku

I to już ostatnie faza. Mamy już skończony projekt. Wszystkie zadania odhaczone, a efekty możemy przeglądać. I co teraz?

Czujemy pustkę. Brakuje nam tego ciągłego zastanawiania się jak coś zrobić, gdzie jeszcze poszukać rozwiązania. Tego podświadomego przeżywania „aktu” tworzenia. Hahaha! Tak górnolotnie zabrzmiało, ale jak to tak czuję. Kiedy wreszcie mój umysł nie jest zajęty kodowaniem, czuję się, jakbym poruszała się w jakiejś mgle. Wszystko jest nieostre, zamazane i niejednoznaczne. Nie lubię takiego stanu. Poczucie barku rozlewa się wewnątrz mnie, aż do momentu, gdy… zaplanuję nowy projekt. Nowe wyzwanie na powrót wyzwala we mnie zapał do nauki i kodowania. Mówi się, że wymyślenie czegoś to trudniejsza sprawa niż realizacja tego pomysłu. Jak dla mnie, jest odwrotnie.

Szczerze? Pomysły ściągam od innych. Pewnie dlatego, że kiedyś ktoś mi powiedział, że nie jestem kreatywna, a ja podświadomie w to wierzę. I nawet, jeśli na poziomie świadomym, wiem, że to nie prawda, to podświadomie temu zaprzeczam.

Wytycznie planu, jak coś zrobić jest dla mnie jak najmniej problematyczne. Wiem jak, ale nie wiem co. Taki dylemat.

Pragnę poklepania po ramieniu. Dwie strony, jakie zakodowałam w marcu znajdziecie na moim githubie – .

• We Create
• Hello-minimal

Z pewnością wymagają poprawek, ale … są.

Artykuł Workhard anywhere. pochodzi z serwisu To co najważniejsze.

Potocznie pragmatyzmem nazywana jest także postawa, polegająca na realistycznej ocenie rzeczywistości, liczeniu się z konkretnymi możliwościami i podejmowaniu działań, które gwarantują skuteczność.

Wikipedia

Co było.

Ciężko sobie przypomnieć co było. Nasza pamięć bardzo lubi przekłamywać i tam, gdzie nie widzieliśmy problemu mógł, tkwić zalążek porażki. Z każdego zdarzenia powinniśmy wyciągać wnioski i na nich się uczyć. Nie warto popełniać wciąż te same błędy. To strata czasu!

Dlatego najlepszym rozwiązaniem czasem jest prowadzenie dziennika. I nie chodzi mi nawet o „pamiętnik” z prawdziwego zdarzenia… Miejsce, gdzie zapiszesz, jakie podejmowałeś wyzwania, i w jakim stopniu je zrealizowałeś. Ja ma troszkę ułatwione zadanie, bo nie dość, że wpisy na blogu usprawniają mi przypominanie to jeszcze w zeszycie, w punktach mam bardzo wiele rzeczy rozpisanych.

Blogowanie.

Aby nie przedłużać, przejdę do tego, co było.
Blog nadal istnieje. 71 wpisów. Rozwinęłam fanPage. I rozhulałam Instagram. Przeprowadziłam Małą Rewolucję (w lipcu). Pojawiło się więcej ekspercki (jakoś dziwnie mi się to pisze) wpisów na tematy około programowe.

Z rzeczy blogowych ciągle zastanawiam się nad właściwą formą. Próbuję, zmieniam i dodaję lub odejmuję tematy. Piszę tak, aby zainteresować. Nawet nie chodzi o ogromne grono odbiorców, ale stałe. Właśnie z taką myślą zakupiłam kursy Jasona Hunta: Masterclass: Blogger i Masterclass: Blogger&Biznes. Wstyd przyznać, ale jestem na nich dopiero na początku. Wybrałam podejście: bez presji. Dostęp mam jeszcze kawał czasu, więc nie muszę wszystkiego robić naraz. Wszystko w swoim czasie. Tak więcej wyciągnę z tego.

Kodowanie.

Tu było sporo. Zacznę od WordPressa. Ulepszyłam blog (nieistotne, że nie widać ). Zbudowałam nową stronę, która czeka na opublikowanie. Planowałam to na końcówkę roku, ale nie bardzo to wyjdzie. Zbyt dużo mam rzeczy do przemyślenia w związku z nią, muszę napisać teksty i nadal ciągle zdjęcia i grafiki są do bani. Ale! Zrobiłam ją praktycznie w 3 dni! To sukces.
W końcu pożegnałam kurs Eweliny Muc „WP dla Zielonych”. Nie dlatego, że już nie jest wartościowy, ale szukam wszędzie oszczędności…
Mija rok (prawie), od kiedy skończyłam Bootcamp w Kodilli. Wnioski? Czeka mnie jeszcze ogrom pracy nad font-endem. Wiem już bardzo dużo, potrafię też wiele. Niestety w moim odczuciu ciągle zbyt mało. Dopiero po roku niektóre sprawy i informacje zrozumiałam. Już nie boję się ich używać i (co ważniejsze) nie boję się publikować na GitHubie moich postępów. W swoim skrzywionym zamyśle uważałam, że nie powinnam pokazywać, jak bardzo niedopracowany jest mój kod. Chyba jest prawie osiem stronek… Dużo, nie dużo.
W kodowaniu jeszcze przerobiłam huk kursów. Był Bootstrap, zwykły html, css oraz zaczęłam kurs GIT-a. Hmmm… co jeszcze? W listopadzie wzięłam w cudownym wyzwaniu #codenovember (u The Awwwesomes), który bardzo mnie zmotywował do dalszej nauki.
Nieodłączna pozostała strona FreeCodeCamp.

Coś jeszcze.

Regularne trenuję i uważnie się odżywiam. Dzięki temu czuję się lepiej i wyniki tarczycowe już tak nie skaczą. Poza tym – miły bonusik – schudłam i nie puchnę.
Jestem bardziej skupiona tym, co jest tu i teraz. W końcu nauczyłam się wybierać, a nie gonić za wszystkim na raz. Miałam czas na wakacje i czytanie książek (w tym roku przeczytałam ich 60).
Zaczęłam bardziej myśleć o sobie. Zaczęłam kurs „Wirtualna Asystentka” i zakończyłam kurs „Pisz tak, aby sprzedawać”.
Bardziej świadomie kupuję i używam codziennych rzeczy. Nie twierdzę, że jestem hiper pro, eko, zero waste itp… Ale staram się i wybieram mądrze.
Zaczynam rozumieć, że tylko ja jestem w stanie pokierować siebie we właściwym (moim) kierunku.

Co będzie.

Blogowanie.

Jeśli chodzi o tę sferę to mam tu dokładnie rozpisane już tematy przewodnie. Zdecydowałam, że ten rok będzie na blogu należał do kodowania.
1⃣ kwartał – Strona www // Front-end;
2⃣ kwartał – Narzędzia developerskie;
3⃣ kwartał – Frameworki;
4⃣ kwartał – Dobre praktyki // Clean code.
To jeśli chodzi o posty eksperckie. Dopuszczam również wpisy typowo lifestylowe. Ale na kodowaniu chcę się bazować.
W ramach pogłębiania wiedzy na temat blogowania i pisania wartościowych tekstów, mam do zrobienia kursy Jasona Hunta oraz kurs SEO.
Instagram, facebook? Zostanie tak, jak dotychczas było. Posty przynajmniej jeden na dzień.

Kodowanie.

Tu popłynęłam z moimi marzeniami i planami. HA! Zbyt wiele i wszystko na raz bym chciała. Już wiem, że w ten sposób nie wiele bym pojęła. To, jaki jest plan? Ugruntowanie tego, co już wiem, czyli html i css. Muszę poczuć się w tym na tyle pewnie, żebym raczej zastanawiała się czym się posłużyć, aby osiągnąć dany efekt, niż szukał rozwiązania. W tym roku chciałabym również nauczyć się JavaScript, bo puki co „liznęłam” go jedynie pobieżnie. I niestety zaniedbałam to, co już wiedziałam. Efekt? Zaczynam od nowa. W kodowaniu najważniejsza jest praktyka.

Wszystkie moje zmagania z kodem będą na GitHubie, a co za tym idzie w trakcie będę robić kurs GIT-a. Dodatkowo muszę popracować nad responsywnością stron (RWD), bo niestety bardzo kuleje w moich projektach.
Chciałam zacząć jeszcze coś w WordPressie, ale chyba tego będzie już za moc. Jak rozpisałam zagadnienia, jakie powinnam opanować lub pogłębić… okazało się, że czasu może braknąć.

Coś jeszcze.

I już ostatnia prosta. Co jeszcze? Treningi, zdrowa dieta, kontrolowanie tarczycy, czas dla rodziny (zwłaszcza Pana Męża – często nasze połówki czują się zaniedbane).

Chcę jeszcze popracować (zadbać) nad swoimi nerwami. Niestety stres zbiera u mnie bardzo duże żniwo, a ja czasami czuję, że wybuchnę w najmniej oczekiwanym momencie. Co do sposobu na poprawę koncentracji, cierpliwości i pamięci (a one najczęściej pogarszają się ze stresem) jeszcze nie podjęłam konkretnych decyzji. Będę szukać odpowiedniego narzędzia. Czy będzie to joga, medytacja lub mainfulness… Nie zdecydowałam. Zobaczymy po wypróbowaniu każdego.

Z rzeczy mało istotnych, ale wciąż odkładanych na później. Muszę na poważnie zabrać się do języka angielskiego. Z tym że nie może to być klasyczna metoda. Dlaczego? Bo ja tak naprawdę dużo rozumie, ale wciąż się boję mówić lub sytuacji, że coś przekręcę, inaczej pojmę i … no właśnie, co będzie?

Tak wiele by się chciało, a to jedynie rok. Raptem 52 tygodni, 365 dni. Odlicz czas przeznaczony na wakacje i święta, weekendy. Należy nam się odpoczynek przecież. Ile nam czasu zostanie na realizacje naszych planów? Jakie masz plany? Zaplanowane cele i rozpisane w kolejnych krokach?

Do dzieła, przed Tobą nowy rok życia.

Artykuł Plany na nowy czas. pochodzi z serwisu To co najważniejsze.

Tabele

To taki mogłoby się wydawać niepozorny element… A często sprawia problem.
Wszystkie dane, które chcesz przedstawić w formie tabeli, najpierw najlepiej sobie to wyobrazić. Aby utworzyć tabelę, potrzebujemy kolumn i wierszy (oczywiście). Tworzą one dwie osie, na ich przecięciu mamy komórkę tabeli.

 Schemat tabeli

Aby zbudować tabelę, potrzebujemy trzech podstawowych elementów:

• <tabele></tabele> – to znacznik tworzący tabelę. Musisz pamiętać, że tabela zapisywana jest jako kolejne wiersze,
• <tr></tr> – to znaczniki oznaczające jeden wiersz; t – z ang. tabele, r – z ang. row, czyli wiersz,
• <td></td> – to znacznik oznaczający jedną komórkę; td – z ang. tabele data, czyli dane tabeli.

Poniżej przykład tabeli z dwoma wierszami i trzema kolumnami, czyli trzema komórkami w każdym wierszu.

<tabele>
  <tr>
     <td>pierwsza kolumna</td>
     <td>druga kolumna</td>
     <td>trzecia kolumna<td>
  </tr>
  <tr>
     <td>pierwsza kolumna drugi wiersz</td>
     <td>druga kolumna drugi wiersz</td>
     <td>trzecia kolumna drugi wiersz<td>
  </tr>
</tabele>

Dodatkowe znaczniki tabeli

Aby nadać bardziej wyrazistego stylu tabeli (poza ostylowaniem w CSS) możemy użyć jeszcze kilku znaczników.

• <th></th> – to znacznik do oznaczenia nagłówka, czyli nazwania poszczególnych kolumn (z ang. tabele heading, czyli nagłówek tabeli). Nagłówki powinno się tworzyć, nawet jeśli pozostaną puste. Za pomocą atrybutu scope określamy, czy nagłówek dotyczy wiersza (wartość „row”), czy kolumny (wartość „col”).
• <thead></thead> – to znacznik oznaczający nagłówek tabeli, to wewnątrz nich umieszczamy poszczególne nagłówki kolumn, czyli <th></th>
• <tbody></tbody> – ciało tabeli, tu umieszczamy poszczególne komórki, czyli <td></td>, 
• <tfoot></tfoot> -to stopka tabeli, w niej umieszczamy np. podsumowanie danych komórek.

Przykład tabeli z użyciem <th>:

<tabele>
 <tr>
   <th></th>
   <th scope="col">nagłówek kolumny 1</th>
   <th scope="col">nagłówek kolumny 2</th>
 </tr>
  <tr>
   <th scope="row">nagłówek wiersza</th>
   <td>wartość 1</td>
   <td>wartość 2</td>
 </tr>
</tabele>

Przykład tabeli z użyciem pozostałych znaczników:

<tabele>
   <thead>
     <th>coś</th>
     <th>jeszcze coś</th>
   </thead>
   <tbody>
     <tr>
     <th>coś2</th>
     <td>inne coś</td>
     </tr>
   <tbody>
   <tfoot>
     <tr>
     <td></td>
     <td>razem coś</td>
    </tfoot>
</tabele>

Pomocne atrybuty

Łączenie kolumn

Łączymy komórki sąsiadujących kolumn. Aby tego dokonać, potrzebujesz atrybutu colspan, którego wartością jest liczba kolumn, ile łączymy. Ten atrybut dotyczy znaczników <th> oraz <td>.

<td colspan="2">dwie kolumny złączone</td>

Łączenie wierszy

Podobnie jak wyżej, aby połączyć sąsiadujące wiersze, używamy atrybutu. Jest to rowspan z wartością odpowiadającą liczbie łączonych wierszy.

Formularze

Formularze na stronie internetowej znajdziemy prawie zawsze. Zapis na newsletter, wyszukiwarka, archiwum bloga i wiele, wiele innych. 
Aby stworzyć formularz musimy, przede wszystkim określić typ poszczególnych pól. Każdy formularz służy do przesłania na serwer jakiś danych np. pisząc jakichś komentarz na blogu. Po stronie serwera dzieje się magia (żarcik!), czyli z pomocą programu napisanego np. w Java lub PHP (to języki programowania stosowane w back-endzie) dane zostają przeanalizowane, tworzona jest nowa strona i wysyłana jest ponownie do przeglądarki. Ot co! I już. Proste… ha wiem, wiem… trochę za moc… 

Schemat formularza

Aby zbudować formularz, musisz pomiędzy znacznikami <form></form> umieścić pola formularza. Do tego znacznika dodajemy również atrybuty: action, method oraz id.

• action – jego wartością jest adres strony na serwerze, do której wysyłamy dane formularza;
• method – jego wartość to get (kiedy stosujemy proste formularze, pobieramy dane z serwera) lub post (kiedy przesyłamy pliki, formularz jest duży, zawiera dane poufne np. hasła, dodajemy lub usuwamy dane z bazy danych).
• id – służy do identyfikacji (co oczywiste ) danego formularza.

Lebel

Etykiety pozwalają połączyć z konkretnym polem. Aby tego dokonać, można pole umieścić wewnątrz etykiety (<lebel></lebel>) lub dodać atrybut for. Atrybut ten ma taką samą wartość jak id pola.

Grupowanie 

Aby zgrupować więcej pól formularza, należy użyć znacznika <fieldset></fieldset>.
Możemy również wyświetlić nazwę całego formularza za pomocą <legend></legend>, który to znacznik umieszczamy zaraz za otwierającym <fieldset>.

Pola

Pole tekstowe

  <lebel for="name">Nazwa</lebel>
  <input type="text" id="name">

Pole hasła

  <lebel for="password">Hasło</lebel>
  <input type="password" id="password"> 

Pole wielotekstowe

  <lebel for="comment">Komentarz:</lebel>
  <textarea rows="10" cols="30" id="comment"></textarea>

Pola radio

Są to pola jednokrotnego wyboru. 

<label for="radiobuttonA">
  <input type="radio" id="radiobuttonA" name="ThisButton">
  Wybierz A
</label>
<label for="radiobuttonB">
  <input type="radio" id="radiobuttonB" name="ThisButton">
  Wybierz B
</label>

Pola checkbox

Są to pola wielokrotnego wyboru. Można tu również usuwać zaznaczenia (w odróżnieniu od typu „radio”.

<label for="checkboxA">
  <input type="checkbox" id="checkboxA" name="myButtonGroup">
  Przycisk A
</label>
<label for="checkboxB">
  <input type="checkbox" id="checkboxB" name="myButtonGroup">
  Lub przycisk B
</label>

Pola dropdown

Listy rozwijane pozwalają wyświetlać kilka opcji do wyboru. Potrzebujemy tu znaczników: <select></select> oraz <option></option>, które przyjmuje odpowiednią wartość (value).

<label for="letters">Wybierz literę</label>
<select id="letters">
  <option value="a">A</option>
  <option value="b">B</option>
  <option value="c">C</option>
  <option value="d">D</option>
</select>

Pola wielokrotnego wyboru

Mamy tu rozwinięcie opcji opisanej powyżej. Z listy dostępnych opcji możemy zaznaczyć kilka. Aby tego dokonać, musisz użyć atrybutu multiple z wartością również multiple. Umieszczamy go w znaczniku otwierającym <select>.

<label for="letters">Wybierz literę</label>
<select id="letters" multiple="multiple">
  <option value="a">A</option>
  <option value="b">B</option>
  <option value="c">C</option>
  <option value="d">D</option>
</select>

Pola przesłania plików

<label for="fileUpload">Prześlij Plik</label>
<input type="file" id="fileUpload">

Pola przycisku

<label for="Submit">Zapisz się</label>
<input type="submit" id="Submit">

Pola daty

<label for="Data">Data:</label>
<input type="date" id="Data">

Pola e-mail oraz URL

<label for="email">Adres e-mail:</label>
<input type="email" id="email">

<label for="url">Adres strony internetowej:</label>
<input type="url" id="url">

Pola wyszukiwania

<label for="search">Wyszukaj:</label>
<input type="search" id="search">
<input type="submit" value="Szukaj">

np. Wyszukujemy jeden wyraz

<label for="search">Wyszukaj:</label>
<input type="search" id="search" placeholder="Poszukiwany tekst">
<input type="submit" value="Szukaj">

np. dodajemy podpowiedź

Weryfikacja pól

Jest to o tyle pomocne, że zaznaczane są błędy w formularzu. Wykorzystasz do tego celu atrybut required o wartości required.

<label for="email">Adres e-mail:</label>
<input type="email" id="email" required="required">

<label for="url">Adres strony internetowej:</label>
<input type="url" id="url" required="required">

Uff… zebrało się tego trochę, a jeszcze to nie koniec. Będzie część trzecia i postaram się na niej zakończyć. Dodatkowo napiszę ściągi wszystkich znaczników. Pozdrawiam i zapraszam do uczenia się HTML.

Artykuł Elementy składowe II pochodzi z serwisu To co najważniejsze.

Możemy wyżyć się kreatywnie, wybrać jakąś znośną paletę barw. Mamy mnóstwo miejsc, gdzie można się zainspirować.

CSS.

Co to jest ten cały CSS? Są to kaskadowe arkusze stylu (z ang. Cascading Style Sheets), więcej na ten temat znajdziecie w Wiki. Tak w wielkim skrócie chodzi o poprawienie atrakcyjności strony www. W CSS-e tworzymy reguły, które kontrolują wygląd naszej strony. To właśnie tu ustalamy, jakie będzie tło poszczególnych elementów strony, jakie fonty (nie czcionki – bo to całkiem co innego wbrew pozorom – link). W arkuszach tych będziemy też deklarować właściwe pozycje, sposób wyświetlania elementów. Godna uwagi jest strona w3schools – zawiera podstawowe wiadomości oraz dobre praktyki stosowania i pisania deklaracji.

Istotne jest, aby style strony, czyli właśnie deklaracje dotyczące wyglądu, nie wpisywać w pliku .html. Według dobrych praktyk powinno się je wpisywać w oddzielnym pliku o rozszerzeniu .css. 

CSS jest o tyle fajną sprawą, że można za jego pomocą robić wiele bardzo nietypowych rzeczy. Na przykład animacje czy przejścia, podświetlenia, domniemany ruch… i wiele innych cudów.

Wiele bardziej zaawansowanych deklaracji znajdziecie na blogu CSS-Tricks. O właściwościach CSS poczytacie również na CSS Properties. Fonty znajdziecie na Google Fonts. Ikonki wstawiamy za pomocą strony Font Awesome.

Kod z Avocode.

Dzięki aplikacji Avocode możemy również wstawić od razu podstawowe deklaracje w pliku CSS. Wystarczy zaznaczyć właściwy element na projekcie, a w okienku po prawej pojawi się kod. Kopiujemy go tak jak zwykły tekst i wklejamy do swojego pliku Style.css. W ten sam sposób możemy zaimportować zdjęcia z projektu. 
Trzeba jednak pamiętać, że Avocode nie zakoduje za na strony. Wiele jeszcze musimy dopisać właściwych parametrów i wartości, aby strona prezentowała się tak jak w projekcie.

Paleta barw.

Zakładając bloga lub tworząc stronę www, zastanawiamy się skąd brać inspirację. Zwłaszcza jeśli nie czujemy się najsilniej w dopasowywaniu kolorów, stylów fontu i innych elementów.
Jest cały ogrom miejsc, które mogą nas zainspirować lub ugruntować własny styl. Gdzie szukać? Zacznijcie od Pinterest, Instagram i przykładowe strony mające w nazwie – design. Istnieją rankingi stron dotyczące właśnie ich wyglądu. Możecie poszperać w wyszukiwarce. Kilka stron dla Was:

• https://www.awwwards.com/
• https://codepen.io/patterns
• https://symu.co/freebies/templates-4/

Gdzie sprawdzić jakie barwy będą do siebie pasować?

• http://paletton.com
• https://flatuicolors.com/
• https://webaim.org/

Skąd zdjęcia?

Mamy dwie drogi w zależności, czy korzystamy z gotowego projektu i „tniemy” go, czy też projektujemy stronę od tzw. „zera”.

Pierwsze podejście pozwala nam za pomocą programu (Avocode) zaimportować wszystkie zdjęcia (jak również wszystkie kolory) do odpowiedniego folderu (np. Images) w naszym projekcie. I właśnie stamtąd będziemy podpinać odpowiednie zdjęcia do naszego pliku Style.css.

A co jeśli chcemy wszystko zrobić samemu? Nic skomplikowanego, lecz bardziej pracochłonne. Przede wszystkim musimy określić, co na tych zdjęciach chcemy, aby się znajdowało. Dlatego, jeśli robimy projekt strony sami, faza koncepcyjna jest bardzo istotna. Musimy mieć wszystko bardzo dobrze przemyślane, bo inaczej zagłębimy się w ogrom fajnych zdjęć, „mieszadeł” kolorów i innych narzędzi na bardzo długi czas. To wciąga i to bardzo.  

Poniżej podaję kilka adresów, pod którymi znajdziecie zdjęcia do publicznego użytku (jeśli chcecie poczytać o licencjach zdjęć to tu).

• https://www.pexels.com/
• https://unsplash.com/
• https://stocksnap.io/
• https://pixabay.com/pl/

Sass to las?

Słyszeliście kiedyś o Sass? To preprocesor CSS. OK. Nadal nic Wam to nie mówi. Prościej: to takie ustrojstwo, które ułatwia pracę z CSS, usprawnia ją i sprawia, że pracujemy wydajniej. Mniej zbędnego kodu w pliku to efekt działania Sass-a. Ten temat chciałabym zgłębić w osobnym poście. Dziś tylko wspomnę, że coś takiego istnieje, a poczytać o nim możecie o tu.  Strona domowe tego narzędzia to sass-lang.com. A tu jeszcze polska strona o Sass – link. 

Po co wspominam o tym preprocesorze? Pisząc (tworząc) stronę możemy zrobić wszystko „na piechotkę” i „od zera”. To jest jak najbardziej w porządku, bo uczymy się podstaw. Ale na późniejszym etapie warto poznawać narzędzia, dzięki którym pracujemy tak, aby mądrzej wykorzystywać własny czas. Czas również innych, którzy będą być może później pracować na waszym kodzie. Dlatego warto dbać o porządek i sprawność w pisaniu kodu. Jeśli od początku będziemy pilnować szczegółów i składni kodu, inni będą nam wdzięczni, a my nabędziemy dobrych nawyków.  

Jak się uczyć?

Tak jak przy HTML, skarbnicą wiedzy jest sam internet. Kilka stron już przytoczyłam powyżej. Gdzie jeszcze szukać informacji?
Skarbnicą wiedzy może być również developer.mozilla.org. 
Dobrym pomysłem jest też poszukanie darmowych ebooków wydawnictwa O’Reilly.
Wspomniany w poście o HTML-u Jon Duckett też daje radę. Mam wrażenie, że jego książki są pomału traktowane jak biblie web-devolopera.

Pamiętajcie też o kursach na Udemy (zdarzają się darmowe, warto polować na promocje), FreeCodeCamp, Strefa Kursów czy Codecademy.
Poza tym przeszukanie YouTuba też przyniesie nam wiele wyników. 

Artykuł Pomaluj stronę… pochodzi z serwisu To co najważniejsze.

Jak przenieść PSD do HTML?

Ok. Tylko spokojnie. Wybrałaś troszkę dłuższą drogę do własnej strony www. Nic się nie obawiaj. Krok po kroku stworzysz ją, ą po drodze nauczysz się masę fajnych rzeczy, wypracujesz w sobie dobre nawyki. To jak? Zaczynamy?

Początek – HTML.

HTML. I już widzisz schody? Bez paniki. 
Aby sprawdzić, co to takiego ten HTML otwórz jakąkolwiek stronę www. A później prawym klawiszem myszy rozwiń listę, wybierz „Zbadaj”. Pojawi się okno z kodem. To (między innymi) jest HTML. Straszne? Ej, chyba nie. 

Wyjaśnijmy jedną sprawę na początku. Żeby nie było wstydu. 

HTML NIE JEST językiem programowania.

To język znaczników (ang. HyperText Markup Language, a po polsku to hipertekstowy język znaczników), który rozumie każda strona internetowa.

Struktura.

Każda strona, aby działać poprawnie, musi posiadać jedną znormalizowaną strukturę. Poniżej przykład:

<!DOCTYPE html5>
<html lang="pl-PL">
  <head>
    <meta charset="utf-8">
    <meta name="viewport" content="width=device-width, initial-scale=1">
    <title>Moja pierwsza strona www</title>
    <link rel="stylesheet" type="text/css" href="Styles/style.css">
  </head>
  <body>
    <header>
      <h1>Zaczynamy!</h1>
    </header>
    <main>
      <h2>Jak mam zacząć?</h2>
      <p>Najlepiej od początku. Krok po kroku stworzymy stronę.</p>
      <p>Zaczynamy pomalutku od HTML-u</p>
      <p>Drugim krokiem będzie nadanie trochę stylu i koloru, dzięki CSS.</p>
    </main>
    <footer>
      Copyright © To Co Najważniejsze 2018
    </footer>
  </body>
</html>

Co oznaczają wszystkie te słowa w „trójkątnych nawiasach”? To są owe znaczniki. Słuchajcie na temat HTML, napisano wiele książek, powstało masę kursów internetowych. Nie będę Was zanudzać tym wszystkim.

Mam jakiś projekt. Jak poniżej:

Łatwo zauważyć pewne segmenty/ sekcje. Pierwsza z nich to zdjęcie i menu u jego górnej krawędzi. Na zdjęciu mamy hasło i przycisk. Widzicie logo i malutkie ikonki social mediów? OK. To wszystko jest w pierwszej sekcji – powiedzmy – powitalnej.
Następnie co widzimy? Nagłówek, jakiś tekst i przycisk. Obok jest zdjęcie – telefon w ręce. Sekcja z telefonem (?).
Kolejno mamy: sekcję podzieloną na dwie kolumny. W jednej jest ekran komórki. Zdradzę Wam, że jeśli mamy taki ekran/ jednobarwne tło na zdjęciu telefonu/ tabletu/ laptopa to możemy tam wstawić, cokolwiek chcemy. Fajne? No, ja myślę.
Lecimy dalej. W drugiej kolumnie mamy nagłówek, jakiś tekst i przycisk. Dodatkowo widzimy „ptaszki” do przesuwania wraz z numeracją stron.
Nazwijmy tę sekcję … hmmm na przykład „z artykułami”.
Poniżej tej sekcji jest sekcja galeria. Mamy podzieloną stronę na trzy części. W jednej widzimy opis, a w pozostałych zdjęcia. Zauważ, że nad zdjęciami znowu mamy znaczek do przesuwania. Prawdopodobnie jest tam więcej zdjęć, które można pooglądać.
Sekcja „Zapisz się”. Jest zdjęcie, jest nagłówek i (uwaga!) formularz do zapisu.
Sekcja „Pobierz”. Co widzimy? Nagłówek, trochę wyśrodkowanego tekstu i dwa przyciski.
I ostatnia sekcja – „Stopka”. Tu znajduje się menu składające się z trzech elementów, mamy tekst mówiący o wszelkich prawach zastrzeżonych. To po jednej stronie, a po drugiej stronie jest logo. Czyli znów mamy dwie kolumny.

Ok. Mamy już opisany cały projekt. Teraz trzeba to wszystko przepisać za pomocą HTML. A później czeka nas nadanie właściwego wyglądu, dodanie zdjęć, tła, czcionki itd.

Skąd to wiedzieć?

Pomyślicie sobie: „Hola, hola. Tobie to łatwo, ale dla mnie to nadal czarna magia.” Możecie przekopać tonę książek (a wiele ich jest na ten temat), ale ja polecę Wam pana Jona Duckett i jego książki. Tu można ściągnąć PDF-a. I wystarczy. Co jeszcze?

Kochani i tu wkracza internet. Szczerze prawie wszystkiego o tworzeniu stron www nauczyłam się (i nadal się uczę) z internetu, przez internet i dzięki internetowi. Serio. 

Moje dzieciństwo i młodość przypadła akurat, gdy jeszcze najpierw internetu nie było (TAK! ISTNIAŁY TAKIE CZASY! hahaha), a później chodziło się do kawiarenek internetowych. Ktoś z Was pamięta takie miejsca? Były kluby komputerowe osiedlowe, a sprzęt to był Commodore. hahahaha!  

Ok. Powrót do naszych czasów. Mam kilka miejsc, z których możecie ogarnąć HTML. Pomijając Udemy, Codecademy, FreeCodeCamp i Strefa Kursów, możecie zajrzeć do tutoriala od The Awwwesomes  – Html&CSS – Step by step. A tu znajdziecie, co mówi WIKI.
Warto również zajrzeć tu lub jeszcze poszukać na YouTube – to prawdziwa kopalnia wiedzy.

Godny polecenia jest też Samuraj

To jeśli chodzi o internet. Jest tego mnóstwo, więc warto znaleźć sobie grupę wsparcia na FB dla całkowicie zaczynających. Im więcej głów tym więcej wartościowszej wiedzy i kontaktów. Zapiszcie się do takowej, będzie to tylko z korzyścią dla Was. I tak przechodzimy do następnego punktu.

Motywacja

Mając tak wiele nowych i niezbyt zrozumiałych rzeczy do ogarnięcia przyda Wam się jakaś motywacja do nauki i działania. Tak jak wspomniałam grupa na FB bardzo się przydaje. Co jeszcze? Ha!

Dobry plan nauki. Znacie mnie na tyle, że plan mam do wszystkiego. Jakoś lepiej mi się ogarnia rzeczywistość, jeśli ją zapiszę na papierze. Uporządkuję myśli, a wielkie cele (a takim celem jest nauka czegokolwiek) rozbiję na jak najmniejsze części. Wtedy jest to wszystko mniej straszne i wydaje się do ogarnięcia. Warto również ustalić sobie jakieś deadline każdego etapu. Ale też nie wyrzucajmy sobie, jeśli coś zajęło nam więcej czasu, niż planowaliśmy. Po prostu zmodyfikuj plan działania i … leć dalej.

Powodzenia.

Artykuł Schemat pochodzi z serwisu To co najważniejsze.

Obecnie wszyscy mają swoje miejsce w internecie. Niektórzy mają profil na Instagramie, inni na Facebooku. Są również osoby, które chcą własnej strony www. Czy to możliwe, jeśli nie chce się za to komuś płacić i nie potrafi się kodować? A może chcą się nauczyć tej sztuki? Wszystko jest obecnie możliwe. Wystarczy chcieć i znaleźć trochę czasu. 

Przyda się też sporo samozaparcia, kiedy motywacja co jakiś czas będzie spadać.

Zbuduj stronę

W internecie można znaleźć wszystko. Dlatego niektórzy chcą mieć tam swoje miejsce. Czy prowadzić bloga, czy postawić stronę wizytówkową – to kwestia motywacji. Jeśli chcemy coś przekazać od siebie, to blog jest dobrym wyborem. Każda opinia jest dobra. A tak na dobrą sprawę nie trzeba wybierać pomiędzy wizytówką a blogiem. Można mieć obie te rzeczy na raz.  

Aby strona faktycznie była nasza, warto kupić sobie domenę oraz miejsce na serwerze. Wtedy jak długo płacimy (raz do roku) tak długo jesteśmy jedynym właścicielem naszej strony. 
Gdzie kupimy domenę i serwer? Wpisując w Googla frazę  „hosting” wyskoczą nam firmy, które się tym zajmują. 
Ja mam serwer na Zenbox.

Którędy droga?

Aby postawić stronę, musisz się zastanowić, jak to zrobić. Nie chcesz nikomu za to płacić? Naucz się tego!. 
Masz dwie drogi. Prostą i tą bardziej czasochłonną.
Wybierając WordPress, możesz dosyć szybko postawić stronę samodzielnie. Ja tak zrobiłam. Ten blog, który czytasz, powstał dzięki Ewelinie Muc i jej kursowi „WP dla zielonych”. I faktycznie jest dla całkiem „zielonych” jeśli chodzi o technologie internetowe.

 Kilka razy w roku może zakupić ten kurs.
Obecnie, do poniedziałku – 08.10 – Ewelina prowadzi jego sprzedaż.

To jest ta prostsza droga. A ta bardziej absorbująca to już faktyczne kodowanie jak front-endowiec. Będziesz potrzebować ogarnięcia HTML5 oraz CSS3. W późniejszym czasie przyda się znajomość JavaScriptu. 
Ogarnięcie tego z pewnością zajmie dużo więcej czasu niż WordPress, ale co się nauczysz to Twoje.

Avocode i Brackets

Jeśli wybierasz tę dłuższą drogę … no cóż, czeka cię trochę pracy. Ale za to jaka satysfakcja! Dwa programy, które Ci pomogą w programowaniu to (według mnie) Avocode – link oraz Brackets – link. 

Avocode

Avocode to program do obróbki plików PSD. Cóż to plik PSD? To format pliku do zapisu grafiki dwuwymiarowej.  Tak zapisuje się projekty stron. Poniżej jej przykład. 
Oczywiście, jeśli chcesz wymyślić stronę całkowicie sama, to nie potrzebujesz tej aplikacji i gotowych projektów. Ale! To narzędzie warto poznać. Zwłaszcza że ma ono 14-dniowy okres próbny. Później płaci się miesięczną subskrypcję, którą zawsze można albo zwiesić lub z niej zrezygnować.

Co potrafi Avocode? Możemy wycinać zdjęcia, pobierać fragmenty kodu, dokładne wymiary elementów oraz ich rozmieszczenie. Mamy gotowe informacje m.in. na temat wysokości, szerokości elementu, czcionki i jej rozmiaru, kolorów; wszystko od razu z odpowiednimi jednostkami. Możemy skopiować wszystko jednym kliknięciem i wkleić do bezpośrednio swojego edytora. Oczywiście nie zakoduje to naszej strony od razu ;), ale bardzo usprawni sam proces.

Brackets

To edytor tekstu stosowany do pisania kodu. Istnieje jeszcze wiele innych stosowanych przez programistów. Dlaczego ten? Próbowałam kilku i ten jest dla mnie najwygodniejszy. Można w nim włączyć opcję Emmet – super sprawa. Co jeszcze? Możesz zmienić jego wygląd, dorzucać masę wtyczek oraz co chyba na początku drogi z kodowaniem jest to prosty w obsłudze program. Koloruje kod. Co to znaczy? Od razu zauważysz, gdzie masz przypisaną kasę, tag czy jakikolwiek inny element (np. zmienne, funkcje w JS).
Poza tym jest dostępny podgląd „na żywo”. Coś jak CodePen, ale lokalnie
Brackets jest dostępny w wersji polskiej i można go podpiąć do GIT-a.

WordPress

Ok. Zdecydowałaś się jednak najpierw poznać WordPress. Też dobra droga, bo oswaja Cię z technologią. Tak ja wspomniałam wyżej – możesz kupić kurs u Eweliny  albo …gdziekolwiek indziej. W internecie wiele osób proponuje kursy WordPressa. W każdym Udemy czy Strefie Kursów znajdziesz to, co potrzebujesz. Możesz też znaleźć na You Tube darmowe kursy WordPressa – czy są dobre? Nie wiem, bo tak jak już pisałam – wierna jestem Ewelinie Muc.
Jest jeszcze jedna osoba, która zajmuje się tą technologią. To Ola Gościniak. Nie tak dawno polecałam ją na naszym fanpage’u na Facebooku. 

Bądź online

Ola napisała książkę o tworzeniu strony www na podstawie WordPress. Od kompletnych podstaw, czyli celu strony do SEO i innych takich spraw. Wszystko opisała prostym językiem i okrasiła ćwiczeniami. Mamy sporą dawkę teorii popartej praktyką. Nic tylko działać. Książkę możesz kupić tu. Ola poza tym prowadzi bardzo merytorycznego bloga na tematy związane z blogowaniem i WordPressem oraz sprzedaje również swój kurs WordPressa. Nie przechodziłam go, ale jeśli jest choć trochę zbliżony stylem do książki, to jest to bardzo fajny wybór. 

Co będzie?

Jeśli chodzi o WordPressa, to warto go znać. I jest mnóstwo kompetentnych osób, które Cię poprowadzą „za rączkę”.

Dodatkowo nauka html, css i JS to inwestycja w Twoje umiejętności. W serii wpisów o front-endzie chce Ci pokazać, co można zakodować samej. Dlatego na początek wybierz projekt. Tak jak już wspomniałam, taki projekt zapisany jest w pliku PSD. Gdzie znaleźć takie projekty? 
Masz dwie drogi (znowu!;)).
Wpisz w wujka googla: „projekt PSD free”.

Albo skorzystaj z linku poniżej. Zapisując się na darmowe konto, możesz wybierać, przebierać w setkach projektów stron. 

Artykuł Moja www… pochodzi z serwisu To co najważniejsze.

Druga odpowiedź w moim przypadku jest bardziej prawdziwa. Praktycznie od początku roku nie zrobiłam nic konkretnego. A czuję oddech na plecach i nieprzyjemne uczucie marnowania czasu.
Bardziej jest to spowodowane innymi czynnikami, które przygniatają mnie i … szczerze mówiąc, powodują niechęć do czegokolwiek. Mój mały nawyk, który udało mi się wprowadzić w związku z nauką programowania … umarł ;(
Jeszcze na początku stycznia miałam zapał i nawet ładnie napisałam sobie całą strukturę HTML pod szablon. I tu się zatrzymałam. Nie miałam serca do niczego. W pewnej chwili spostrzegłam, jak bardzo obowiązki te codzienne pochłaniają coraz więcej czasu i nie mam już później ochoty na nic poza snem.
Niedawno pisałam, aby zachować równowagę między naszymi aktywnościami. Opieka nad dziećmi i prowadzenie domu całkowicie mnie pochłonęło. To fakt. I ciężko było mi się wydostać z tego stanu rzeczy. Ciągle jeszcze z tyłu głowy mam: „a może pobawię się ze starszakiem, zamiast postukać w laptopa”.
Jedno jest pewne, rodzina zawsze będzie u mnie na pierwszym miejscu, cokolwiek by się nie działo. Dlatego muszę mieć plan jak to wszystko ze sobą pogodzić. Jednie wcześniejsze wstawanie wchodzi w grę… nie inaczej.

Ale wracając do raportu z nauki… Wstyd. Po prostu i już.

Na najbliższe dni mam plan taki: Mam już strukturę html, więc

1. Zaczniemy CSS;
2. Ogarnięcie książki: Jon Duckett „HTML i CSS. Zaprojektuj i zbuduj witrynę www”

To tylko lub aż dwie rzeczy, na które daję sobie czas do końca marca. To dużo czasu? Wbrew pozorom, teraz gdy dni przepływają mi przez palce jak woda … to strasznie mało czasu.

Wymyśliłam sobie jeszcze jedną rzecz, z którą będę się borykać. Ja to lubię sobie rzucać kłody pod nogi. Taka już jestem.
Mam starego laptopa (jeszcze działa) z równie starym Windowsem. Plan jest taki, aby wgrać nowy system – Linux.
I z jednej strony palce mnie, aż świerzbią, aby to zrobić jak najszybciej, a z drugiej strony z Linux-em miałam do czynienia … hmmm…. jakieś [icon icon=icon-meh size=14px color=#000 ] osiem lat temu. Ha! Ale zapamiętałam, że to lubiłam. W marcu zamierzam przygotować się do tego skoku na głęboką wodę. Przypomnieć sobie wszystko o Linux-e. Mam nadzieję, że nie polegnę tak jak z programowaniem.

Bawcie się, pozdrawiam.

Artykuł Raport 1 pochodzi z serwisu To co najważniejsze.