Trafiłam na “Cyfrowy minimalizm. Jak zachować skupienie w hałaśliwym świecie” szukając nowych pozycji do przeczytania na Legimi. Apkę do Legimi mam za darmo dzięki mojej miejskiej bibliotece. Jeśli Ty też szukasz darmowej opcji czytania najświeższych ebooków koniecznie zapytaj się w swojej bibliotece o to. Wystarczy jeden kod dostępowy, a radochy… no wiesz – w bród!

Nadmiar

Z pewnością zdajesz sobie sprawę, że obecnie mamy wszystkiego … dosyć sporo. I dotyczy to praktycznie każdej z naszych sfer życiowych.

Nie wierzysz? Zajrzyj do swojej szafy! Albo jeszcze gorzej…. do schowka bądź piwnicy. Przerazisz się ile tam… różnych różności. Swego czasu pisałam kiedyś jak “odchudzałam” swoją fizyczną biblioteczkę. Udało się – ograniczyłam mocno swój księgozbiór. Obecnie bardzo się pilnuję przed kolejnym zakupem książki – zwłaszcza, kiedy ma darmową alternatywę.

Czy zdajesz sobie sprawę, że również nadmierny konsumpcjonizm i “zbieractwo” może odnosić się również do sfery cyfrowej?

Zastanów się z ilu usług, aplikacji, urządzeń korzystasz? Obecnie jest zatrzęsienia takich produktów oraz usług, które ciągle zabiegają o naszą uwagę lub powodują uczucie, że czegoś nam może zabraknąć. I wszystko z każdej strony internetu i social mediów krzyczy: kup!

To nagromadzenie się bodźców nie jest dla nas ani dobre ani zdrowe. Kiedy ostatnio po prostu siedziałaś bezczynnie w ciszy? Robiąc wielkie NIC?

Cyfrowy minimalizm wg.Cala Newporta

Zaobserwował on na trzy najistotniejsze sprawy dotyczące cyfrowego minimalizmu.

#1 Bałagan jest kosztowny.

Przez bałagan nie wiemy co dokładnie posiadamy. Zużywamy dużo energii aby coś znaleźć w bałaganie. Bałagan zajmuje naszą uwagę, rozprasza. Zbyt wiele aplikacji, usług i urządzeń zajmuje nasz czas, który moglibyśmy zużyć na coś bardziej produktywnego. Najsmutniejsze jest to, że nie zdajemy sobie sprawy, ile nas kosztuje bałagan w urządzeniach, w sieci.

#2 Optymalizacja jest ważna.

Ale o co chodzi? Nikt nie twierdzi, że mamy całkowicie wyrzec się nowych technologii i przejść na tryb analogowy. Nie umiałabym szczerze mówiąc oraz nie wyobrażam sobie innej pracy niż teraz, a bez dostępu do sieci nie byłoby to możliwe. Więc co? Musimy pamiętać, że użycie technologii może być dobre lub …nie. To jak z niej korzystamy powinno nas wspierać. Być zgodne z wyznawanymi przez nas wartościami. Czyli korzystajmy z technologii, ale na naszych własnych zasadach. To ona jest dla nas, a nie odwrotnie.

#3 Zamiar przynosi satysfakcję.

Czujemy się dobrze, kiedy będziemy używać nowych technologii w zgodzie z naszymi własnymi celami i intencją. Chodzi o to, aby nas one w pełni nie pochłonęły. Kiedy np. planujemy popracować w sieci, określamy sobie konkretne cele tej pracy np. wyszukanie informacji potrzebnych do napisania artykułu. Mamy konkretny cel. Po jego osiągnięciu poczujemy satysfakcję, że mimo wszystko nie spędziliśmy połowy tego czasu na klikanie w filmiki z kotami na YT.

Świetne zasady, które można od razu wdrożyć w życie. Odgracanie swojej przestrzeni cyfrowej przyniesie nam satysfakcję, a i z pewnością pozwoli nam zaoszczędzić trochę grosza. Może okazać się, że płacimy za jakąś aplikację lub subskrypcję, a nawet z niej nie korzystamy! Czas na porządki – zwłaszcza teraz, gdy inflacja depcze nas po piętach i wszystko wokół drożeje w zastraszającym tempie. Szukaj oszczędności.

Odgracanie cyfrowego świata

Cal Newport podał przepis na takie porządki i zasady jak wprowadzać z powrotem niektóre technologie. A wszystko po to, aby bardziej świadomie z nich korzystać.

#1 Zdefiniuj zasady dla technologii

Spisz wszystkie technologie, z których korzystasz lub które są dostępne dla Ciebie. Taka lista pozwoli na spojrzenie z góry na tą cyfrową sferę życia. Co zaliczyć do tej listy? Urządzenia: xboxy, tablety, komórki, czytniki itp; aplikacje: IG,FB, TikTok, YouTube, wszelakie gierki online; usługi: np. Netflix, itd… Wszystko co jest cyfrowe. Pamiętaj o sprawdzeniu dysków – chmur -danych.

Ustal, które pozycje z tej listy są “opcjonalne”. Zastanów się, z czego możesz zrezygnować nie narażając swojego życia zawodowego lub osobistego. Raczej nie zrezygnujesz z Facebooka jeśli zarabiasz ustawiając tam np. reklamy dla klientów, prawda? Z pewnością też problemem może być odinstalowanie apki WhatsUP, jeśli w ten sposób komunikujesz się z klientami lub członkami rodziny. Z czego możesz spokojnie zrezygnować i … nic wielkiego się nie stanie?

Punkt trzeci to ustalenie, kiedy można korzystać z danej technologii. Każda taka procedura działania (wyjątki szczególne) pomogą nam trzymać na wodzi te technologie.

Osiągamy wtedy listę “zakazanych” technologii oraz procedury operacyjne. Zrezygnowaliśmy z niektórych technologii i pozostały te, które możesz nazwać “opcjonalne”, potrzebne np. do pracy. Te, które pozostały zostały sklasyfikowane i uporządkowane w procedurach mówiących jak, i w jakich sytuacjach można z nich korzystać.

#2 30-dniowa przerwa!

Ciężka przeprawa, bo trzeba teraz odgracanie wdrożyć. Usuń z swojego otoczenia technologie, które wytypować w punkcie pierwszym. Na 30 dni. To wyzwanie i wiedz, że łatwo nie będzie. Przez pierwsze dwa tygodnie będziesz się łapać na tym, aby jednak korzystać z “zakazanych” technologii. Według Cal Newporta to kluczowy czas – później powinno być już łatwiej. I wskazuje co może pomóc w wytrwaniu w tym wyzwaniu. Nalega, aby szukać intensywnie pożyteczne czynności offline. Zaznacza też, że zakończenie takiego odgracania napełni nas satysfakcją oraz umożliwi przebudowanie naszego życia … na lepszy wzór.

#3 Ponowne wprowadzanie technologii.

Tak jak wspomniałam wyżej sama technologia nie jest zła ani dobra. Nie można też obecnie całkiem się od niej odciąć. Jest to nielogiczne oraz nierozsądne. Technologia jest wszędzie wokół nas i nie mamy na to wpływu, ale możemy decydować co z nią robimy.

Działamy? Wybierz te technologie, które zgadzają się z Twoimi wartościami. Jeśli cenisz sobie minimalizm – wybierz te, które to wspierają. Pozostaw tylko te technologie, które w oczywisty sposób i faktycznie mają dla Ciebie wartość. Jak to zrobić? Cal podaje kilka pytań, na które warto sobie odpowiedzieć w stosunku do poszczególnych technologii.

• “Czy dana technologia wspiera bezpośrednio coś, co głęboko sobie cenię?”
• “Czy ta technologia jest najlepszym sposobem na wspieranie danej wartości?”
• “Jak będę teraz tej technologii używał, by zmaksymalizować jej wartość i zminimalizować szkody?”

Jeśli dla Ciebie cenną wartością jest rodzina to musisz zadać sobie pytanie, czy dana technologia będzie ją wspierać? Te WhatsUp może wspierać, prawda? Dzięki niej utrzymujemy więzi z członkami rodziny. Czy jest to najlepszy z możliwych sposobów wsparcia naszej wartości? Pewnie znalazło by się wiele innych komunikatorów, ale może ta właśnie aplikacja jest prosta w obsłudze dla starszych członków mojej rodziny? I dlatego właśnie jej używamy? Zasady użycia technologii. Na przykład co tygodniowe połączenie wideo z babcią. Wyciszenie wszelkich powiadomień aplikacji. Wiesz, o co chodzi.

Jak eliminować technologie – tryb minimalizmu

Czym się kierować, kiedy będziemy po kolei eliminować technologie? Z pewnością domyślasz się, że jednym z kluczowym czynnikiem będzie czy dana technologia nam służy, czy też nie.

Wypisałam sobie z książki kilka wskazówek, jak podejść do selekcji technologii.
Poniżej wskazówki Cala, jak się do tego zabrać.

Technologia musi:

1. Służyć temu, co ma dla nas wielką wartość
2. Musi być najlepszym sposobem do wspierania naszej wartości
3. Odgrywać w naszej codzienności jedynie rolę, którą zdefiniujemy za pomocą procedur : jak i kiedy korzystamy z niej.

Co myślisz o takim odgracaniu? Widzisz tu jakieś niebezpieczeństwa? A może masz własne TIP-y na to jak sobie poradzić z coraz bardziej agresywną technologią wokół nas? Napisz komentarz lub wiadomość do mnie (tutaj).

Artykuł Korzyści z cyfrowego minimalizmu pochodzi z serwisu To co najważniejsze.

Od dłuższego czasu „modny” jest minimalizm i zero weste… Wszystkie eko zrywy, jak dla mnie są ok. Nawet jeśli mają trwać jedynie sezon. Te dwa zjawiska, które wymieniłam, jednak trzymają się nieźle i zdobywają coraz więcej zwolenników. Jednakże wydaje mi się, że czasem staje się to przerost formy nad treścią, ideą, przekazem.

Co mam dają rzeczy?

Czasem mam wrażenie, że gdybyśmy nie mieli ograniczonych możliwości finansowych, kupowalibyśmy wszystko, jak leci. Potrzebne, niepotrzebne? Bez najmniejszej różnicy. Chcę posiadać.
Zastanawiam się czasem, co daje nam posiadanie rzeczy? Nabywanie rzeczy, czy usług zaspakaja jakieś nasze potrzeby. One są czasem nawet nieuświadomione. Na zasadzie: „Chcę, bo chcę”.
Niewiele osób już zastanawia się: „Dlaczego chcę?”.

Zapewnienie bytu.

Są rzeczy, bez których nie wyobrażamy sobie życia. Stanowią dla nas jakiś standard, do którego jesteśmy przyzwyczajeni.

Jeszcze niedawno dostęp do internetu nie był standardem, był … luksusem, za który płaciło się dodatkowo. Jeśli ktoś chciał coś sprawdzić w internecie, napisać e-mail szedł do kawiarenki internetowej. Obecnie zapomniany przybytek. W każdej „komórce” mamy sieć i już.

Czy internet jest niezbędny do przeżycia? Jest jak alkohol. Stworzony dla ludzi, ale tylko „spożywany” w umiarkowanych ilościach nie uzależnia.
Potrafisz się wyłączyć z sieci? Być przez jeden dzień „analog”?

Co musimy mieć, aby przetrwać? Zastanawialiście się kiedyś nad tym? Co tak naprawdę potrzebujesz? Dach nad głową (choć wielu obywa się bez niego), jakieś ubrania (choć wielu zaspokaja się jedną zmianą ubrań), pożywienie (niektórzy potrafią przeżyć za 5 zł na dzień).

To takie minimum. Człowiek jednak pragnie prawie zawsze mieć więcej. Chce mieć dach nad głową to dlaczego nie od razu 300-metrową willę? Mieć co na siebie włożyć to, dlaczego nie mieć wypchanej szafy ze stylizacjami znanych projektantów? Dobrze codziennie mieć coś do zjedzenia to dlaczego nie stołować się w najlepszych restauracjach?

Można, bo dlaczego nie? Ale bez tego zbytku przeżyjemy prawda? Można mieć 50-metrowe mieszkanie w bloku (które niestety kosztuje coraz więcej i więcej … ) i być w pełni zadowolenie z takiego „dachu nad głową”. Można mieć po jednym zestawie ubrań na każdą porę roku i … nie kupować co sezon nowych ubrań. Warto czasem zainwestować troszkę więcej pieniędzy w porządnej jakości ubrania i … mieć z głowy bieganie po sklepach.
A jedzenie? Nie trzeba ciągle jadać najgorszej jakości żywność (to nie najlepsze rozwiązanie niestety), wystarczy zaplanować zakupy spożywcze, aby wydawać na 4-osobową rodzinę 100 zł na tydzień. Da się, serio!

Co nam dają w tych obszarach zakupy ponad miarę? Jeśli Cię na to stać, spoko. Twoje pieniądze -Twoja sprawa, ale warto trochę pomyśleć, czy może spożytkować to w jakimś innym obszarze?

Tak jakby luksusowo?

Co tak naprawdę uważasz za luksus? Dostęp do internetu, ciepłą wodę? Prąd? A może ochroniarz przy wejściu?

Kiedyś myślałam, że nie jestem w stanie obyć się bez książek. Kupowałam je wręcz hurtowo. Moje myślenie na ten temat mocno się zmieniło. Obecnie praktycznie nie kupuję ani papierowych książek, ani ebooków. W tym roku jedynie #kursoksiążka Oli Budzyńskiej pojawiła się na mojej półce. Ebooków było …hmmm… szczerze nie pamiętam ile, ale powiedziałabym, że nie więcej niż 10 sztuk. Jak na mnie to mega, super wynik. Tak, można przeżyć, nie kupując książek.
Co mi to dawało? Posiadanie książek to coś, co mnie niejako mnie określało. Lubiłam mieć książki, lubię czytać książki. Obecnie książki czytam i szukam sposobów, aby posiadać ich coraz mniej.
Sprawdza się biblioteka miejska i Legimi Nie trzeba ich kupować, aby cieszyć się z czytania ich.

Tak, bez internetu nie wyobrażam sobie życia obecnie. Ale udaje mi się być totalnie offline. I jest to piękny czas. Wydaje się wtedy, że każda chwila jest bardziej wyraźna i bardziej żywa. Intensywniej doświadczamy koloru, zapachu, smaku… emocji.

Za niedługo takie chwile będą luksusem. Dążę do tego, aby przez większość czasu mieć … święty spokój. Uda mi się? Wierzę, że tak. Co prawda nadal szukam na to sposobu, ale za to po drodze uczę się bardzo wielu wartościowych rzeczy. A doświadczam jeszcze więcej…

Nadmiar rzeczy.

I po raz kolejny babcia nakupowała plastikowych gadżetów dla chłopaków. Stoję i … trafia mnie szlag wewnętrznie. Ale nic nie mówię. Była już o to kłótnia, bo rozmową nie mogę tego nazwać. Ona ma swoje racje, a ja swoje. Ona twierdzi, że może wydawać pieniądze, na co chce. I ma rację. Ale jej decyzja zakupowa niestety obarcza nas ograniczeniem w przestrzeni, poczuciem chaosu i trudnymi dyskusjami z małolatem.

Kolejne plastikowe samochody są w centrum uwagi młodych przez zaledwie parę godzin. Później rzucone na kupkę sobie podobnych ulegają entropii. Serio! Rozpraszają się po całym mieszkaniu.

Staram się pozbywać się nadmiaru rzeczy, aby mieć między innymi mniej do sprzątania. Babcia torpeduje moje wysiłki. I nawet, jeśli młody przemyci kolejny samochód, ja zaczynam dusić się i odczuwam napór tych wszystkich rzeczy.

Zakupy to obowiązek. Musimy kupić artykuły spożywcze, bo … no cóż, musimy jeść. Babcia „nie czuje” niestety zasad, jakie panują u nas. Po wielu próbach pozbyłam się z domu słodyczy. Nie było łatwo. Kilka kłótni się odbyło. Wiadomo to, co najbardziej uzależnia najciężej wyeliminować. Jedyny odstępstwem jest niedziela. Wtedy chłopcy „wypychani” są słodyczami przez babcię. Przymykam na to oko, bo czasem nie mam już siły walczyć z wiatrakami.

A ubrania? Młodszy chodzi w ciuchach po starszaku. Nie oszukujmy się, ale kiedy starszak się urodził, babcia szalała i kupowała, jak leci ciuchy dla niego. Czy mi się podobały? To nieistotne. Obecnie poza butami mały nie ma nic dodatkowo kupowane z ubrań. Nie widzę powodu.

Minimalistka? Zero weste?

Raczej nie jestem minimalistką. Myślę o sobie raczej, jako o osobie, która podchodzi do posiadania rzeczy rozsądnie. Czasem zapisuję sobie, co CHCĘ kupić. Po jakimś czasie zapominam o tym! Widocznie nie było mi to aż tak potrzebne, prawda?

Tak właśnie podchodzę do większości rzeczy. Bez żalu rozstaję się ze zniszczonymi lub nieużywanymi rzeczami. Na śmietnik (choć to ostateczność) lub posyłam dalej innym. Sprzedaję co można, a inne rzeczy oddaję za darmo. Nie potrzebuję to, dlaczego ma zabierać mi przestrzeń?

Zero weste? Ha! To bardzo zabawne, ale zero weste (w pewnej formie) była długo przed nastaniem tego trendu. Powód był jeden: oszczędności. Zawsze miałam własną bawełnianą torbę na zakupy. Obecnie dopłaca się za foliówki, kiedyś były darmo. Ale denerwowały mnie swoją ilością. Walały się wszędzie.

Kiedyś byliśmy z Panem Mężem (wtedy jeszcze nie Mężem) na wczasach w Tunezji. Wszystko było super pięknie, ale … te gaje oliwne i walające się wszędzie worki foliowe… brrr… Straszny widok.

Pojemniki wielokrotnego użytku, pojemniki po lodach do zamrażarki, bawełniane woreczki na chleb i bułki. Darowanie sobie woreczka foliowego przy ważeniu warzyw.

To tylko minimalne czynności, które można wprowadzi u siebie w życie od ręki. Butelkowana woda mineralna? Warto pomyśleć o dzbanku do filtracji wody kranowej, choć tu też mam niejakie wątpliwości, bo ten filtr …

Co ze spożywką? Może się zdziwisz, ale warzywa są dosyć tanie (no, może poza korzeniem pietruszki – 19 zł za kg!), a mięso? Warto rzadziej kupować, ale dobrej jakości. Jeśli zaczniemy oszczędzać na żywności, więcej wydamy na leczenie. Taka prawda. Czasem trzeba patrzeć perspektywicznie.

A ciuchy? Kosmetyki? Buty? Nie znoszę zakupów. Zwłaszcza odzieżowych. Nie mam standardowych wymiarów, więc za każdym razem jak muszę już, coś kupić to jest to ekwilibrystyka dla zaawansowanych. Jeśli coś znajdę, coś (jakimś cudem) pasuje, kupuję dwie lub trzy sztuki. Dziwnie to brzmi, ale nadal nie mam nadmiaru ciuchów. Wyznaję zasadę: „coś przychodzi – coś wychodzi”. To pomaga nie zagrzebać się w tonie ubrań i butów.
Kosmetyki? Kupuję przez internet i te „eko-sreko” np. 4szpaki. I podobnie do ciuchów. Nie kupuję, jeśli poprzedniego nie zużyję. Kosmetyki kolorowe? Hej ja używam jedynie tuszu do rzęs i kredki do brwi… i to jeszcze nie najdroższych.
Wszędzie gdzie się tylko da, stosuję umiar. Wydaje mi się to najodpowiedniejszą filozofią życiową.

A Ty? Minimalizm? Zero weste? Czy raczej zdroworozsądkowy umiar? Co wybierasz? Czy się kierujesz?

Artykuł Po co nam te wszystkie rzeczy? pochodzi z serwisu To co najważniejsze.

Minimalizm, większość z nas postrzega jako monochromatyczne wnętrze utrzymane w stylu skandynawskim, koniecznie powiązany z jogą, medytacją i innymi zajęciami polegającymi na wyciszeniu. Właśnie wyciszenie to słowo-klucz. Nie można być nazbyt głośnym, kolorowym, wyrazistym, energicznym… Minimum wszystkiego.

Dla mnie minimalizm to sposób myślenia. Zawsze byłam zwolenniczką zdrowego rozsądku, umiaru. Przesadzone rzeczy – to nie dla mnie. Źle się wtedy czuję. Kiedyś myślałam, że po prostu nie mam swojego stylu życia, filozofii życiowej. Teraz wiem, że to, co ją określa to umiar i własne tempo.

Bardzo długo trwało nim dojrzałam to decyzji o pozbyciu się fizycznych książek, aby odgracić  swoją przestrzeń. Oj, długo. Dziś już wiem na pewno, że wszystkich nie sprzedam, a i nie zamierzam ograniczać się z ebookami (zawsze można je trzymać w  „chmurze” – na razie są darmowe).

Ostatnio przeczytałam sporo książek Dominique Lorean („Sztuka planowania”,”Sztuka porządkowania”,”Sztuka umiaru”,”Sztuka prostoty”). Masa zaznaczonych cytatów uzmysłowiła mi, że zawsze musimy balansować rzeczami. Tam, gdzie trzymam spory umiar, jeśli nie ascezę ( ubrania! ) bez problemu mogę przeprowadzić selekcję i pozbyć się rzeczy nieużywanych. Jednak w innych obszarach (książki!) zachowanie umiaru jest to dla mnie traumatyczne (;-)!) Rzucam się od powstrzymywania się całkowitego i pozbywania się do kupowania bez chwili zastanowienia.

Mój minimalizm to szukanie złotego środka.

p.s. Pierwsza transza książek już poleciała do SkupBook. Nie wiem, na ile się jeszcze odważę.

Artykuł Siła prostoty pochodzi z serwisu To co najważniejsze.

W sumie chciałam się znów trochę pożalić nad tym złym „losem” …

Ale nie. Dziś będzie trochę … hmmm … zwyczajnie-niezwyczajnie.

Od zeszłego tygodnia znowu mamy szpital w domu. Tak naprawdę tylko ja jestem na chodzie. Ha! Ale daję radę. Opiekuję się, żywię i podaję lekarstwa. Nie dosypiam i nie mam chwili dla siebie (czytaj na programowanie, ćwiczenia, książki!). Ale wierzę, że już niedługo to się skończy. Starszak pójdzie do przedszkola, Pan Mąż do pracy … zostanę ze smykiem, ale on jest podatny na negocjacje.

Zmroziła wszystkich pogoda, a mi to odpowiada. Zawsze powtarzałam, że jak jest zimno, to wystarczy założyć na siebie kolejną warstwę ubrania. Gdy jest za gorąco, to w pewnym momencie okazuje się, że jesteś w samej bieliźnie i siedzisz w łazience. I nie masz co siebie zdjąć. :/

Od życia znów dostaliśmy w twarz. Tak, żeby nam się za bardzo nie nudziło. Okazuje się, że maleństwo potrzebuje rehabilitacji. W zeszłym tygodniu odwiedziliśmy neorolożkę, tak profilaktycznie. No i wieści nie były zbyt dobre. Niestety maluszek ma problemy, jeśli chodzi o zbyt niskie napięcie mięśniowe w obrębie centrum.
Po wizycie szczerze nie byłam w stanie o niczym innym myśleć. Dzień później zaczęłam szukać informacji w internecie. Mieliśmy umówioną wizytę u rehabilitantki na poniedziałek. Mimo iż starała się mnie nie straszyć, to jednak po wizycie byłam bardzo zdruzgotana. Teraz już zaczynam wchodzić w tryb planowania i działania. Rehabilitantka pokazała mi zestaw ćwiczeń, które wykonujemy, kiedy tylko możemy. Może to naiwne, ale jestem dobrej myśli.
Okazuje się, że skutki rodzenia się przez cc mogą być zawsze … nawet jeśli ich nie zauważamy od razu.

Nie uwierzycie, ale w końcu dojrzałam do przetrzebienia mojej kolekcji książek. Znalazłam dwa skupy książek i nie wiem który wypróbować. Pewnie skończy się na tym, że wykorzystam oba.
Jeden to SkupBook (link tu) , a drugi to SkupSzop (link ). W tym drugim wstrzymano skup książek, bo zmieniają magazyn – rusza już jutro. Wycena, z tego, co się zorientowałam, jest natychmiastowa i prawdopodobnie 50% ceny rynkowej. Co jest super na obu księgarniach to darmowy kurier (po przekroczeniu pewnej kwoty).
Z kolei w tej pierwszej księgarni trzeba zrobić zdjęcia książek i wysłać do wyceny. Nie od razu wiadomo, ile zarobimy. Trzeba też trochę się na pracować ze zdjęciami. Tu też możemy posłużyć się InPostem, a ja lubię paczkomaty.
W marcu wypróbuje obydwie opcje. Mam nadzieję, że się nie wycofam.

Co by nie było, życie zawsze stawia przed nami wyzwania i zadania do wypełnienia.

Artykuł Czasem tak bywa pochodzi z serwisu To co najważniejsze.