moja medytacja

Moja droga poszukiwania spokoju umysłu zaczęła się wraz z diagnozą (i objawami) Hashimoto. W swej pysze (!) uważałam, że lekarz – endokrynolog mi nie pomoże. I nie wiele się pomyliłam w tym przypadku. Na własną rękę zaczęłam poszukiwać metody, sposobu, by uspokoić i przetrawić wszystkie targające mną wewnętrznie emocje i uczucia.

Po wielu próbach i poszukiwaniach w sieci, nieśmiało skierowałam swoją uwagę na medytację. W sumie na swój sposób medytuję już od bardzo długiego czasu. Medytacją dla mnie (zagłębianie się w siebie i obserwacja własnych myśli, emocji) czytanie, pisanie, a nawet kodowanie stron www. Wszelkie działania skłaniające do skupienia się na własnych procesach myślowych jest pewnym sposobem medytacji.

W tym roku dokładnie pod koniec czerwca zaczęła się moja droga z medytacją. Możliwe, że w ramach rachunku sumienia minionych lat, zaczęłam głębiej zaglądać w siebie, mniej wymagać zrozumienia u innych.

Najpierw był Mirek Burnejko. Co to za człowiek? Ha! Człowiek orkiestra. Założył Akademię jutra (link o tu), a w jej ramach wypuścił darmowy mini kurs biohackingu. Jedną z metod zwiększenia, polepszenia naszego życia, produktywności w pracy, w jego mniemaniu jest właśnie medytacja. Radził zainstalować na telefon komórkę aplikację do medytacji i w ten sposób praktykować.
Spróbowałam. Wytrzymałam w ten sposób tydzień… Jednak forma, gdy koleś mówi mi po angielsku: oddychaj, nie oddychaj, oddychaj… itd. to nie dla mnie.

Ale z samej medytacji nie zrezygnowałam. Jak zwykle zabrałam się do sprawy po swojemu. Zaczęłam od sprawdzenia dostępnych opcji w sieci. Z racji, że przede wszystkim na początku określiłam cechy, jakie dany sposób miał spełniać – szukałam:

– polskiej wersji,
– miłego głosu, który nie będzie mnie denerwował,
– formy łatwej do wdrożenia,
– niezabierający dużo czasu.

No i miał być na początek dostęp darmowy. Padło na YouTube. I w ten sposób trafiłam na kanały:

• Natalii z Simplelife (znałam ją już z jej bloga, Instagrama i wielu miejsc…również z nią zaczęłam swoją przygodę z jogą )
• Gosi Mostowskiej (ją znałam przede wszystkim z Instagrama i jej filmików z praktyką jogi)

Obie dziewczyny mają tak przyjemne głosy. Kiedy rano siadam na macie, zakładam słuchawki i odpalam na telefonie youtuba z ich filmami, czuję się, jakby moja najlepsza przyjaciółka klepała mnie (wirtualnie) po plecach i powtarzała: „jest nowy dzień i dasz radę, wiem to”. Balsam na duszę.

skutki medytacji

Czym grozi praktykowanie medytacji? Wieloma strasznymi skutkami .

Między innymi możemy wpadać na bardzo fajne pomysły z różnych dziedzin, jakie nas zajmują obecnie. Skupiając się na oddechy i własnym ciele, nasz umysł, nieskrępowany niczym, pracuje dużo sprawniej.
Szybciej potrafimy się uspokoić i trzeźwym okiem spojrzeć na jakąś trudną dla nas sytuację. Łatwiej jest nam zanalizować to, co nas dotyka.
Przestajemy myśleć, że rozmyślać o tym, czego nam brakuje, myślimy, jak wiele posiadamy. W pewnym momencie przestajemy zazdrościć innym, bo okazuje się, że wcale nie potrzebujemy tego wszystkiego, co mają inni.
Stajemy się wyrozumiali dla innych.

Dla mnie osobiście pozwoliło zapanować nad niestabilnymi hormonami, a co za tym idzie skokami nastroju, popadania w melancholię lub wręcz odwrotnie buzowanie negatywnymi emocjami. Medytacja w połączeniu z joga pomaga mi być spokojną. Zaobserwowałam to w przeciągu 3-4 miesięcy (mniej więcej).

To jak? Straszne skutki? Pewnie, że tak. Staniesz się szczęśliwszym człowiekiem. Okropne. Toż to nie przystoi w kraju malkontentów.

jak zacząć medytować?

Jeśli nie wiesz, czy medytacja jest dla Ciebie, warto zacząć tak jak ja: od ogólnie dostępnych materiałów w internecie. Proponuję wpisać w wyszukiwarkę YouTube: medytacja dla początkujących, medytacja prowadzona. Znajdziesz wiele wyników.

Michał Pasterski w bardzo prosty sposób przedstawił 5 sposobów, aby zacząć medytować. Koniecznie zobacz jego film i subskrybuj jego kanał, jest bardzo wartościowy.

Jak wrażenia, przemyślenia po obejrzeniu filmu? Dla mnie Michał, którego poznałam poprzez jego książkę „Insign” stał się wzorem do naśladowania, w sensie poszukiwania sensu i szczęścia w życiu.

Koniecznie podziel się refleksją na temat medytacji, jej zaczynania lub sposobu na rozpoczęcie medytacji.

Artykuł Medytacja pochodzi z serwisu To co najważniejsze.

Mnicha siedzącego w pozycji kwiatu lotosu? Słyszysz dźwięk mis medytacyjnych? Nienatarczywe dźwięki natury? Jogini powyginani wręcz niemożliwie w bardzo skomplikowanych pozach?

Takie jest stereotypowe postrzeganie medytacji. Że trzeba się tego uczyć, że to coś dla wtajemniczonych, że ktoś bardzo energiczny nigdy nie będzie medytować.

Dla mnie osobiście też medytacja wydawała się właśnie taka. Aż trafiłam na książkę o Mindfulness, czyli uważności. Do tego był dołączony „Odstrosownik” – niby dziennik lub notatnik.

Czym jest medytacja? Według Wikipedii.

Medytacja (łac. meditatio – zagłębianie się w myślach, rozważanie, namysł) – praktyki polegające na ćwiczeniu umysłu lub wprowadzaniu się w odmienny stan świadomości, aby uświadomić sobie jakąś korzyść dla umysłu lub uznać jego treść, bez identyfikowania się z nią^[1] lub jako cel sam w sobie^[2].

Osobiście po zastanowieniu uzmysłowiłam sobie, że medytować możemy zawsze i wszędzie.
Nawet modlitwa to medytacja. Jak często zdarzało się wam zatracić się przy odmawianiu różańca? Ja się przyznam, że mi dosyć często. Zdarzało się to, zwłaszcza gdy miałam jakiś problem na głowie. Szłam do pustego kościoła ( tak najlepiej – nikt nie rozprasza ), siadałam do ławki i mówiłam różaniec. Często w takich chwilach opanowywał mnie spokój, wyciszałam się  i mogłam skupić się nad rozwiązaniem swojego problemu.

Takie oderwanie się całkowite do zewnętrznych bodźców pomaga. Ale medytować można również nie ograniczając się w przestrzeni ani nie izolując się od innych.

Na przykład jedząc. Ile razy zdarzało się wam „pochłaniać” jedzenie, wrzucając po prostu do ust, byle szybko, bo czasu brakuje.
Spróbujcie smakować, delektować się chwilą. To jest ta uważność. Każdy kęs to feeria smaków i zapachów. Skupcie się na nich i zauważajcie, że są.

Medytujesz, sprzątając dom. Jak tak często robię. Śmieszne? Pewnie, ale jest w tym pewien rytuał. Oczyszczam tę zewnętrzną przestrzeń, zmywam podłogę, a zarazem jest to jakieś przełożenie na mój wewnętrzny świat. Tam też zauważam w zakamarkach jakieś „brudy” i tą samą przysłowiową „szmatą” je wymiatam. Oczyszczam umysł.

Bardzo lubię patrzeć w niebo. Kiedyś patrzyłam z tęsknotą na samoloty pędzące w przestrzeni, chciałam być w każdym z nich. Gdziekolwiek by nie leciały. Teraz kontempluję błękit nieba, kształty chmur. Nawet nie zdajecie sobie sprawy, że taki pięciominutowy reset bardzo dodaje energii i sił, by dalej działać. Pogłębia pokłady cierpliwości. Serio, sprawdziłam to.

Oczywiście czytanie książek to też jakiś styl medytacji. Przynajmniej dla mnie. Wtedy się uspokajam i rozluźniam. To bardzo dobry sposób na stres.

Bardzo proste ćwiczenia uważności znalazłam w książce Marka Williamsa i Danny,go Penmana p.t. „Mindfulness. Trening uważności”. 
Pierwsze ćwiczenie to medytacja z rodzynką. Banalnie proste. Bierzemy rodzynkę i patrzymy, dotykamy, wąchamy, wkładamy do ust,  i … rejestrujemy smak, kształt, fakturę, jak rozkłada się na języku… żujemy, połykamy. Na każdym etapie doświadczamy bycia tu i teraz. Medytacją może być wszystko. Picie kawy, mycie zębów. Każda czynność, jaką wykonujemy.
Do książki dołączona jest płytka z instrukcjami. Bardzo fajna rzecz.

Kolejną książką związaną z medytacją to „Odstresownik” Joanny Nogaj. Taki dziennik czy notatnik, który pomaga dostrzec te maleńkie rzeczy, które sprawiają, że życie jest prostsze i lżejsze. Uzmysłowienie sobie, za co człowiek jest wdzięczny, daje bardzo dużo do myślenia i dostrzegać te milsze i pozytywne strony życia.

Dobre myśli przyciągają jeszcze więcej dobrych myśli. Marudzenie i pesymizm pogłębia ten ciężki stan ducha. Świadomość tego mechanizmu pozwala nam się wyrwać z tymczasowego dołka.
Niestety, gdy dusza bardzo cierpi, nie jesteśmy w stanie sami ją uleczyć. Z pewnością medytacja wspomaga proces uzdrawiania, ale w takich przypadkach konieczny jest specjalista.

Siedząc na samym dnie ciężko samemu dostrzec słońce tam u góry. Do tego potrzebujemy pomocy.

Ostatnio moja najlepsza chwila na medytacje to wsłuchiwanie się w siebie i rejestrowanie kopniaki malucha.

Artykuł Medytujesz? pochodzi z serwisu To co najważniejsze.