Święta w domu.

Przecież to nie o to chodzi, aby mieszkanie błyszczało i pachniało środkami czystości, w lodówce znajdowało się cztery tony jedzenia, które będziemy zmuszeni (aby nie wyrzucić) zjeść, albo choinka koniecznie żywa stała wystrojona już od początku grudnia.

Prosta sprawa.
Ogarnij mieszkanie tak jak zawsze. Nie oczekuj, że mając małe dzieci (raczkujące, pełzające itp.), że będzie dłużej czysto. To tak nie działa. Małe rączki zawsze znajdą powód, aby usmarować np. dżemem ścianę, firankę, kanapę …
Jedzenie. Bardzo ważne. Nie zostawiaj zakupów na sam koniec. Wigilia to najgorszy dzień, aby robić zakupy. Ty się denerwujesz, kasjerki są podminowane, a reszta tłumu też podnosi ciśnienie. Sami siebie nakręcamy, ale negatywnie. Zamiast się cieszyć, zaczynasz mieć wszystkiego serdecznie dość! Zrób listę, większość już powinnaś mieć zakupione, kupuj z głową. Zastanów się kto i ile może zjeść. Raczej bez sensu robić 5000 szt. pierogów, jeśli w domu lubi je jedynie Pan Mąż. (no, zawsze można zamrozić w razie czego!). Rozsądek. Aby nie wyrzucać na śmietnik, kiedy się przeterminuje (zgroza), albo jeść na umór (ból brzucha gwarantowany).
Choinka. Bądźmy wierni tradycji. To za oceanem zaraz po Dniu Dziękczynienia następował okres świąteczny. U nas to raczej jeszcze ciągle adwent, prawda? Ja tu widzę rozbieżności. Czekamy na coś i już się cieszymy, że jest?
Choinkę ubierajmy we Wigilię albo najwcześniej dzień przed.

Nie zapominajmy, że najważniejsza jest atmosfera i pozytywne nastawienie. Mamy miło spędzić czas z rodziną, a nie zaharować się i siedzieć później umęczone w kącie.

Świąteczne odwiedziny.

Niektórzy to lubią. Niektórzy wręcz tego oczekują. Pierwszy i Drugi dzień świąt to pora odwiedzin. Zaglądamy do rodziny, znajomych. Ale też przyjmujemy ich u siebie. Znowu troszkę stres, bo chcemy, żeby wszystko było idealne. Ważna wiadomość: idealnie nigdy nie będzie. Zwłaszcza w naszych oczach. Nasze wyobrażenia są mocno zwichrowane i zmanipulowane pięknymi obrazkami z filmów amerykański. Taka prawda.

Po pierwsze. Jak co roku: śniegu nie będzie (przynajmniej u nas). Na każdym filmie śnieżek cudownie prószy, a my przechadzamy się w poświacie latarń, nieśpiesznie podążając do ciepłego domu. Cudownie, ale nie realnie.

Co z tymi odwiedzinami? Czasem nie możemy wybrać, kogo odwiedzamy lub kto nas odwiedza. Niestety nadal pokutuje pogląd, że niektóry ludzi TRZEBA odwiedzać lub TRZEBA przyjmować.
Co wtedy? Aby całkowicie nie psuć sobie humoru, są dwie możliwości.

Wyjeżdżamy na całe święta. Sprawa załatwiona.

Zagryzamy zęby i jakoś przetrzymujemy. Ten sposób niesie niestety ryzyko zepsutego humoru na dłużej. Zwłaszcza gdy osoba, której nieszczególnie lubimy, potrafi kulturalnie dogryzać. Niby nic takiego nie powiedziała, ale my odczytujemy przytyk.

Jak ja bym wolała?

Całkowicie szczerze, nie jestem zbyt towarzyska. A często zdarza mi się „zabunkrować” w czterech ścianach. I tak chciałabym spędzić święta. Trzy dni tylko z najbliższą rodziną, bez jakichkolwiek wymuszonych kontaktów.

Miła atmosfera, trochę słodkości i ciepełko pod kocem.

Wam życzę tego samego. Świąt na własnych warunkach.

Artykuł Przygotowania pochodzi z serwisu To co najważniejsze.

Nigdy nie celowałam w utarte schematy. Zawsze szukałam własnej drogi i własnych metod oraz działań. Tak, aby odpowiadało to mnie, a nie było kalką ogólnie przyjętego rygoru. Wrrr!

 Od kiedy stworzyliśmy własną rodzinę tj. od kiedy ja i wtedy jeszcze Przyszły Pan Mąż zamieszkaliśmy razem; mamy ustalony plan spędzania świąt. A wiadomo, że jak tylko młody się pojawił, nie chcieliśmy tego zmieniać, bo tak nam było dobrze.

Nasze tradycje

• Pierwsza tradycja: Nie robimy „ogromnych” zakupów spożywczych; I radzimy Wam też. To szaleństwo!. Praktycznie sklepy będą zamknięte dwa dni. Przeżyjecie, serio. Kupujcie tyle, co na zwykły weekend; plus zachcianki U mojego Pana męża to Raffaello. Bez nich nie może osiągnąć świątecznego nastroju. ( żarcik;) )
• Druga tradycja: Wigilię spędzamy z moją teściową. Zawsze. Dlaczego? Pan Mąż to jedynak, moja teściowa nie ma innej niż my bliskiej rodziny. Nie dałabym rady cokolwiek przełknąć ze świątecznej kolacji, gdybym wiedziała, że ona jest sama jak palec. Chyba by mnie poskręcało!. Pierwszy i drugi dzień to już losowo – jeden u niej, a drugi u mojej mamy. Zapytacie co z moją mamą we Wigilię? Spoko są jeszcze co najmniej dwie siostry…
• Trzecia tradycja: Nie szalejemy z jedzeniem ( patrz punkt 1. ). Kolację jemy PRZY OKAZJI bycia ze sobą i rozmowy. Robimy sobie nastrój i rozmawiamy. O wszystkim. Co było, co chcemy, aby się zdarzyło. Szczerze w moim rodzinnym domu nie było takich rozmów. Dlatego się cieszę, że mogę poznać moją teściową tak blisko, że wiem, jak bardzo chce już odpocząć na emeryturze, że chce częściej spędzać czas z młodym, że chce być zawsze obok i nie widzi nic dziwnego w tym, że nie zawsze potrzebujemy jej pomocy. Jest super teściową, bo patrzy z boku, a nie tylko z perspektywy swojego jedynego dziecka. A nie każdy to potrafi.
• Czwarta tradycja: Nie ma fochów, żalów, pretensji i wszelkiego obwiniania na prawo i lewo wszystkich poza sobą. Na co dzień również trzymamy się tej zasady, ale w ten świąteczny czas, kiedy wszyscy powinni mieć czas dla innych, tym mocniej to respektujemy. Ma być dobra atmosfera. Żadnych kwasów. Wiem, że nie zawsze jest to możliwe, ale cóż… Ważne, aby zacząć od siebie.
• Piąta tradycja: Prezenty. Tak i to wszelakiej postaci. Jeśli Pan Mąż posprząta mieszkanie ( tak gruntownie, aby mnie w oczy nie raziło ) to również jest to prezent. Z racji ciąży w tym roku nawet nie zamierzałam skakać po oknach i latać na szmacie. Pan Mąż obiecał je przetrzeć. Nie trzeba kupować prezentu, można go zrobić, albo można zaproponować pomoc w czymś.

I to by było tyle tradycji. A jakie Wy macie, niestandardowe jak 12 potraw czy ubieranie choinki o odpowiedniej porze, tradycje?

Życzę Wam rodzinnych i przyjemnych świąt Bożego Narodzenia.[icon icon=icon-heart size=14px color=#000 ] 

Spędźcie miło czas ze sobą. Podumajcie sobie razem. Zaplanujcie coś rodzinnie. Pomarzcie.

Artykuł Tradycje pochodzi z serwisu To co najważniejsze.