Potocznie pragmatyzmem nazywana jest także postawa, polegająca na realistycznej ocenie rzeczywistości, liczeniu się z konkretnymi możliwościami i podejmowaniu działań, które gwarantują skuteczność.

Wikipedia

Co było.

Ciężko sobie przypomnieć co było. Nasza pamięć bardzo lubi przekłamywać i tam, gdzie nie widzieliśmy problemu mógł, tkwić zalążek porażki. Z każdego zdarzenia powinniśmy wyciągać wnioski i na nich się uczyć. Nie warto popełniać wciąż te same błędy. To strata czasu!

Dlatego najlepszym rozwiązaniem czasem jest prowadzenie dziennika. I nie chodzi mi nawet o „pamiętnik” z prawdziwego zdarzenia… Miejsce, gdzie zapiszesz, jakie podejmowałeś wyzwania, i w jakim stopniu je zrealizowałeś. Ja ma troszkę ułatwione zadanie, bo nie dość, że wpisy na blogu usprawniają mi przypominanie to jeszcze w zeszycie, w punktach mam bardzo wiele rzeczy rozpisanych.

Blogowanie.

Aby nie przedłużać, przejdę do tego, co było.
Blog nadal istnieje. 71 wpisów. Rozwinęłam fanPage. I rozhulałam Instagram. Przeprowadziłam Małą Rewolucję (w lipcu). Pojawiło się więcej ekspercki (jakoś dziwnie mi się to pisze) wpisów na tematy około programowe.

Z rzeczy blogowych ciągle zastanawiam się nad właściwą formą. Próbuję, zmieniam i dodaję lub odejmuję tematy. Piszę tak, aby zainteresować. Nawet nie chodzi o ogromne grono odbiorców, ale stałe. Właśnie z taką myślą zakupiłam kursy Jasona Hunta: Masterclass: Blogger i Masterclass: Blogger&Biznes. Wstyd przyznać, ale jestem na nich dopiero na początku. Wybrałam podejście: bez presji. Dostęp mam jeszcze kawał czasu, więc nie muszę wszystkiego robić naraz. Wszystko w swoim czasie. Tak więcej wyciągnę z tego.

Kodowanie.

Tu było sporo. Zacznę od WordPressa. Ulepszyłam blog (nieistotne, że nie widać ). Zbudowałam nową stronę, która czeka na opublikowanie. Planowałam to na końcówkę roku, ale nie bardzo to wyjdzie. Zbyt dużo mam rzeczy do przemyślenia w związku z nią, muszę napisać teksty i nadal ciągle zdjęcia i grafiki są do bani. Ale! Zrobiłam ją praktycznie w 3 dni! To sukces.
W końcu pożegnałam kurs Eweliny Muc „WP dla Zielonych”. Nie dlatego, że już nie jest wartościowy, ale szukam wszędzie oszczędności…
Mija rok (prawie), od kiedy skończyłam Bootcamp w Kodilli. Wnioski? Czeka mnie jeszcze ogrom pracy nad font-endem. Wiem już bardzo dużo, potrafię też wiele. Niestety w moim odczuciu ciągle zbyt mało. Dopiero po roku niektóre sprawy i informacje zrozumiałam. Już nie boję się ich używać i (co ważniejsze) nie boję się publikować na GitHubie moich postępów. W swoim skrzywionym zamyśle uważałam, że nie powinnam pokazywać, jak bardzo niedopracowany jest mój kod. Chyba jest prawie osiem stronek… Dużo, nie dużo.
W kodowaniu jeszcze przerobiłam huk kursów. Był Bootstrap, zwykły html, css oraz zaczęłam kurs GIT-a. Hmmm… co jeszcze? W listopadzie wzięłam w cudownym wyzwaniu #codenovember (u The Awwwesomes), który bardzo mnie zmotywował do dalszej nauki.
Nieodłączna pozostała strona FreeCodeCamp.

Coś jeszcze.

Regularne trenuję i uważnie się odżywiam. Dzięki temu czuję się lepiej i wyniki tarczycowe już tak nie skaczą. Poza tym – miły bonusik – schudłam i nie puchnę.
Jestem bardziej skupiona tym, co jest tu i teraz. W końcu nauczyłam się wybierać, a nie gonić za wszystkim na raz. Miałam czas na wakacje i czytanie książek (w tym roku przeczytałam ich 60).
Zaczęłam bardziej myśleć o sobie. Zaczęłam kurs „Wirtualna Asystentka” i zakończyłam kurs „Pisz tak, aby sprzedawać”.
Bardziej świadomie kupuję i używam codziennych rzeczy. Nie twierdzę, że jestem hiper pro, eko, zero waste itp… Ale staram się i wybieram mądrze.
Zaczynam rozumieć, że tylko ja jestem w stanie pokierować siebie we właściwym (moim) kierunku.

Co będzie.

Blogowanie.

Jeśli chodzi o tę sferę to mam tu dokładnie rozpisane już tematy przewodnie. Zdecydowałam, że ten rok będzie na blogu należał do kodowania.
1⃣ kwartał – Strona www // Front-end;
2⃣ kwartał – Narzędzia developerskie;
3⃣ kwartał – Frameworki;
4⃣ kwartał – Dobre praktyki // Clean code.
To jeśli chodzi o posty eksperckie. Dopuszczam również wpisy typowo lifestylowe. Ale na kodowaniu chcę się bazować.
W ramach pogłębiania wiedzy na temat blogowania i pisania wartościowych tekstów, mam do zrobienia kursy Jasona Hunta oraz kurs SEO.
Instagram, facebook? Zostanie tak, jak dotychczas było. Posty przynajmniej jeden na dzień.

Kodowanie.

Tu popłynęłam z moimi marzeniami i planami. HA! Zbyt wiele i wszystko na raz bym chciała. Już wiem, że w ten sposób nie wiele bym pojęła. To, jaki jest plan? Ugruntowanie tego, co już wiem, czyli html i css. Muszę poczuć się w tym na tyle pewnie, żebym raczej zastanawiała się czym się posłużyć, aby osiągnąć dany efekt, niż szukał rozwiązania. W tym roku chciałabym również nauczyć się JavaScript, bo puki co „liznęłam” go jedynie pobieżnie. I niestety zaniedbałam to, co już wiedziałam. Efekt? Zaczynam od nowa. W kodowaniu najważniejsza jest praktyka.

Wszystkie moje zmagania z kodem będą na GitHubie, a co za tym idzie w trakcie będę robić kurs GIT-a. Dodatkowo muszę popracować nad responsywnością stron (RWD), bo niestety bardzo kuleje w moich projektach.
Chciałam zacząć jeszcze coś w WordPressie, ale chyba tego będzie już za moc. Jak rozpisałam zagadnienia, jakie powinnam opanować lub pogłębić… okazało się, że czasu może braknąć.

Coś jeszcze.

I już ostatnia prosta. Co jeszcze? Treningi, zdrowa dieta, kontrolowanie tarczycy, czas dla rodziny (zwłaszcza Pana Męża – często nasze połówki czują się zaniedbane).

Chcę jeszcze popracować (zadbać) nad swoimi nerwami. Niestety stres zbiera u mnie bardzo duże żniwo, a ja czasami czuję, że wybuchnę w najmniej oczekiwanym momencie. Co do sposobu na poprawę koncentracji, cierpliwości i pamięci (a one najczęściej pogarszają się ze stresem) jeszcze nie podjęłam konkretnych decyzji. Będę szukać odpowiedniego narzędzia. Czy będzie to joga, medytacja lub mainfulness… Nie zdecydowałam. Zobaczymy po wypróbowaniu każdego.

Z rzeczy mało istotnych, ale wciąż odkładanych na później. Muszę na poważnie zabrać się do języka angielskiego. Z tym że nie może to być klasyczna metoda. Dlaczego? Bo ja tak naprawdę dużo rozumie, ale wciąż się boję mówić lub sytuacji, że coś przekręcę, inaczej pojmę i … no właśnie, co będzie?

Tak wiele by się chciało, a to jedynie rok. Raptem 52 tygodni, 365 dni. Odlicz czas przeznaczony na wakacje i święta, weekendy. Należy nam się odpoczynek przecież. Ile nam czasu zostanie na realizacje naszych planów? Jakie masz plany? Zaplanowane cele i rozpisane w kolejnych krokach?

Do dzieła, przed Tobą nowy rok życia.

Artykuł Plany na nowy czas. pochodzi z serwisu To co najważniejsze.

Siadam do tego posta już kolejny raz. Kiedy mam już w głowie poukładane co chcę napisać … zawsze ktoś próbuje mnie odciągnąć od laptopa. Tym razem sprawa jest dosyć groźna – od dwóch dni maluszek ma gorączkę. Nie znoszę, jak chłopaki chorują (jak każda mama). Na całe szczęście to tylko (aż) gorączka bez innych objawów, więc bardzo prawdopodobne to „trzydniówka” lub zębole.
Ale wracam do sedna – raport.

#WEBDEVCHALLENGE.

#Webdevchallenge przysporzył mi najwięcej  hmmm… nie tyle kłopotów, ile zaangażowania umysłowego. Bardzo mocno borykałam się raczej z moimi myślami, czy czegoś nie potrafię, niż robiłam realne postępy. Jedno jest pewne – zaczynałam ten projekt pięć tysięcy razy i nadal nie jest skończony. Ale, ale … to nie znaczy, że niczego się nie nauczyłam.
Ogarniałam na nowo GIT, poszczególne problemy takie jak tło złożone z dwóch obrazów i przycięte pod skosem, responsywność strony i wiele innych pomniejszych problemów rozwiązywanych po drodze. I nadal (według mnie) strona wymaga ogromu pracy. Czy kiedyś ją skończę? Pewnie tak…

I o to właśnie chodzi. Tworzenie stron, programowanie to ciągła nauka, rozwiązywanie problemów, szukanie informacji co, jak zrobić. Co jeszcze? Ciąg dalszy z kursem Bootstrap4 na strefie kursów. W sumie to raz jeszcze powtórzone podstawy, ale jakoś bardziej do mnie trafiają. Może nie łapię nowego tak szybko, jak mi się wydawało, że potrafię?

To jeśli chodzi o programowanie. Tak jak wspomniałam, nie ma tego zbyt wiele pod względem ilości, ale intensywność i mnogość informacji do przyswojenia … znacznie dużo.

BLOGOWANIE.

Było masę przemyśleń dotyczących blogowania. Tak powstała moja mała rewolucja. Rozmyślałam nawet czy nie przestać blogować. Bardzo byłam zniechęcona ostatnio do jakiśkolwiek działalności poza rodzinnych i zdrowotnych. Ale przeważył miły odzew na moim fanpage – o tu! To takie miłe, gdy ktoś nas docenia.
A blogowanie? Ostatnio odwiedzam webinary Jasona Hunta (kto nie zna, to może nazwisko Tomek Tomczyk lub osławiony Kominek, coś mu powie). Jest dostępny jeszcze webinar p.t. „13 narzędzi, które zrobią ci dobrze”. Następny będzie 30.07 – UWAGA! o zarabianiu na blogu.

TRENING I DIETA.

I jeszcze jedna sprawa. Moje zdrowie. Niestety dotychczasowe działania niezbyt mi pomagają – niestety. Musiałam wytoczyć większe działa. Suplementacja witaminy D trochę pomogła; już nie jestem non stop poddenerwowana, ale nadal moje samopoczucie ma wiele do życzenia.

• Trening:
  Nadal nieodłączna, niezastąpiona i jedyna w swoim rodzaju Kasia Grządka z ’Trening na bosaka’;
  Kolejną moją pomocą jest Angelika Pióro i jej trening „Połóg” – jakoś boje się bardziej angażować mięśnie brzucha, może po zakończeniu tego treningu
• Dieta:
  Tak w sumie to się pośmiejecie trochę ze mnie. Kupiłam dwa miesiące diety u Ewy Chodakowskiej ( ) – BeBio.pl. Już teraz wiem, że te dwa miesiące mi starczą – zrozumiałam zasadę, poza tym trochę rozczarowało mnie, że w żadnym miejscu nie zapytują się o jakieś preferencje w stylu (nieszczęsna) niedoczynność tarczycy.
  Ćwiczeń Ewy Chodakowskiej na razie nie tykam! Zbyt dużo skakania i – szczerze mówiąc – zbyt słabą mam kondycję. Próbowałam i wytrzymałam …. pół rozgrzewki. Hahahaha!

Ale wyniki są. Od początku lipca jest na minusie dwa kilo i trochę lepszy humor. A to się liczy. Więc macham tą nóżką i macham, bo nikt za mnie nie zawalczy o zdrowie.
A jeśli jesteśmy przy zdrowiu. W końcu trafiłam do mojej ginekolożki. Pochwaliła długie karmienie piersią (to już 14 miesięcy) i pobrała CYTOLOGIĘ. Dziewczyny, kobiety – rak nie boli, do momentu jak jest już bardzo źle. Badajcie się! To chwila moment i po sprawie – odhaczone do następnego roku.
Podobnie róbcie sobie co jakiś czas badania krwi. Ja to odhaczam co trzy miesiące ze względu na tarczycę (TSH, FT3,FT4), ale morfologię, żelazo i witaminę D warto robić przynajmniej raz w roku. Może to być prezent na swoje urodziny? Co o tym sądzicie?

INSPIRACJA.

I jeszcze miejsce na inspirację. Nie sądziłam, że jakaś książka, aż tak mnie zainspiruje do przemyślenia tego i owego. MACIEJ ANISEROWICZ „ZAWÓD:PROGRAMISTA”. Ten pan trochę mi poprzestawiał w głowie. Ze szczerego serca polecam książkę dla tych, co na poważnie myślą o IT. Na co się przygotować, jak to wygląda i dlaczego nie zawsze jest 'różowo’. Link do książki – o tu!.

Dziwny ten raport mi wyszedł… Ale mam nadzieję, że choć trochę zainteresuję Was niektórymi rzeczami. Pozdrawiam.

Artykuł Raport 6 pochodzi z serwisu To co najważniejsze.

Za każdym razem, kiedy przestawałam na jakiś czas (tydzień, dwa) coś robić, okazywały się dwie rzeczy:

• zapominałam po części tego, co się nauczyłam – wtedy ratują nas dobre notatki.
• strasznie trudno wrócić do codziennej praktyki.

A co się u mnie działo w czerwcu? Kilka rozpoczętych wyzwań, tych całkowicie prywatnych i tych publicznych.

Wyzwania:

• #webdevchallenge – pisałam o nim ostatnio. I … pokonało mnie. Tak bywa. Próbowałam i próbowałam, ale frustracja spowodowana moimi brakami w wiedzy i umiejętności wygrała. Ale, ale … odkładam je jedynie na później podobnie jak ogarnięcie paru kursów z JavyScript. „Nie mówię nie – mówię: później”.
• #100DaysOfCode – działam i raportuję na Twitterze codziennie czego się uczyłam i co robiłam związanego z kodowaniem.

Kursy:

• ciągle nadal na tapecie jest FreeCodeCamp;
• skończyłam kurs o Bootstrap4 na udemy;
• zaczęłam kolejny o Bootstrap 4 na … strefa kursów – zapytacie, po co robić dwa kursy w tej samej tematyce? Odpowiedź jest nader prosta. Pierwszy kurs był w języku angielskim i nie jestem osobiście pewna czy wszystko dobrze zrozumiałam… nie ufam na tyle mojej znajomości języka angielskiego… Podskórnie czuję, że coś mi chyba w głowie źle się zakodowało.

Lecę jeszcze z aplikacją na telefon: SoloLearn. W maju zaczęłam podstawy HTML i CSS. W czerwcu skończyłam CSS i zaczęłam podstawy JavaScript.

Poza tym w końcu przeczytałam do końca ( a ciągnęła mi się niemiłosiernie) „JavaScript dla dzieci” Nick Morgan.

Cóż o niej mogę napisać? W bardzo prosty wręcz „łopatologicznie” (serio!) tłumaczy wszystko, co najważniejsze w JavaScripcie. Pokazuje krok po kroku jak napisać prostą grę i tłumaczy co każda funkcja, metoda itp. robi. Zdecydowanie jest to książka dla tych, którzy nie mieli z programowaniem nic wspólnego.
Dlaczego szło mi tak opornie jej czytanie? Po pierwsze miałam darmowy ( no, powiedzmy – wypożyczony przez moją bibliotekę ) ebook, który czytałam na aplikacji zainstalowanej na komórce. Często owa appka mi się wieszała i (co tu dużo mówić) przegrywała z papierowymi książkami. Sorry … taki mamy klimat.

Aktualnie na tapecie pojawił się również ebook z biblioteki p.t. „HTML5 i CSS3 Definicja nowoczesności” Dawid Mazur. Na razie nie mam wyrobionej opinii. Choć to znowu będą podstawy podstaw. Grunt to usystematyzować wiedzę.

Zrobiłam też malutką stronkę, jeśli chcecie zobaczyć, to zapraszam. – link.

Artykuł Raport 5 pochodzi z serwisu To co najważniejsze.

Przyznaję się bez bicia. Zmieniłam podejście, opracowałam sobie nowy tryb nauki. Zapisuję w zeszycie swoje aktywności. Kiedy i co robiłam. Ale od początku…

Avocode na razie porzuciłam. Tak, na razie. Dlaczego? Stwierdziłam, że mam sporo braków w podstawowych wiadomościach. Zbytnio się później miotam. Muszę usystematyzować informacje podstawowe, ugruntować je. Wróciłam do HTML5 oraz CSS3.
Kursy na FreeCodeCamp.org szły mi w miarę dobrze. Zrobiłam podstawy html, css oraz „liznęłam” jQuery. Teraz zmienili trochę stronę i praktycznie wszystkie projekty i certyfikaty wskakują do portfolio. Całkiem zgrabnie… Przeprosiłam się z kontem na CodePen. Bardzo przyjemny edytor kodu. To w nim zrobiłam jeden większy projekt i na drugim stanęłam, bo … nie wiedziałam jak się za niego zabrać. Więc co?
Wiecie, że taka jest zasada? Jak czegoś nie wiesz, to zaczynasz szukać w necie. Serio, tak robią nawet wieloletni programiści.
Najpierw przejrzałam YouTube w poszukiwaniu czegoś na temat Bootstrapa 4 (dla mniej zorientowanych – to taki „pomocnik” do kodowania stron. Wiele rzeczy nie trzeba klepać „z palca”; podpina się właściwe pliki i działa!).
Ale, ale… moja galopująca i postępująca skleroza wprowadziła jak zwykle zamęt. Przypomniało mi się, że kiedyś dorwałam za darmo kurs na udemy.com kurs właśnie o Bootstrap. Ogólnie są tam płatne kursy, ale czasem można trafić na kody promocyjne i łapać kursy za darmo.

Przeprosiłam się z drugim edytorem kodu działającym lokalnie na moim kompie. O kim mowa? O Brackets. To jeden z wielu polecanych edytorów. Można by wyliczać ich setki… Dlaczego go wybrałam? Sorry, ale obrażę teraz inteligencję wielu osób – bo mi się spodobał wizualnie. A potem odkryłam wtyczkę do niego Emmet (wtyczka jest nie tylko do Bracketa, ale do innych również … spokojnie).

Co było dalej? Zabawa z kursem na udemy.com. Instalowałam lokalnie Bootstrap4. I kolejny przerywnik był taki, że na kursie jest pokazana wersja wcześniejsza …ech….ale nie poddajemy się. Czytam więcej dokumentacji Bootstrapa i łapię więcej informacji, bo muszę dostosować to, co widzę w kursie na to, co mam dostępne. I już!

Ale, żeby nie było, że wszystko idzie mi jak z płatka. Co zacznę, to super mi się rozwija, a wszelkie potknięcia i przeszkody po prostu przeskakuję i lecę dalej. Zaczynając drugi projekt, przypomniałam sobie o … GIT-cie.
I teraz zastanawiacie się: „Co to u licha ciężkiego jest?!?”. To program do kontroli wersji. „Hę?” – zapytacie.
Otóż pisząc jakiś kod, warto zapisywać co jakiś czas obecną kopię wersji (to taka kopia zapasowa programu, który piszecie). Po co się tak męczyć? Aby cała robota nie poszła na darmo, jeśli coś namieszacie totalnie na samym końcu i nie będziecie mogli wrócić się wstecz. Kopia zapasowa. Jest bardzo ważna.
Jest też coś takiego jak GITHUB. To kolejne miejsce w internecie do odwiedzenia. To taki zdalny GIT. Jeśli chcecie mieć dostęp zdalny do swoich projektów, to jest właściwe miejsce. Poza tym większość (jeśli nie wszyscy) rekruterzy w firmach IT zaglądają do kont kandydatów do pracy na githubie. Warto tam być.
A niewiele pamiętam o Gicie, więc to kolejna rzecz na mojej „tapecie” do ogarnięcia. Macie listę rzeczy do ogarnięcia? Ja sobie ją zrobiłam. Małymi kroczkami większość przyswoję sobie do poziomu, że będę się w tych rzeczach rozeznawać bez stresu (przynajmniej mam taką nadzieję).

W tak zwanym międzyczasie na telefonie zainstalowałam sobie dwie appki do nauki programowania.

• Grasshopper  – aplikacja do nauki JavaScript – podstawy podstaw, ale całkiem przyjemnie się to klikało;
• SoloLearn – aplikacja do nauki dużo więcej języków. Szczerze mówiąc, jest (dla mnie) mniej przyjemna. Klepię tam obecnie podstawy HTML i CSS. Zamiar mam jeszcze ogarnąć JavaScript. A później się pożegnamy… Jakoś mi nie spasowała.

I na koniec mój mały wyrzut sumienia. Pan Linux. Poza instalacją systemu na mojej starej toshibie nie ruszyłam go absolutnie. Wstyd!
Skupiłam się bardziej na kodowaniu niż na ogarnięciu nowego systemu. I tak pamiętam, że miałam napisać post o instalacji. Mam notatki, ale nie umie się za to zabrać. A słoneczna pogoda nie pomaga w tym.

Poza tym przeprosiłam się ze skupszop.pl. Jesteście ciekawi, ile książek już pożegnałam? Na Szopie poszło już 64 szt., a na SkupBook 42 szt. Już 106 książek zmieniło właściciela – zwróciło mi się ok. 418 zł. Całkiem ładnie mimo wszystko. Choć to oznacza, że średnio jedna książka wychodzi ok. 4 zł.

OK. Koniec raportu… działamy dalej…

Artykuł Raport 4 pochodzi z serwisu To co najważniejsze.