W obliczu wyzwania

with Brak komentarzy

Jestem po kolejnej rehabilitacji i, co najważniejsze, po badaniu Starszaka.

Z nadzieją i werwą patrzę w przyszłość, bo już wiem. Właśnie tak: już WIEM. I opracowuję plan działania.

O co chodzi? O starszaka i poniekąd malutkiego. Wszystkie ich ruchowe problemy (co przekłada się na afazję starszaka – zaburzenia mowy) wynikają ze sposobu, w jaki pojawili się na świecie.
Jednego tylko żałuję. Niestety nikt wcześniej mnie nie naprowadził jak działać w stosunku Starszaka. Gdybym wiedziała to, co teraz, jakieś trzy lata wcześniej…Ehh… Niestety jest, jak jest. Nie mogę teraz patrzeć wstecz, bo to nic mi (a zwłaszcza Staszaczkowi) nie da.

Zaburzenia Integracji Sensorycznej. O to cały hałas. Słowo „hałas” jest tu bardzo na miejscu. Starszak rekompensuje sobie brak bodźców poprzez wzmożony ruch, głośną mowę i ma być wszystko na już. Niecierpliwość…. tak. Kiedyś na takie dzieci nie zwracano bardzo uwagi, chyba że chodziło, że ktoś narozrabiał, był głośny na lekcjach lub w inny sposób nie dostosowywał się do ogólnych norm zachowania.

Kilka objawów, jakie zaobserwowałam u synka to:

”   – ma słabą równowagę: potyka się i upada częściej niż rówieśnicy, prawie zawsze ma jakiś siniak czy zadrapanie,

  • podczas dłuższego siedzenia ma trudności z utrzymaniem głowy w pozycji pionowej, podpiera ją ręką, kładzie się na stoliku itp.
  • jest nadruchliwe, nie może usiedzieć/ustać w jednym miejscu,
  • trudno się koncentruje, a łatwo rozprasza,
  • jest impulsywne, nadwrażliwe emocjonalnie, często się obraża,
  • bywa uparte, negatywistyczne,
  • w porównaniu do innych dzieci czy wymogów sytuacji porusza się zbyt szybko lub za wolno,
  • wchodząc/schodząc po schodach częściej niż inne dzieci trzyma się poręczy, niepewnie stawia nogi,
  • uwielbia ruch, poszukuje go, dąży do niego. Jest stale w ruchu – biega, podskakuje, często zmienia pozycję ciała
  • często myli stronę prawą i lewą, w obrębie własnego ciała oraz w otaczającej przestrzeni, podczas gier zespołowych zdarza się, że biegnie w innym kierunku niż jego drużyna, w inną stronę niż piłka, którą ma złapać, jest zdezorientowane, ma słabe wyczucie odległości
  • nie ma dominacji jednej ręki,
  • sprawia wrażenie słabego, szybko się męczy,
  • nie lubi karuzeli, huśtawki, lub przeciwnie – uwielbia to.

źródło: PSTIS Polskie Stowarzyszenie Terapeutów Integracji Sensorycznej SI – link

Dostaniemy konkretne wytyczne, jaka terapia będzie potrzebna i co będzie Starszak musiał robić w domu i przedszkolu. Czeka nas huk roboty, ale damy radę. A maluszek dzielnie też ćwiczy.

Oby energii nigdy mi nie zabrakło. A masę informacji na temat integracji sensorycznej znajdziecie na portalu – tu.

Nowe prezenty! Zestaw ściągawek dla rodziców na podstawie książki: "Jak mówić, żeby dzieci nas słuchały. Jak słuchać, żeby dzieci do nas mówiły."

Zapisz się do newslettera i otrzymuj listy ode mnie 💖

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Danutę Cybulską w celu wysyłania do mnie newslettera i informacji handlowych. Wiem, że w każdej chwili mogę zrezygnować. Szczegóły w w polityce prywatności ( link )

🙋‍♀️

Follow Danuta:

Blogująca mama dwóch chłopców. Ciągle ucząca się i poszukująca pomysłu na siebie. Obecnie pogłębiająca tajniki programowania.

Zostaw komentarz